ΚΥΡΙΑΚΗ 18 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2018
Κινηματογράφος | Ταινίες

Dolphin Man , 2017

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Λευτέρης Χαρίτος
Σενάριο
Γιούρι Αβέρωφ, Λευτέρης Χαρίτος
Πρωταγωνιστούν
Διάρκεια
78
Χώρα
Ελλάδα, Καναδάς, Γαλλία
Είδος
Βιογραφικό ντοκιμαντέρ
Πρεμιέρα
01 Φεβρουαρίου 2018

Συγγενείς, συναθλητές, και φίλοι του Ζακ Μαγιόλ, μαζί με αρχειακό υλικό, υπέροχα θαλασσινά πλάνα, και την φωνή του Ζαν Μαρκ Μπαρ σε αποσπάσματα γραπτών του, βιογραφούν τον θρυλικό καταδύτη.

Το «Απέραντο γαλάζιο» του Λικ Μπεσόν, όλοι το θυμόμαστε –η θάλασσα της Αμοργού, γαρ. Εκείνο που ενδεχομένως ξεχνάμε, είναι πως επρόκειτο για φιξιόν βιογραφία του Ζακ Μαγιόλ (1927-2001), του Γάλλου οικοφιλόσοφου που έγινε μύθος της ελεύθερης κατάδυσης –και ενέπνευσε τούτη την πρώτη (καλοδουλεμένη) μεγάλου μήκους ταινία τεκμηρίωσης του Χαρίτου. Ταξιδεύοντας στις ΗΠΑ, την Ιαπωνία, τη Γαλλία, την Ιταλία και τις Μπαχάμες, και με την θάλασσα (ωραία διεύθυνση φωτογραφίας του Στέλιου Αποστολόπουλου), να πρωταγωνιστεί βέβαια, το ντοκιμαντέρ συνθέτει το μαγνητικό πορτρέτο ενός ανθρώπου που άρχισε ελεύθερη κατάδυση στα 40 (!) για να γίνει θρύλος με τις «άπνοες» επιδόσεις του, αλλά πρωτίστως με την κοσμοθεωρία του, ένα απόσταγμα σοφίας με στοιχεία ζεν, γιόγκα και οικολογικής συνείδησης. Τα παιδιά του Μαγιόλ, Ντοτί και Ζαν-Ζακ, ο Γιαπωνέζος κολλητός φίλος και συναθλητής του, Χιτόσι Ναρίτα, καθώς και οι πρωταθλητές ελεύθερης κατάδυσης, Ουίλιαμ Τράμπριτζ και Ουμπέρτο Πελιτσάρι, μιλάνε, μεταξύ άλλων, στον φακό για τον αμίμητο άνθρωπο-δελφίνι. Ασπρόμαυρα πλάνα από υποβρύχια κατορθώματα, ή συνεντεύξεις του ίδιου του Μαγιόλ συνδυάζονται αρμονικά με την off αφήγηση κειμένων του (είχε γράψει το βιβλίο «Homo Delphinus: Το δελφίνι μέσα στον άνθρωπο») σε αγγλόφωνο σπικάζ του Ζαν Μαρκ Μπαρ, του νοστιμούλη ηθοποιού που είχε υποδυθεί τον Μαγιόλ στο «Απέραντο γαλάζιο». Αλλού, «πεταγόμαστε» στην Κάρπαθο για μια εντυπωσιακή κατάδυση άπνοιας της Ελληνοϊνδής, Τζένα Απόκοτος, ή για την βουτιά του Τράμπριτζ στην δεύτερη βαθύτερη τρύπα των απανταχού ωκεανών.   

Εκτός από τα ίδια τα θελκτικά διδάγματα, που αναβλύζουν από την πορεία ζωής μα και τα εκπεφρασμένα πιστεύω του Ζακ, και πέρα από την χαζευτική ομορφιά της (εν πολλοίς ανεξερεύνητης) υδάτινης πλευράς του πλανήτη, το ντοκιμαντέρ κερδίζει πόντους και χάρη στο δομή του, που πηγαινοέρχεται με άνεση από το 1960 στο σήμερα, ας πούμε, ή συνδυάζει την οικολογία, ξερωγώ, με την προσπάθεια του Μαγιόλ να καταδείξει την αρχέγονη σχέση μεταξύ ανθρώπου και θαλάσσιας ζωής. Ναι, προφανώς το ντοκιμαντέρ απευθύνεται σε γνώστες/ ρέκτες/ εραστές των καταδύσεων και του υγρού στοιχείου. Καταφέρνει, ωστόσο, να παραμένει ενδιαφέρον και εύληπτο και για τον αμύητο θεατή. 

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες