Κινηματογράφος | Ταινίες

Tom of Finland , 2017

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Ντόμε Καρουκόσκι
Σενάριο
Αλέξι Μπάρντι
Πρωταγωνιστούν
Πέκα Στρανγκ, Γιάκομπ Όφτερμπρο, Βέρνερ Ντεν, Τζέσικα Γκραμπόβσκι, Λάουρι Τίλκανεν, Τρί Τι Σκοτ
Διάρκεια
115
Χώρα
Γερμανία, Ηνωμένες Πολιτείες, Δανία, Ισλανδία, Σουηδία, Φινλανδία
Είδος
Βιογραφικό δράμα
Πρεμιέρα
25 Ιανουαρίου 2018

Η ζωή και το καυλοπυρέσσον έργο του Φινλανδού ζωγράφου Τούκο Λάακσονεν, που έγινε γνωστός για τα εξόφθαλμα ερωτικά σκίτσα ομοφυλόφιλων αντρών, σε μια ρηχή, συμβατική αφήγηση.

Αγνοούσα, ομολογώ, τον Φινλανδό ζωγράφο-σκιτσογράφο, Τούκο Βάλιο Λάακσονεν (1920-1991), γνωστότερο ως «Τομ της Φινλανδίας». Αλλά, μόλις είδα έργα του ολίγον τι φρίκαρα –το λέω. Καίτοι τα σκίτσα του αναδίδουν σχεδιαστική δεινότητα, και ένα πολύ σαφές, γκροτέσκα σουρεαλιστικό στίγμα, ο τρόπος που απεικονίζονται οι νεαροί ομοφυλόφιλοι άντρες με τα ολόστενα τζιν, τα φανελάκια, τα ασφυκτικά σλιπάκια, ή χωρίς τίποτα από τα παραπάνω, είναι τόσο απωθητικός, όσο τα μπαρμποειδή θηλυκά που ζωγραφίζονται με μέση-δαχτυλίδι, τροφαντούς μα ολόσφιχτους γλουτούς, ατέλειωτες γάμπες, μισάνοιχτα χείλη, και κάτι ζάπλουτα, στητά στήθια με ιταμές ρώγες.

Παρεμπιπτόντως, οι ρώγες παίζουν πολύ και στα σκίτσα του Τομ του Φινλανδού… Όπως και τα υπερμεγέθη πέη και οι ποποί-εταζέρα. Η ταινία του Φινλανδού Καρουκόσκι επιχειρεί μια βιογράφηση του εν λόγω καλλιτέχνη, ενώ συγχρόνως ψαύει τα ήθη του πρώιμου 20ου αιώνα, που έριχνε αβλεπτί ανάθεμα στους ομοφυλόφιλους. Δυστυχώς, το πολυσυλλεκτικό σενάριο –πέντε συνεργάτες φιγουράρουν δίπλα στον σεναριογράφο Μπάρντι– παραμένει στα ρηχά κι εντυπωσιοθηρικά. Κάπως σαν τα έργα του Τομ, ένα πράμα…

Στο ξεκίνημα, βλέπουμε τον γηραλέο Λάακσονεν (Στρανγκ, με μέτριο μακιγιάζ) στην Αμερική, όπου η τέχνη του έτυχε μεγαλύτερης διάδοσης απ’ ό,τι στην πατρίδα του, όπου η ομοφυλοφιλία ήταν εκτός νόμου έως το 1971. Μετά, γυρίζουμε στα νεανικά του χρόνια, στη σχέση με την αδελφή του (και έναν γκόμενό της), ή στις καθοριστικές εμπειρίες που είχε πολεμώντας στον Β’ Παγκόσμιο. Τα περιστατικά και οι χρονικές περίοδοι παρελαύνουν, κάτι περίεργες απόψεις του Τομ περί της σέξι εμφάνισης των Ναζί (!) ή η θητεία του στην διαφημιστική McCann Erickson παρουσιάζονται ακροθιγώς, ενώ τελικά το μόνο ενδιαφέρον στοιχείο αφορά το πώς οι κάρτ-ποστάλ με τα σκίτσα του Τομ χρησιμοποιήθηκαν αρχικά ως… προσκλητήριο ενδιαφέροντος προς άλλους άντρες, που μπορεί να ήταν επίσης γκέι αλλά αδυνατούσαν να το επικοινωνήσουν ανοιχτά. Ευτυχώς, τα πράματα έχουν αλλάξει από τότεˑ οι Village People, ας πούμε, έκαναν καριέρα «ντισκοποιώντας» τα σκίτσα-φαντασιώση του Τομ. Ο δε κινηματογράφος έχει να επιδείξει πολύ καλύτερες ταινίες σχετικές με την ΛΟΑΤ κοινότητα…

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες