Κινηματογράφος | Ταινίες

Winchester: Το σπίτι των φαντασμάτων , 2018 (Winchester)

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Πίτερ & Μάικλ Σπίεριγκ
Σενάριο
Τομ Βον, Πίτερ & Μάικλ Σπίεριγκ
Πρωταγωνιστούν
Έλεν Μίρεν, Τζέισον Κλαρκ, Σάρα Σνουκ, Τάιλερ Κόπιν, Εμ Ουάιζμαν, Μάικλ Κάρμαν, Άλις Τσάστον, Φιν Σκικλάνα-Ο’Πρέι
Διάρκεια
99
Χώρα
Αυστραλία, Ηνωμένες Πολιτείες
Είδος
Θρίλερ μυστηρίου
Πρεμιέρα
15 Φεβρουαρίου 2018

Το αληθινό σπίτι-μεγαθήριο-λαβύρινθος που έχτισε μια χήρα στην Καλιφόρνια στις αρχές του 20ου αιώνα για να… στεγάσει ταλανισμένες ψυχές νεκρών είναι το σκηνικό αυτής της πολύ κακής (και βαρετής) ταινίας.

Αν ψάχνατε την πιο κομψευόμενη αρπαχτή των τελευταίων (πολλών) χρόνων, εδώ είσαστε. Οι δυο δίδυμοι Γερμανο-Αυστραλοί υπογράφουν μια ταινία φροντισμένη (ειδικά στα σκηνικά), αλλά απερίγραπτα άρρυθμη και χαζή. Και η παρουσία της Μίρεν στον πρωταγωνιστικό ρόλο κάνει, περιέργως πως, τα πράγματα χειρότερα… Θέμα του φιλμ, το σπίτι που νυχθημερόν έχτιζε, ξαναέχτιζε και δώσ’ του επέκτεινε επί δεκαετίες η υπαρκτή Αμερικανίδα Σάρα Ουίντεστερ (1840-1922), επιβλέποντας αυτοπροσώπως τις εργασίες. Το επταώροφο παράταιρο κι ανοικονόμητο κτίσμα στο σημερινό Σαν Χοσέ της Καλιφόρνια (που τότε ήταν αγροί) είχε εκατοντάδες δωμάτια, τυφλούς διαδρόμους, «χτισμένες» πόρτες και παραπόρτια, 47 τζάκια, 2.000 καταπακτές, πυργίσκους, εσωτερικές αυλές, κλιμακοστάσια-λαβυρίνθους (όλα ωραία εκτελεσμένα από τον σχεδιασμό παραγωγής του Μάθιου Πούτλαντ). Περισσότερο, ωστόσο, από την μαξιμαλιστική αρχιτεκτονική του εικόνα, το σπίτι παρουσιάζει (υποτίθεται) ενδιαφέρον για έναν άλλον, πιο, εχμ, μεταφυσικό λόγο: έχοντας χάσει σύζυγο και κόρη αρκούντως τραγικά (ενδεχομένως, έχοντας χάσει και τα λογικά της κομμάτι) η πλούσια χήρα έθεσε ως σκοπό της ζωής της να χτίσει το σπίτι-γεφύρι της Άρτας και να σπιτώσει, με το συμπάθειο, όλα τα πνεύματα και φαντάσματα των νεκρών που δεν βρήκαν αναπαμό…

Χρησιμοποιώντας, κατά κύριο λόγο, τη γνωστή τεχνική του κοψοχολιάσματος, αλλά και των αυτοβούλως κινούμενων αντικειμένων, η ταινία παρακολουθεί τα τεκταινόμενα στο σπίτι της Ουίντσεστερ εν έτει 1906, όπου διαμένουν επίσης, η ανιψιά (Σνουκ) της χήρας με τον μικρό γιό της (Σκικλάνα-Ο’Πρέι). Και θα καταφθάσει στο… σπίτι των πνευμάτων κι ο Έρικ Πράις (Κλαρκ, καλός), ένας σόλοικος γιατρός εθισμένος στο λάβδανο, τον οποίο έχει στείλει το Δ.Σ. της εταιρείας του μακαρίτη Ουίντσεστερ για να αξιολογήσει (αρνητικά, κατά προτίμηση) την πνευματική υγεία της χήρας και να την βγάλουν από το κάδρο. Έλα όμως, που ο γιατρός τα’χει επίσης τα μεταφυσικά τραύματά του –και θ’ αρχίσει να βλέπει κι εκείνος διάφορα; Το δε κατακαλύτερο της υπόθεσης είναι πως πίσω από τα φαντάσματα και τους ανήσυχους νεκρούς κρύβονται, λέει, τα όπλα που τους σκότωσαν, τα οποία –εδώ είναι το ζουμί– κατασκεύαζε το (επίσης υπαρκτό) εργοστάσιο του Ουίντσεστερ! Οκέι, οι νεκροί του 1906 καταγγέλλουν ανοιχτά την οπλοχρησία και οπλοκατοχή στις ΗΠΑ. Οι ζωντανοί του 2018;

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες