Κινηματογράφος | Ταινίες

Μαύρος Πάνθηρας , 2018 (Black Panther)

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Ράιαν Κούγκλερ
Σενάριο
Τζο Ρόμπερτ Κόουλ, Ράιαν Κούγκλερ
Πρωταγωνιστούν
Τσάντγουικ Μπόουζμαν, Μάικλ Μπι Τζόρνταν, Λουπίτα Νιόνγκ’ο, Ντανάι Γκουρίρα, Άντι Σέρκις, Μάρτιν Φρίμαν, Ντάνιελ Καλούουγια, Λετίσα Ράιτ, Φόρεστ Ουίτακερ, Άντζελα Μπάσετ
Διάρκεια
134
Χώρα
Ηνωμένες Πολιτείες
Είδος
Περιπέτεια φαντασίας
Πρεμιέρα
15 Φεβρουαρίου 2018

Νεοστεφής βασιλιάς πτωχής αφρικανικής χώρας –που στην πραγματικότητα είναι ζάπλουτη και υπερεξελιγμένη– είναι ο νέος υπερήρωας, που μέσα από στιβαρή σκηνοθεσία και ευχάριστες ερμηνείες «τραγουδάει» την υπερηφάνεια της μαύρης φυλής.

Νέα σελίδα στην ιστορία της κινηματογραφικής Marvel γυρίζει τούτη η τρίτη ταινία του ταλαντούχου Κούγκλερ. Εδώ που τα λέμε, η σελίδα είχε πρωτογυρίσει το μακρινό 1966 από το θρυλικό δίδυμο Σταν Λι και Τζακ Κέρμπι, όταν στο τεύχος 52 του Fantastic Four λάνσαραν τον πρώτο μαύρο (Αφρικανό, πιο συγκεκριμένα) υπερήρωα στην ιστορία των αμερικανικών κόμικς. Στο φιλμ, λοιπόν, για πρώτη φορά στα χρονικά, καλοί, κακοί και αδιάφοροι χαρακτήρες είναι όλοι μαύροι –οκέι, με εξαίρεση δυο λευκούς σε κομβικούς δεύτερους ρόλους. Όπως βλέπουμε στην έναρξη, εκεί όπου σήμερα βρίσκεται η (επινοημένη) αφρικανική χώρα Ουακάντα, είχε πέσει κάποτε μετεωρίτης με αποτέλεσμα, λέει, το υπέδαφος να έχει τιγκάρει στο βιμπράνιο, ένα υπερυλικό που παράγει ενέργεια απείρως ισχυρότερη από την πυρηνική, που φτιάχνει άτρωτες στολές –και που, άσχετο, είναι το βασικό συστατικό της ασπίδας του Κάπτεν Αμέρικα. Στον ΟΗΕ και γενικά στο παγκόσμιο χωριό, την Ουακάντα την έχουν του πεταματού –μια πάμπτωχη, γραφική υποσαχάρεια χώρα με έθνικ ήθη και συγκλονιστικά τοπία. Στην πραγματικότητα, χάρη στο βιμπράνιο (του οποίου την ύπαρξη ουδείς άλλος γνωρίζει), οι Ουακαντιανοί ζουν σε κάτι υπερ-εξελιγμένες φουτουριστικές πόλεις (ωραίος σχεδιασμός παραγωγής της Χάνα Μπίτσλερ) μες στην απερίγραπτη τεχνολογική εξέλιξη. Μολαταύτα, διατηρούν ακέραιες τις χιλιόχρονες αφροπαραδόσεις τους, τις πολύχρωμες φορεσιές τους (κοστούμια της Ρουθ Ι Κάρτερ) –και τη μοναρχία τους.

Το στόρι αφορά τον πρίγκηπα Τ’Τσάλα (Μπόουζμαν), που επιστρέφει στην Ουακάντα μετά τον θάνατο του πατέρα του, για να στεφθεί βασιλιάς –και να φορέσει την τιμημένη μαύρη στολή που τον μετατρέπει στον υπερήρωα Black Panther. Συγχρόνως, παίζει και μείζον θέμα με το βιμπράνιο το οποίο α) ορέγεται ένας αχρείος λευκός λαθρέμπορος όπλων (απολαυστικότατος Σέρκις, με νοτιοαφρικανική προφορά), και β) κάποιοι λίγοι Ουακαντιανοί θέλουν να το «κοινοποιήσουν» στον υπόλοιπο πλανήτη, ή έστω σε άλλες αφρικανικές χώρες, με πρώτον και καλύτερο τον επιβλητικό μισθοφόρο, Έρικ Κίλμονγκερ (Τζόρνταν). Θα πέσουν, λοιπόν, οι απαραίτητες μάχες με τους επίβουλους/ κακούς (ένα μέρος της δράσης, το πιο φασαριόζικο και στερεότυπο, διαδραματίζεται στη Νότιο Κορέα) με αιχμή του ουακαντιανού δόρατος μια επίλεκτη ομάδα πολεμιστριών, κάτι εν χρω κεκαρμένες γυναικάρες σαν την Γκρέις Τζόουνς στο πιο φολκλορικό… Γενικά, επίσης για πρώτη φορά στα χρονικά (εντάξει, με εξαίρεση την πανθηλυκή «Wonder Woman»), οι γυναίκες αλωνίζουν στην ταινία –υπάρχει η μάνα του Τ’Τσάλα (Μπάσετ), η αρχιπολεμίστρια (Γκουρίρα), η ρέμπελη «καλή» του Τ'Τσάλα (Νιόνγκ’ο, καλή), και η τεχνοτζιμάνι αδελφή του (Ράιτ, καλή) με τις πιο χαβαλεδιάρικες ατάκες. Όλες αυτές οι κυρίες, μαζί με τους άρρενες συμπρωταγωνιστές τους, μιλάνε τα αγγλικά με χαρακτηριστική αφρικανική προφορά προσδίδοντας παιχνιδιάρικη αληθοφάνεια στην όλη φάση, ενώ τα τραγούδια του Κέντρικ Λαμάρ (και άλλων ράπερ) προσθέτουν πόντους σε αυτήν τη σίγουρα διαφορετική, μα καθ’ όλα χορταστική υπερηρωική ταινία. 

Φωτογραφίες