ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 22 ΙΟΥΝΙΟΥ 2018
Κινηματογράφος | Ταινίες

Death Wish , 2018

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Ιλάι Ροθ
Σενάριο
Τζο Κάρναχαν
Πρωταγωνιστούν
Μπρους Ουίλις, Βίνσεντ Ντ’ Ονόφριο, Ελίζαμπεθ Σου, Ντιν Νόρις, Κίμπερλι Ελίζ, Καμίλα Μορόνε, Μπο Κναπ
Διάρκεια
107
Χώρα
Ηνωμένες Πολιτείες
Είδος
Αστυνομικό δράμα
Πρεμιέρα
08 Μαρτίου 2018

Η εισβολή διαρρηκτών στο σπίτι του, με τραγικές συνέπειες για την σύζυγο και την κόρη του, «αναγκάζουν» ευυπόληπτο χειρούργο να γίνει εκδικητής-πιστολέρο, σε αυτό το κάκιστο ριμέικ της ταινίας του 1974.

Ο Πολ Κέρσι (Ουίλις) είναι ευσυνείδητος χειρουργός στα επείγοντα, που διάγει βίον ανθόσπαρτον στα περίχωρα του Σικάγο δίπλα στην σύζυγο (Σου) και την κόρη (Μορόνε). Το βράδυ των γενεθλίων του, κι ενώ εκείνος καλείται εσπευσμένα στο νοσοκομείο, τρεις διαρρήκτες εισβάλουν σπίτι του και, μες στον πανικό, η μαμά πυροβολείται θανάσιμα και η κόρη καταλήγει στο νοσοκομείο με κώμα. Ο Πολ, απαρηγόρητος (από την ερμηνεία του Ουίλις ούτε που το ψυλλιάζεσαι), αποφασίζει να αντιδράσει στην αναποτελεσματικότητα της αστυνομίας (ο Νόρις υποδύεται τον διοικητή του τμήματος). Αγοράζει όπλα (πανεύκολα), φοράει ένα κουκουλοφούτερ (ακόμη πιο εύκολα) και βγαίνει τη νύχτα στα κακόφημα λημέρια για να βρει τους υπαίτιους της δυστυχίας του. Πλην όμως, αυθορμήτως και καταχρηστικά, αποφασίζει να ξεπαστρέψει και όποιον άλλον, άσχετο εγκληματούντα πέσει στο διάβα του. Ντόρος στα σόσιαλ μίντια, «είναιhero ή zero ο μυστηριώδης εκδικητής;», η αστυνομία τον ψάχνει και δεν τον ψάχνει, ο Πολ συνεχίζει ακάθεκτος μέχρι να τιμωρήσει και τον τελευταίο εμπλεκόμενο στην διάρρηξη.

Η ταινία είναι ριμέικ του «Ο εκτελεστής της νύχτας» (1974) με τον Τσαρλς Μπρόνσον, που μετέφερε στην οθόνη το μυθιστόρημα του Μπράιαν Γκάρφιλντ. Η ταινία είναι επίσης απαράδεκτη –αν όχι κατάπτυστη. Όχι επειδή ο Ουίλις κουτσοπαίζει, όπως κάνει χρόνια τώρα, ή επειδή η σκηνοθεσία είναι συμβατική. Ούτε καν επειδή δεν αναδεικνύεται η αντίφαση μεταξύ του γιατρού που σώζει ζωές και του εκδικητή που τις αφαιρεί. Το μεγάλο φάουλ του φιλμ έγκειται στον τρόπο που (δεν) αντιμετωπίζει το μείζον πρόβλημα της οπλοκατοχής/ αυτοδικίας, το οποίο για πολλοστή φορά βρίσκεται στον αφρό της αμερικανικής επικαιρότητας. Αρχικά, εκεί όπου ο χαροκαμένος χειρούργος αμφιταλαντεύεται για την απόκτηση όπλου (κι ενώ φευγαλέα παρελκόμενα φωτίζουν την αυξανόμενη εγκληματικότητα), πίστεψα ότι η ταινία κάτι ψέλλιζε περί λανθασμένης αμερικανικής νοοτροπίας κλπ. Τάχιστα, όμως, κατάλαβα ότι σκηνοθέτης, σεναριογράφος και πρωταγωνιστής χέστηκαν για το ακανθώδες δια ταύτα: δώσε όπλα και κόλπα στον γερόλυκο Μπρους κι αμόλησέ τον στους δρόμουςˑ να αγαλλιάσει ο μέσος ψηφοφόρος του Τραμπ, να γίνουν όλα λαμπόγυαλο, όπως πρέπει. Αίσχος.

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες