Κινηματογράφος | Ταινίες

Αναχώρηση για Παρίσι 15:17 , 2018 (The 15:17 to Paris)

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Κλιντ Ίστγουντ
Σενάριο
Ντόροθι Μπλίσκαλ
Πρωταγωνιστούν
Σπένσερ Στόουν, Άντονι Σάντλερ, Άλεκ Σκαρλάτος, Τζούντι Γκριρ, Τζένα Φίσερ, Ρέι Κορασάνι, Τόμας Λένον
Διάρκεια
94
Χώρα
Ηνωμένες Πολιτείες
Είδος
Βιογραφικό δράμα
Πρεμιέρα
22 Φεβρουαρίου 2018

Με θέμα τους τρεις νεαρούς Αμερικάνους που απέτρεψαν τρομοκρατική επίθεση σε γαλλικό τρένο το 2015, η ταινία του γερο-Κλιντ είναι πιο λιποβαρής κι από τους ίδιους τους ερασιτέχνες πρωταγωνιστές της…

Πιθανότατα το θυμάστε: στις 21 Αυγούστου 2015, στο τρένο Thalys #9365 από Άμστερνταμ για Παρίσι, τρεις νεαροί Αμερικανοί τουρίστες (με τη βοήθεια δυο-τριών άλλων συνεπιβατών) κατάφεραν να αφοπλίσουν/ ακινητοποιήσουν 25χρονο Μαροκινό που ζωσμένος όπλα δρομολογούσε τυφλή επίθεση στο κινούμενο τρένο με τους 500-τόσους επιβάτες. Οι τρεις νεαροί –που παρασημοφορήθηκαν αργότερα από Ομπάμα και Ολάντ για το θάρρος και την αυταπάρνησή τους– ήταν ο 23χρονος φοιτητής Άντονι Σάντλερ, ο 22χρονος Ελληνοαμερικανός εθνοφρουρός Άλεκ Σκαρλάτος, και ο 23χρονος στρατιωτικός πιλότος, Σπένσερ Στόουν, φίλοι παιδικοί από το Σακραμέντο της Καλιφόρνιας, που έκαναν διακοπές στην Ευρώπη. Μια τέτοια ιστορία ανόθευτου αμερικανικού ηρωισμού (και υποδόριας εξύμνησης της στρατιωτικής εκπαίδευσης) ήταν αναμενόμενο να κεντρίσει το ενδιαφέρον του 87χρονου Ίστγουντ (ζωή να’χει ο άνθρωπος), που όχι μόνο βάσισε το στόρι στο βιβλίο-μαρτυρία των τριών «ηρωικών» φίλων, αλλά πήρε το αυταπόδεικτο ρίσκο, να βάλει τους ίδιους τους νεαρούς να υποδυθούν τους εαυτούς τους. Και τα παιδιά, βέβαια, όσο φυσικοί, συμπαθείς και αξιοθαύμαστοι κι αν είναι, σίγουρα δεν είναι ηθοποιοί…

Φοβάμαι, όμως, πως αλλού είναι το μείζον πρόβλημα του «15:17». Στο κακοδομημένο, ορθοπολιτικό σενάριο, πιο συγκεκριμένα… Ξεκινάει με την off φωνή του Σάντλερ να εξηγεί πώς βρέθηκε αυτός και τα φιλαράκια του στον αφρό της επικαιρότητας (και σε λουσάτο καμπριολέ). Συνεχίζει με (ολίγον ατάκτως ερριμμένα) περιστατικά από τα παιδικά χρόνια των τριών φίλων –είχαν ζητήματα διαγωγής στο σχολείο, αλλά σφόδρα υποστηρικτικές μανάδες (τις υποδύονται οι Γκρίερ και Φίσερ), και αγάπη για όπλα και πολεμικά παιχνίδια από τα 10 τους… Μετά, σερβίρει 60λεπτη, χαζοβιόλικη περιήγηση στα ευρωπαϊκά αξιοθέατα που επισκέπτονται Σάντλερ και Στόουν, πριν σμίξουν με τον Σκαρλάτος στο Άμστερνταμ. Προφανώς, η επίμαχη σκηνή στο τρένο είναι άρτια φιλμαρισμένη (ωραίο μοντάζ του Μπλου Μάρεϊ), μα δεν αρκεί για να «επιζήσει» η ταινία. Αντιθέτως, το φινάλε, που συνδυάζει αυθεντικά πλάνα από την βράβευση στα Ηλύσια Πεδία με νέο γύρισμα της τελετής (και τον Πατρίκ Μπραουντέ ως Πρόεδρο Ολάντ), αποπνέει σκέτη αμηχανία.

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες