ΚΥΡΙΑΚΗ 18 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2018
Κινηματογράφος | Ταινίες

Ένας Ακέραιος Άνθρωπος , 2017 (Lerd)

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Μοχάμαντ Ρασούλοφ
Σενάριο
Μοχάμαντ Ρασούλοφ
Πρωταγωνιστούν
Ρεζά Αχλαγκιράντ, Σουνταμπέ Μπεϊζαέ, Νασίμ Αντάμπι, Ζεϊνάμπ Σαμπάνι, Ζίλα Σάχι, Μισάγ Ζαρέχ
Διάρκεια
117
Χώρα
Ιράν
Είδος
Κοινωνικό δράμα
Πρεμιέρα
25 Ιανουαρίου 2018

Εκτροφέας χρυσόψαρων σε ιρανικό χωριό αρνείται να πάρει μέρος στα λαδώματα και τη διαφθορά που κινούν τα πάντα, σε αυτή την χαμηλότονη, μα καίρια νέα ταινία του αντιφρονούντα Ιρανού σκηνοθέτη.

Μετά την εξαετή κάθειρξη για αντικυβερνητική προπαγάνδα, που επέσυρε η ταινία του «Στο επανιδείν» το 2011 (στο εφετείο η ποινή μειώθηκε σε 12 μήνες), ο 44χρονος Ρασούλοφ επιστρέφει απτόητος με ακόμη μια καταγγελία της πανδημικής διαφθοράς στο σημερινό Ιράν. Σε μοναχικό χωριό στα βόρεια της χώρας, ζουν ο 35χρονος Ρεζά (Αχλαγκιράντ), η γυναίκα του, Χαντίς (Μπεϊζαέ), και ο γιός τους. Είναι νεοφερμένοι, πτυχιούχοι πρωτευουσιάνοι που έκαναν αλλαγή πλεύσης: εκείνη είναι διευθύντρια-δασκάλα του τοπικού σχολείου, εκείνος εκτρέφει χρυσόψαρα σε δυο αυτοσχέδιες λιμνούλες έξω από την αγροικία (στο Ιράν το χρυσόψαρο πωλείται την Πρωτοχρονιά ως σύμβολο ευημερίας, λέει). Μέσα από αργή, βερίστικη αφήγηση εγκαθιδρύεται η κόντρα του Ρεζά με τον Αμπάς, τον νταή μεσήλικα γείτονά του, ο οποίος του κόβει την παροχή νερού από παρακείμενο ρυάκι με αποτέλεσμα να ψοφήσουν κάποια χρυσόψαρα (αργότερα, θα ψοφήσουν δηλητηριασμένα όλα). Οι δυο άντρες καυγαδίζουν (εμείς δεν το βλέπουμε) κι ο Ρεζά καταλήγει στο κρατητήριο με την ψευδή κατηγορία πως έσπασε το χέρι του Αμπάς, όπως βεβαιώνει το χαρτί γιατρού που λαδώνοντας προσκόμισε ο κραταιός γείτονας. Όλοι αυτό κάνουν, άλλωστε: λαδώνουν και πορεύονται.

Συγχρόνως, πίσω από την διαμάχη με τον Αμπάς, καιροφυλακτεί ισχυρή ημι-κρατική εταιρεία (δεν κατάλαβα σε ποιον κλάδο) που εξαγοράζει μπιρ παρά τη γη των χωρικών. Ο Ρεζά δεν προτίθεται να πουλήσει. Κυρίως, όμως, αυτός ο λιγομίλητος και κάπως κατσούφης άντρας δεν προτίθεται να ενδώσει στο πάρτι λαδώματος με κρατικούς υπαλλήλους, τραπεζικούς, δικαστικούς, ή πολίτες. Είναι ο ακέραιος άνθρωπος του τίτλου. Απορρίπτει ακόμα και τις προτροπές της Χαντίς, να δώσει κι αυτός μίζα, να τελειώνουν πια τα προβλήματά τους –με τα πανωτόκια του δανείου, με την μήνυση του Αμπάς, με την μεγαλοεταιρεία, ή ακόμη με τον γιο τους που πάει και πλακώνεται με το βλαστάρι του αστυφύλακα… Αν και τεχνικά η ταινία δεν εντυπωσιάζει (οι ρέμπελοι κινηματογραφιστές του Ιράν, ένεκα λογοκρισίας, φιλμάρουν με πενιχρά μέσα), το φλέγον θέμα της, οι φυσικές ερμηνείες, και το εκρηκτικό φινάλε αποζημιώνουν –και δικαιολογούν το βραβείο καλύτερης ταινίας στο τμήμα Ένα Κάποιο Βλέμμα των Καννών. Η ειρωνία είναι πως δεν πρόκειται ποτέ να την δουν στο Ιράν…

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες