Κινηματογράφος | Ταινίες

Κόκκινο Σπουργίτι , 2018 (Red Sparrow)

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Φράνσις Λόρενς
Σενάριο
Τζάστιν Χέιθ
Πρωταγωνιστούν
Τζένιφερ Λόρενς, Τζόελ Έτζερτον, Ματίας Σέναρτς, Τζέρεμι Άιρονς, Μαρί-Λουίζ Πάρκερ, Σαρλότ Ράμπλινγκ, Σιάραν Χάιντς, Μπιλ Καμπ, Ντάγκλας Χοτζ, Τζοέλι Ρίτσαρντσον
Διάρκεια
141
Χώρα
Ηνωμένες Πολιτείες
Είδος
Κατασκοπικό θρίλερ
Πρεμιέρα
01 Μαρτίου 2018

Ρωσίδα πράκτορας-κολ γκερλ (με το στανιό) μπλέκει σε «διεθνή» φονική περιπέτεια με συμπατριώτες και Αμερικανούς κατασκόπους, σε αυτή την συμπαγή, βίαιη, σεξοτολμηρή, αλλά και άνιση μεταφορά του μπεστσέλερ.

Σε μια (αμφίβολης αποτελεσματικότητας) προσπάθεια να επιστρέψουν στα σουξέ –μετά το υπερπετυχημένο διπλό φινάλε των «Αγώνων Πείνας»–, ο Λόρενς και η Λόρενς, ήγουν σκηνοθέτης και συνεπώνυμη πρωταγωνίστρια, ξανασυνεργάζονται σε μια εντυπωσιακή, κατά στιγμές τολμηρή, αλλά γενικά άνιση μεταφορά του ομότιτλου μπεστσέλερ του Τζέισον Μάθιους (αυτός ήταν, λέει, 30 χρόνια αληθινός πράκτορας της CIA, πριν το γυρίσει στην αποκαλυπτική συγγραφή). Παρά τα 141’ διάρκεια, η ταινία παραλείπει κάμποσα κομμάτια του βιβλίουˑ ειδικά όσα εμβαθύνουν στους χαρακτήρες, φοβάμαι…

Κεντρικό πρόσωπο, η καστανή Ντομινίκα Γιεγκόροβα (Λόρενς, εντυπωσιακή), Ρωσίδα μπαλαρίνα (των Μπαλσόι, παρακαλώ) –ξέρετε, από ‘κείνες τις φεγγαροπρόσωπες παγερές θεές, με το χειλάκι πετροκέρασο, και το κορμί-φαντασίωση. Πλην όμως, η άνετη ζωή που προσφέρει η Ντομινίκα-πρίμα μπαλαρίνα στην άρρωστη (φυσικά…) μάνα της (Ρίτσαρντσον) εξανεμίζεται, όταν ολέθριο γλίστρημα εν ώρα παράστασης την απομακρύνει δια παντός από τις πουέντ της.

Μην μακρυγορώ, ο θείος Βάνια (όχι του Τσέχοφ, καλέ, ο Σενάρτς, με βαριά ρωσική προφορά και φυζίκ Πούτιν), με την υπόσχεση ότι ως στέλεχος των μυστικών υπηρεσιών θα στηρίξει την άνεργη κοπελιά και τη μάνα της, στέλνει την Ντομινίκα σε «κακό» ραντεβού με πρόσωπο –το οποίο καταλήγει… μακαρίτης. Οπότε ο θείος, με κίνηση ματ, στέλνει την Ντομινίκα στη Μεγάλη των Σπουργιτιών Σχολή. Εκεί, η δασκάλα της Ράμπλινγκ, υπό τις ευλογίες του βαθέως ρωσικού κράτους, διδάσκει την Ντομινίκα και τους συμμαθητές της (άντρες-γυναίκες) πώς να χρησιμοποιούν το σεξ και την σαγήνη, ώστε να αποπλανούν πρόσωπα-στόχους της σκοτεινής διπλωματίας. Στην παρθενική της αποστολή, η οξυζεναρισμένη τέως μπαλαρίνα πλευρίζει Αμερικανό κατάσκοπο (Έτζερτον) –και, ούπς! Ερωτεύονται. Δηλαδή, μάλλον… Τέλος πάντων, και γυμνό ολοσχερές έχει το φιλμ, και ενδελεχείς σκηνές βασανιστηρίων, και βιασμούς, και σεξ… Και ωραία εξωτερικά στη Βουδαπέστη. Και έχει και μια, έτσι, γκριζοπράσινη απόχρωση παντού (ωραίος σχεδιασμός παραγωγής της Μαρία Τζέρκοβιτς), κάπως σαν κομψή μούχλα, που δημιουργεί ένα αισθητικά συμπαγές πλαίσιο. Κάτι λείπει, όμως. Η χημεία μεταξύ του πρωταγωνιστικού ζεύγους, ας πούμε… Ή η παραμικρή προσπάθεια εκ μέρους του Άιρονς να καμωθεί πως μιλάει αγγλικά με ρωσική προφορά. 

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες