ΤΕΤΑΡΤΗ 21 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2018
Κινηματογράφος | Ταινίες

Το Γατοξόρκι , 2017 (Lino: Uma Aventura de Sete Vidas)

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Ραφαέλ Ρίμπας
Σενάριο
Σέλτον Μέλο, Φιλ Μίλερ, Πάολα Ολιβέιρα
Πρωταγωνιστούν
Διάρκεια
94
Χώρα
Βραζιλία
Είδος
Κινούμενα σχέδια
Πρεμιέρα
15 Φεβρουαρίου 2018

Ένας γκαντέμης ανιματέρ παιδικών πάρτι μεταμορφώνεται σε ζωντανή εκδοχή της φούξια στολής γάτου με την οποία δουλεύει –και μπλέκει σε περιπέτειες (βέβαια), σε αυτό το στερεότυπο, αλλά χαρακτηριστικά βραζιλιάνικο ανιμέισον.

Ένας κακομοίρης νεαρός, ονόματι Λίνο, δεινοπαθεί με τα παιδιά στα παιδικά πάρτι, όπου εργάζεται ως ανιματέρ φορώντας μια (άθλια) χεροκάμωτη κιτρινοφούξια στολή γάτου (τα παιδάκια, θα πρέπει να σας πω, εμφανίζονται σαδιστικά…). Συγχρόνως, όπως πληροφορούμαστε σε φλασμπάκ με το αντίστοιχο voice over (το όλον, μόνο μεταγλωττισμένο, έτσι;), ο Λίνο ήταν παιδιόθεν αρχιγκαντέμης (ειδικά με μια πρασινομάτα, στεατοπυγική συμμαθήτρια, την Τζανίν, που την γουστάριζε, αλλά ποτέ δεν το εξέφρασε). Τέλος πάντων, κάποια στιγμή, έχοντας ήδη φάει ξεγυρισμένη έξωση, πάει σε έναν απολαυστικά ντεμέκ μάγο-μέντιουμ, έναν κοντόχοντρο με γυαλιά, καράφλα και… τουρμπάνι. Κάτι, όμως, πάει στραβά, και ο μάγος μεταμορφώνει τον ήρωά μας σε ζωντανό κιτρινοφούξια γάτο, που είναι γύρω στα δυόμιση μέτρα ψηλός. Στο μεταξύ, τη νύχτα πριν τη μεταμόρφωση, ένας νταής γείτονας με τατού και μούσκουλα είχε φιλοξενήσει τον Λίνο, μόνο και μόνο για να «δανειστεί» τη γατοστολή και να διαπράξει μια σειρά διαρρήξεων. Οπότε τώρα, η αστυνομία κυνηγάει ως ληστή τον… ζωντανό γάτο, ο οποίος θα φορτωθεί κι ένα γλυκό θηλυκό μωράκι (από ορφανοτροφείο). Α, επιπροσθέτως, επικεφαλής της γκαφατζίδικης αστυνομικής ομάδας δίωξης είναι η Τζανίν (με ακόμη πιο Ριό ντε Τζανέιρο οπίσθια, κατάστενη μέση, ιταμό ντεκολτέ και τεράστιες βλεφαρίδες).

Το σκίτσο, καίτοι  κομπιουτερίστικο του κερατά, δεν υπολείπεται από παρεμφερή αμερικανικά ανιμέισον, ενώ τα χρώματα είναι μαξιμαλιστικά (ειδικά του γάτου-πρωταγωνιστή). Από την άλλη, το υψηλόφρον μήνυμα του φιλμ, –«αξίζει να κάνεις κεφάτα και καλά ό,τι κι αν είναι αυτό που κάνεις»– σερβίρεται μασημένο και φάτσα-κάρτα στους μικρούς θεατές δια στόματος του ίδιου του Λίνο (ελληνιστί, υπενθυμίζω). Αν και δεν πρόκειται για τίποτα αξιομνημόνευτο, υπάρχουν διάσπαρτες ένα σωρό εντελώς βραζιλιάνικες λεπτομέρειες –από τις σωματοδομές των ηρώων και τα περιβάλλοντα, μέχρι τις χειρονομίες, και τα κάπως πιο πιπεράτα αστεία– που προσδίδουν ένα ιδιαίτερο έθνικ ενδιαφέρον στο όλον. Δεν ξέρω, βέβαια, πόσο θα το εκτιμήσουν αυτό τα 8χρονα.... Α, και υπάρχει κι ένας άπαιχτος (και σχεδιαστικά), καφεϊνομανής, ατάραχος και αργόοοος αστυνομικός διευθυντής. 

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες