Κινηματογράφος | Ταινίες

Σημαδεμένες Καρδιές , 2016 (Inimi cicatrizate)

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Ράντου Τζούντε
Σενάριο
Ράντου Τζούντε
Πρωταγωνιστούν
Λούσιαν Τεόντορ Ρους, Σέρμπαν Πάβλου, Ιβάνα Μλαντένοβιτς, Αλεξάντρου Νταμπίζα, Γκάμπριελ Σπάιου, Μάριους Ντάμιαν, Ιλίνκα Χάρουτ, Γκεόργκε Λαζάρ
Διάρκεια
141
Χώρα
Ρουμανία
Είδος
Βιογραφικό δράμα
Πρεμιέρα
02 Νοεμβρίου 2017

Η καθημερινότητα, οι έρωτες και οι φιλοσοφικίζοντες προβληματισμοί ενός άλτερ έγκο του Ρουμάνου λογοτέχνη, Μαξ Μπλέτσερ, που νοσηλεύεται σε σανατόριο, σε μια «δύσκολη», μακριά και απόμακρη ταινία.

Υπάρχει ένα μόνο κοινό σημείο μεταξύ αυτής της καινούριας έγχρωμης ταινίας του Τζούντε, και του εξαιρετικού, ασπρόμαυρου τσιγγανο-γουέστερν του, «Άφεριμ!», που είδαμε πέρυσι: η καταπληκτική ανασύσταση εποχής, που πάει πέρα από την ακριβή, ψαγμένη σκηνογραφία και το εν γένει ατμοσφαιρικό ντεκόρ δημιουργώντας εικόνες και περιβάλλοντα που «μυρίζουν» τελείως την εκάστοτε εποχή. Κατά τα λοιπά, καμία σχέση μεταξύ των δυο ταινιών. Δηλαδή, όσο προσπελάσιμη, ευφρόσυνη και ζουμεροθελκτική ήταν η προηγούμενη ταινία, άλλο τόσο δυσπρόσιτη, μουτρωμένη και απόμακρη είναι τούτη δω. Θέμα αυτής της πολύ ιδιότυπης σινεβιογραφίας, ο Ρουμάνος λογοτέχνης, Μαξ Μπλέτσερ, ή μάλλον ένα άλτερ έγκο του με το όνομα Εμάνουελ (Ρους, καλός κι ωραία φιγούρα), όπως αυτό προκύπτει από το αυτοβιογραφικό έργο του Μπλέτσερ, «Σημαδεμένες καρδιές».

Η ταινία πραγματεύεται τη ζωή σε παραθαλάσσιο σανατόριο του 1934, όπου ο Εμάνουελ εισάγεται με ένα είδος φυματίωσης της σπονδυλικής στήλης. Με στατικά πλάνα από μέση απόσταση (εντυπωσιακή και πάλι η δουλειά του μονιμά διευθυντή φωτογραφίας, Μάριους Παντούρου) ο Τζούντε καταγράφει, ενίοτε με εξουθενωτική λεπτομέρεια, ό,τι συμβαίνει στην κλινική, με ομιλούντα (μέχρι φασαριόζικα) ταμπλό-βιβάν που διακόπτονται από μαύρες κάρτες με αράδες-αποσπάσματα από γραπτά του Μπλέτσερ (στα ρουμάνικα). Όλα τους, κάπως κατηφή και με τον ίδιο πάνω-κάτω θρησκο-υπαρξιακό προβληματισμό. Και μετά, ξανά πίσω στο σανατόριο. Για να δούμε τον πρωταγωνιστή να «φυλακίζεται» σε γύψο που καλύπτει όλον τον κορμό του, ή μεθύσια, γλέντια και καυγάδες με συμμετέχοντες ασθενείς, νοσοκόμες και παλιούς τρόφιμους (μια εξ αυτών, η Σολάνζ της Μλαντένοβιτς, έχει μια ιδιαίτερη σχέση με τον Εμάνουελ), ή ερωτοτροπίες (πέφτει και πήδημα με τον γύψο) και φλερτ στους κοιτώνες. Και όλα αυτά, πασπαλισμένα με σκόνη ευρύτερης Ιστορίας της εποχής (άνοδος ναζισμού, αντισημιτισμός), αλλά κυρίως με αναφορές στα ρουμανικά λογοτεχνικο-πολιτιστικά πράματα, πράγμα που απομακρύνει ακόμη περισσότερο τον θεατή. Γενικά, αυτή η προδήλως δουλεμένη και τίμια ταινία, με κάτι υπέροχα γεωμετρικά καδραρίσματα, μοιάζει να αγνοεί τελείως τον θεατή. Ειδικά τον μη ρουμανοτραφή…

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες