ΤΡΙΤΗ 25 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2018
Κινηματογράφος | Ταινίες

Ο Άνθρωπος των Σπηλαίων , 2018 (Early Man)

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Νικ Παρκ (στη μεταγλώττιση, Ηλίας Ζερβός)
Σενάριο
Μαρκ Μπέρτον, Τζέιμς Χίγκινσον
Πρωταγωνιστούν
Ακούγονται: Νίκος Αξιώτης, Κώστας Δαρλάσης, Δημήτρης Μακαλιάς, Ηλίας Ζερβός, Έβελυν Ασουάντ, Δαυίδ Μαλτέζε
Διάρκεια
100
Χώρα
Γαλλία, Ηνωμένο Βασίλειο
Είδος
Claymation (μεταγλωττισμένο)
Πρεμιέρα
01 Φεβρουαρίου 2018

Η σύγκρουση απολίτιστων παλαιολιθικών και εξελιγμένων χαλκοεποχικών, με άρωμα… Μπρέξιτ και φόντο το ποδόσφαιρο, σε μια ακόμη σουρεαλιστική, χορταστική και γεμάτη έξυπνες αναφορές κωμωδία με πρωταγωνιστές κουκλάκια πλαστελίνης.

Το ότι το εν εξελίξει Μπρέξιτ διαποτίζει εσχάτως το βρετανικό σινεμά είναι και σαφές και κατανοητό. Κι αν η μεγαλειώδης «Δουνκέρκη», ή όλο υπονοούμενα «Πιο σκοτεινή ώρα» δικαιούνται νύξεις για την δημοψηφισμένη αποχώρηση της Μεγάλης Βρετανίας από την Ενωμένη Ευρώπη, γιατί όχι και το τελευταίο claymation της φοβερής εταιρείας Aardman από το Μπρίστολ; Τρία χρόνια μετά το εξαιρετικό «Σον το πρόβατο», αυτοί οι ορκισμένοι εραστές της κινηματογράφησης stop-motion επιστρέφουν με μια ακόμη όλως βρετανική και σουρεαλιστική ιστορία από αεικίνητη πλαστελίνη, που μας γυρίζει πίσω, στις απαρχές της ανθρωπότητας. Και του ποδοσφαίρου, of course… Στην σεκάνς προ τίτλων, βλέπουμε τους homo erectus (που εδώ συγκατοικούν με τους δεινόσαυρους –κι ας λένε οι παλαιοντολόγοι) να επινοούν το «ιερό παιχνίδι» του φουτμπόλ κλωτσώντας ένα κομμάτι καυτού μετεωρίτη. Το συμβάν, όπως μας πληροφορεί  λεζάντα, διαδραματίζεται στην περιοχή του πλανήτη που, πολύ αργότερα, θα ονομαστεί… Μάντσεστερ!

Γεμάτο από τέτοια «εσωτερικά» αστεία (υπέροχο, ας πούμε, το πουλί-αγγελιοφόρος, που μιλάει ωσάν αυτόματος τηλεφωνητής) και με λαμπρό μοντάζ (Σιμ Ίβαν-Τζόουνς), το φιλμ εκτυλίσσεται χιλιετίες αργότερα, όταν οι απόγονοι των ποδοσφαιρο-εφευρετών, κάτι ούγκανοι εκπρόσωποι της παλαιολιθικής συντήρησης που ζουν σε φιλήσυχη κοιλάδα κυνηγώντας κουνέλια και παίζοντας μπάλα, δέχονται επίθεση από στρατιώτες-εποικιστές του Λόρδου Νουθ, που βρίσκονται ήδη στην Εποχή του Χαλκού. Μέσα από την ιστορία του πιτσιρίκου, Νταγκ, και του αγριογούρουνου-κατοικίδιου (υπέροχη ασχημόφατσα, στην παράδοση του Γκρόμιτ), που συμμαχούν με την παιδίσκη-κεραμίστρια Γκούνα (η οποία, καίτοι ανήκει στους χαλκοπολιτισμένους τακιμιάζει με τους παλαιολιθικούς, επειδή λόγω φύλου τής απαγορεύεται να παίξει ποδόσφαιρο…) θα ζήσουμε τη σύγκρουση των εκτοπισμένων παλαιολιθικών με τους προχώ χαλκοεποχικούς με σημείο συνάντησης ένα ποδοσφαιρικό ματς (σε ρωμαϊκού τύπου αρένα, περικαλώ). Και μείζον διακύβευμα –it’s the economy, stupid–, τα κοιτάσματα χαλκού των απολίτιστων (κάτι μου θυμίζει, κάτι μου θυμίζει…). Η ταινία που υπογράφει ο τετράκις οσκαρούχος Παρκ είναι μια κλασική, στιβαρή κωμωδία, που δανείζεται γκαγκ από παντού, που σαρκάζει τους «εκτός νησιού» εισβολείς με τις γαλλογερμανικές προφορές (παρά την γνωστή ένσταση περί μεταγλώττισης), που έχει ρυθμό και μηνύματα, κι ένα κάρο σουρεάλ λεπτομέρειες στο βάθος, που επιβάλλουν και δεύτερη θέαση.

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες