Κινηματογράφος | Ταινίες

Όταν ο Μαρξ Συνάντησε τον Ένγκελς , 2017 (Le jeune Karl Marx)

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Ραούλ Πεκ
Σενάριο
Πασκάλ Μπόνιτσερ, Ραούλ Πεκ
Πρωταγωνιστούν
Αουγκούστ Ντιλ, Στέφαν Κονάρσκε, Βίκι Κριπς, Χάνα Στιλ, Ολιβιέ Γκουρμέ, Αλεξάντερ Σέερ, Χανς-Ούβε Μπάουερ
Διάρκεια
118
Χώρα
Γαλλία, Γερμανία, Βέλγιο
Είδος
Βιογραφικό δράμα
Πρεμιέρα
09 Νοεμβρίου 2017

Τα τέσσερα-πέντε χρόνια από την έλευση του Μαρξ στο Παρίσι, και την γνωριμία του με τον Ένγκελς, μέχρι την έκδοση του «Μανιφέστου» τους, σε μια πολύ συμβατική, αξιοπρεπή αφήγηση.

Ουσιαστικά, η ταινία του βετεράνου Πεκ –που είτε ντοκιμενταρίστικα είτε μυθοπλαστικά πάντα με μεγάλα πολιτικοκοινωνικά θέματα καταπιάνεται– φωτίζει την κοσμοϊστορική, ως αποδείχτηκε, συνάντηση τον Αύγουστο του 1844 στο Παρίσι, μεταξύ δυο νεαρών, διανοούμενων, ανήσυχων Γερμανών αστών, που μιλούσαν εξ ονόματος του εξαθλιωμένου προλεταριάτου. Κατά συνέπεια κι ολίγον από σπόντα, φωτίζει και το «Μανιφέστο του Κομμουνιστικού Κόμματος», το εμβληματικό δοκίμιο πολιτικοοικονομικής φιλοσοφίας που εξέδωσαν οι δύο νεαροί, τέσσερα χρόνια αργότερα στο Λονδίνο. Η αφήγηση ξεκινάει γνωρίζοντάς μας τον 26χρονο Καρλ Μαρξ (Ντιλ), που μαζί με την γυναίκα του, Τζένι (Κριπς, με αβέβαια γαλλικά, διότι η ταινία «μιλάει» γερμανικά, αγγλικά και γαλλικά), μεταναστεύουν στο Παρίσι το 1843. Συγχρόνως, γνωρίζουμε και τον Φρίντριχ Ένγκελς (Κονάρσκε), που γράφει για την κατάσταση του ντικενσιανού αγγλικού προλεταριάτου παρατηρώντας τις συνθήκες εργασίας στο εργοστάσιο κλωστοϋφαντουργίας του πατέρα του στο Μάντσεστερ. Ε, και μετά, στο παρισινό Καφέ ντε λα Ρεζάνς, συναντιούνται Καρλ και Φρίντριχ. Κι όπως διαρκώς μας υπενθυμίζει διακριτικά η ταινία, οι δυο ανήσυχοι νεαροί φιλόσοφοι απλώς καβάλησαν το κύμα της εποχής, προεξέτειναν τις πολιτικοκοινωνικές ζυμώσεις, πήραν μέρος σε ανοιχτές συνελεύσεις αριστερών, συνδικαλιστών και αναρχικών –μετά έβαλαν τα πράματα κάτω και… έγραψαν ιστορία. Ανεξαρτήτως του τι τελικά επιφύλαξε η αληθινή «εφαρμοσμένη» Ιστορία στο πνευματικό τους έργο…

Ακολουθώντας μια εντελώς συμβατική σκηνοθεσία –που θυμίζει προσεγμένη τηλεταινία της περασμένης δεκαετίας–, ο Πεκ μεταφέρει σχετικά πειστικά την αντικομφορμιστική οικογενειακή ζωή του Μαρξ –οι οικονομικές δυσκολίες, η σχέση του με την Τζένι, τα παιδιά που όλο κι γεννιούνταν… Εκεί όπου υστερεί το φιλμ είναι στην ανάδειξη της σημαντικότητας του «Μανιφέστου» και όσων κυριολεκτικά επαναστατικών διατύπωνε. Ναι, βλέπουμε την νεανική ορμή κι αποκοτιά των Μαρξ και Ένγκελς –αλλά με τρόπο επιδερμικό… Ναι, αν κάποιος δεν ξέρει ντιπ τίποτα για τον πνευματικό πατέρα του εφαρμοσμένου και μη κομμουνισμού και το ματσωμένο κολλητάρι του, οκέι, κάτι θα μάθει. Οι υπόλοιποι, όμως, μόνο σε στιγμή σινεματικής απελπισίας…

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες