Κινηματογράφος | Ταινίες

Το παιχνίδι της Μόλι , 2017 (Molly’s Game)

Id

Σκηνοθεσία
Άαρον Σάρκιν
Σενάριο
Άαρον Σάρκιν
Πρωταγωνιστούν
Τζέσικα Τσαστέιν, Ίντρις Έλμπα, Κέβιν Κόσνερ, Μάικλ Σέρα, Τζέρεμι Στρονγκ, Κρις Ο’Ντόουντ, Μπράιαν ντ’ Άρσι Τζέιμς, Τζον Μπας
Διάρκεια
140
Χώρα
Ηνωμένες Πολιτείες, Κίνα
Είδος
Βιογραφικό δράμα
Πρεμιέρα
04 Ιανουαρίου 2018

Η αληθινή ιστορία της Αμερικανίδας Μόλι Μπλουμ, μιας πρώην σκιέρ και αργότερα ονομαστής διοργανώτριας παιχνιδιών πόκερ για την ελίτ, στην πρώτη ταινία που σκηνοθετεί ο βραβευμένος σεναριογράφος, Άαρον Σάρκιν.

Ο οσκαρούχος σεναριογράφος του «The Social Network» πραγματοποιεί το σκηνοθετικό του ντεμπούτο αφηγούμενος μια αληθινή ιστορία: την άνοδο και πτώση της Μόλι Μπλουμ (Τσαστέιν), μιας πανέξυπνης φιλόδοξης νεαρής Αμερικάνας, που βασίλεψε για σχεδόν μια δεκαετία ως τοπ διοργανωτής πανάκριβων τραπεζιών πόκερ για διάσημους και λεφτάδες σε Χόλιγουντ και Νέα Υόρκη, πριν συλληφθεί το 2013 από το FBI. Η αφήγηση –που συχνά επιστρατεύει επεξηγηματικά voice over της πρωταγωνίστριας– μοιράζεται σε δυο χρονικές περιόδους. Από τη μία, παρακολουθούμε την έντονη σχέση που αναπτύσσεται μεταξύ της Μπλουμ και του δικηγόρου, Τσάρλι Τζάφεϊ (Έλμπα), που αναλαμβάνει απρόθυμα συνήγορος υπεράσπισης μετά την σύλληψή της. Από την άλλη, γυρίζουμε στο παρελθόν της Μόλι, στα δύσκολα παιδικά χρόνια  στο Κολοράντο, στην λαμπρή χιονοδρομική καριέρα της που τερματίστηκε άδοξα λόγω τραυματισμού, στην συγκρουσιακή σχέση με τον πατέρα της (Κόσνερ), και φυσικά, στην ιταμή ευφυία της που την έκανε πλούσια και διαβόητη πριν κλείσει τα 35. Ο Σάρκιν αντλεί από το ομότιτλο αυτοβιογραφικό βιβλίο-μαρτυρία της Μπλουμ, αλλά και από άλλες πηγές που ερεύνησε ο ίδιος. Πάντως, ακολουθώντας το παράδειγμα της πρωταγωνίστριας, ούτε η ταινία αποκαλύπτει ονόματα των χολιγουντιανών διασημοτήτων που έπαιζαν εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια τη βραδιά στις τσόχες της Μόλι Μπλουμ.

Δυστυχώς έχασα τη δημοσιογραφική προβολή αυτής της δραματικής βιογραφίας που έχει ήδη υποψηφιότητα σεναρίου και α’ γυναικείου στις φετινές Χρυσές Σφαίρες. Διαβάζοντας, ωστόσο, αλλοδαπές κριτικές ξεχώρισα δυο ενδιαφέροντα αντιθετικά στοιχεία. Το πρώτο είναι ο απτόητος πολυβολικός ρυθμός με τον οποίο ο Σόρκιν, κυρίως δια στόματος Τσαστέιν, αραδιάζει ποταμούς βαρβάτης πληροφορίας –για μπλόφες, κόλπα, επιχειρήσεις, ψυχολογία (ο πατέρας της Μόλι είναι ψυχοθεραπευτής)… Κάποιοι έγραψαν πως τόση πληροφόρηση απλά δεν παλεύεται με τίποτα. Άλλοι πάλι, πως αυτή η ακαταλαβίστικη διάσταση υπογραμμίζει τις ικανότητες της Μπλουμ. Το δεύτερο αξιοσημείωτο στοιχείο της ξένης κριτικής είναι πως η ερμηνεία της Τσαστέιν –με όλη την ταινία κι έναν βαρβάτο θηλυκό ρόλο στους ώμους της– επέσυρε σχόλια που κυμαίνονται από ενθουσιώδη μέχρι το «προσπαθεί εμφανώς, αλλά δεν τα καταφέρνει».

Φωτογραφίες