Κινηματογράφος | Ταινίες

Έγκλημα στο Οριάν Εξπρές , 2017 (Murder on the Orient Express)

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Κένεθ Μπράνα
Σενάριο
Μάικλ Γκριν
Πρωταγωνιστούν
Κένεθ Μπράνα, Ολίβια Κόλμαν, Πενέλοπε Κρουζ, Ουίλεμ Νταφόε, Τζόνι Ντεπ, Τζούντι Ντεντς, Τζος Γκαντ, Μανουέλ Γκαρσία-Ρούλφο, Ντέρεκ Τζακόμπι, Μαρουάν Κενζάρι, Λέσλι Όντομ Τζούνιορ, Μισέλ Φάιφερ, Σεργκέι Πολούνιν, Ντέιζι Ρίντλεϊ
Διάρκεια
114
Χώρα
Ηνωμένες Πολιτείες, Μάλτα
Είδος
Δράμα μυστηρίου
Πρεμιέρα
09 Νοεμβρίου 2017

Ελαφρώς πειραγμένη εκδοχή του κλασικού αστυνομικού μυθιστορήματος για ένα έγκλημα εκδίκησης στο Οριάν Επρές, σε μια υπέροχα γυρισμένη, πλούσια παραγωγή με αστεράτο καστ –αλλά χωρίς πραγματικό λόγο ύπαρξης…

Δεκέμβρης του 1935. Η πολυτελής αμαξοστοιχία Σαμπλόν Οριάν Εξπρές ξεκινάει από την Κωνσταντινούπολη με προορισμό το Παρίσι. Το δεύτερο βράδυ του μακριού ταξιδιού, το τρένο ακινητοποιείται από χιονοθύελλα έξω από το Βινκόβτσκι (της σημερινής Κροατίας). Και ένας από τους επιβάτες της πρώτης θέσης, ένας χυδαίος Αμερικανός επιχειρηματίας-γκάνγκστερ (Ντεπ), δολοφονείται με 12 μαχαιριές. Ο ονομαστός κι εκκεντρικός βέλγος ιδιωτικός ντετέκτιβ, Ηρακλής Πουαρό (Μπράνα, καλός), που επίσης ταξιδεύει με το λουσάτο τρένο, αναλαμβάνει φυσικά τη διαλεύκανση του φόνου. Και λίγο πριν απελευθερωθεί το Οριάν Εξπρές, ο Πουαρό θα αποκαλύψει ότι το γιατί και το ποιος του εγκλήματος σχετίζεται με την προ ετών απαγωγή και εκτέλεση μια αμερικανίδας πιτσιρίκας-μεγαλοκληρονόμου, που σημάδεψε πολλά άτομα. Αυτή την πασίγνωστη αστυνομική νουβέλα –που η Άγκαθα Κρίστι κυκλοφόρησε το 1934– μεταφέρει ο Μπράνα στο πανί, υιοθετώντας την παινεμένη κινηματογραφική εκδοχή του Σίντνεϊ Λιουμέτ και του 1974. Και αυτή η ταινία, ας πούμε, συγκεντρώνει έναστρο καστ-κράχτη. Επίσης ο σχεδιασμός παραγωγής (Τζιμ Κλέι) είναι ακόμη πιο δουλεμένος και χαζευτικός αυτή τη φορά.

Έχει, όμως, και διαφορές αυτή η νέα βερσιόν από εκείνη του Λιουμέτ. Υπάρχει, ας πούμε, η υπερπροσπάθεια να στριμωχτούν μέσα στα πρώτα 20-κάτι λεπτά του φιλμ (ήτοι, πριν ξεκινήσει το τρένο) όσες περισσότερες φαντεζί εξωτερικές λήψεις γίνεται –να αιτιολογηθεί, βρε αδελφέ, και το φιλμ των 65 χιλιοστών που χρησιμοποιεί ο διευθυντής φωτογραφίας Χάρης Ζαμπαρλούκος στα ωραία πλάνα του. Επίσης, σε μια από τις ευάριθμες προσπάθειες «εκσυγχρονισμού» του στόρι, ένας από τους χαρακτήρες –ο γιατρός Άρμπουθνοτ του Όντομ– είναι ολίγον… μαύρος. Η μεγαλύτερη, ωστόσο, διαφοροποίηση της ταινίας του Μπράνα –που τον φέρνει στον αντίποδα και της συνήθους οπτικοποίησης όλων των έργων της μυθικής Αγγλίδας μυθιστοριογράφου– είναι στο πού ρίχνει το βάρος της. Ηθελημένα, λοιπόν, ο σκηνοθέτης-πρωταγωνιστής δεν ασχολείται ιδιαίτερα με το ντετεκτιβικό του πράματος –κάπως σαν να θεωρεί ότι η ιστορία είναι πασίγνωστη (που ψιλοείναι). Και εστιάζει αντ’ αυτού στην ψυχολογία των χαρακτήρων –πρωτίστως δε, στου ίδιου του Πουαρό. Που επίσης εμφανίζεται λιγότερο εξυπνάκιας, υπερόπτης και ψυχαναγκαστικός απ’ ό,τι συνήθως. Συνολικά, δεν πρόκειται για τυπική Άγκαθα Κρίστι, αλλά έχει ενδιαφέρον. Α, και πολύ ωραία μουσική από τον Πάτρικ Ντόιλ. 

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες