ΚΥΡΙΑΚΗ 18 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2018
Κινηματογράφος | Ταινίες

Ημερολόγιο Φόνων , 2016 (The Limehouse Golem)

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Χουάν Κάρλος Μεντίνα
Σενάριο
Τζέιν Γκόλντμαν
Πρωταγωνιστούν
Μπιλ Νάι, Ολίβια Κουκ, Ντάγκλας Μπουθ, Σαμ Ριντ, Πίτερ Σάλιβαν, Μαρία Βαλβέρδε, Ντάνιελ Μάις, Έντι Μάρσαν, Μόργκαν Ουότκινς, Χένρι Γκούντμαν
Διάρκεια
109
Χώρα
Ηνωμένο Βασίλειο
Είδος
Θρίλερ εποχής
Πρεμιέρα
08 Φεβρουαρίου 2018

Με φόντο το βικτωριανό Λονδίνο, νεαρή καλλιτέχνιδα του μιούζικ χολ, γηραλέος αστυνομικός επιθεωρητής, και μια σειρά φρικτών φόνων συνδυάζονται σε μια προσεγμένη, μα άνευρη αφήγηση, που θυμίζει τηλεταινία…

Στο Λονδίνο του 1880, η Ελίζαμπεθ Κρι (Κουκ), αρτίστα του μουσικού βαριετέ, δικάζεται κατηγορούμενη για τη φονική δηλητηρίαση του συζύγου της, Τζον Κρι (Ριντ), εκκολαπτόμενου θεατρικού συγγραφέα. Πλην όμως, ο σεβάσμιος επιθεωρητής της Σκότλαντ Γιάρντ, Τζον Κιλντέρ (Νάι), πιστεύει πως η Ελίζαμπεθ είναι αθώαˑ και πως ο μακαρίτης δεν ήταν άλλος από τον διαβόητο παρανοϊκό δολοφόνο, γνωστό με το προσωνύμιο «το Γκόλεμ του Λάιμχαους», που έχει σπείρει την εν λόγω περιοχή του ανατολικού Λονδίνου με πτώματα (κατά κανόνα, γκροτέσκα διαμελισμένα) σπαζοκεφαλιάζοντας την αστυνομία και τρομοκρατώντας τον κόσμο. Η έρευνα του Κιλντέρ επικεντρώνεται στο μιούζικ χολ του Νταν Λίνο (Μπουθ, καλός), όπου εμφανιζόταν η Ελίζαμπεθ. Αλλά, και στην Βρετανική Βιβλιοθήκη, όπου μέσα σε αντίτυπο του σατιρικού δοκιμίου του Τόμας Ντε Κουίνσι «Περί φόνου, ως μια εκ των καλών τεχνών» ο επιθεωρητής ανακαλύπτει αποτρόπαια σκίτσα και χειρόγραφες σημειώσεις-εξομολογήσεις για τα εγκλήματα από το χέρι του ίδιου του Γκόλεμ. Οι ύποπτοι-αναγνώστες του βιβλίου της μη δανειστικής βιβλιοθήκης είναι: ο συγγραφέας Τζορτζ Γκίσινγκ (Ουότκινς), ο φιλόσοφος… Καρλ Μαρξ (Γκούντμαν), ο Λίνο και ο Κρι. Περιττό να σημειώσω, ότι οι δυο πρώτοι είναι υπαρκτά πρόσωπα, έτσι;

Η ταινία του Αμερικανού Μεντίνα περιλαμβάνει σκηνές με τους φόνους (παίζοντας με την ταυτότητα του δολοφόνου), άλλες στους πολύβουους δρόμους ή σε ημιφωτισμένα σπίτια του βικτωριανού Λονδίνου, λίγο από το δικαστήριο, κάτι φλασμπάκ με τα τραυματικά παιδικά χρόνια της Ελίζαμπεθ, καθώς και απολαυστικές σεκάνς με νούμερα και παρασκήνια στο μιούζικ χολ του Λίνο. Όλα τα παραπάνω, με λαμπρή ανασύσταση εποχής (Γκραντ Μοντγκόμερι), αγγλικό φλέγμα, ωραία ατμόσφαιρα και φωτογραφία (Σάιμον Ντένις). Μολαταύτα, η ταινία καμιά στιγμή δεν απογειώνεται, παραμένοντας σε επίπεδο αξιοπρεπούς τηλεταινίας… Και γι’ αυτό φταίει πρωτίστως το σενάριο της Γκόλντμαν, που μεταφέρει στο σινεμά το παινεμένο μυθιστόρημα του Πίτερ Άκροϊντ «Ο Νταν Λίνο και το Γκόλεμ του Λάιμχαους» (1994) χωρίς οίστρο ή πραγματικό σασπένς. 

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες