Κινηματογράφος | Ταινίες

Το Παιχνίδι του Δολοφόνου , 2017 (Hangman)

Id

Σκηνοθεσία
Τζόνι Μάρτιν
Σενάριο
Μάικλ Κέισι, Τσαρλς Χάτινγκερ, Λάρι Μπλάνφονρτ
Πρωταγωνιστούν
Αλ Πατσίνο, Καρλ Έρμπαν, Μπρίτανι Σνόου, Τζόου Άντερσον, Μάικλ Πάπατζον, Σάρα Σάχι
Διάρκεια
98
Χώρα
Ηνωμένες Πολιτείες
Είδος
Αστυνομικό θρίλερ
Πρεμιέρα
08 Μαρτίου 2018

Δυο αστυνομικοί και μια δυναμική ρεπόρτερ συνασπίζονται στην προσπάθεια να τσακώσουν μανιακό δολοφόνο που αφήνει πίσω του ένα θύμα την ημέρα, καθώς και στοιχεία-γρίφους με τη μορφή του παιχνιδιού κρεμάλα.

Κάποιο τεχνικό πρόβλημα ακύρωσε τελευταία στιγμή την δημοσιογραφική προβολή αυτού του αστυνομικού θρίλερ, συνεπώς πραγματική άποψη ουκ έχομεν. Φοβάμαι, ωστόσο, ότι η πολύ χαμηλή βαθμολόγηση της ταινίας από τους υπερατλαντικούς σινεκριτικούς –ή κάτι φαρμακερά σχόλια τύπου «ρυθμός πένθιμος που αφήνει άπλετο χώρο να καταλάβεις τι παίζει πολύ πριν από τους πρωταγωνιστές», και «φτηνιάρικη απομίμηση του “Se7en»– δεν αφήνει πολλά-πολλά περιθώρια… Σε κάποια επινοημένη μικρή πόλη του αμερικανικού Νότου, μια σειρά από γκροτέσκους φόνους (δια απαγχονισμού) ρίχνει στο κατόπι του μανιακού δολοφόνου τον αστυνομικό επιθεωρητή, Ουίλ Ρούινι (Έρμπαν), και τον συνταξιοδοτημένο τέως συνάδελφό του, Ρέι Άρτσερ (Πατσίνο), των οποίων οι υπηρεσιακοί αριθμοί βρέθηκαν χαραγμένοι δίπλα στο πρώτο θύμα. Έχει, λοιπόν, προηγούμενα μαζί τους, ο ψυχάκιας… Κι έχει σίγουρα κι ένα κόλλημα με το γνωστό λεξοπαιχνίδι «κρεμάλα» (που φιγουράρει και στον πρωτότυπο τίτλο), εξού και «σκαλίζει» κάθε φορά ένα γράμμα της αναζητούμενης λέξης στο σώμα του εκάστοτε άτυχου θύματος. Εκτός από τον βετεράνο Άρτσερ και τον ασταθή Ρούινι –που ταλανίζεται από την ανεξιχνίαστη δολοφονία της γυναίκας του– στην διερεύνηση της υπόθεσης μετέχει, τρόπον τινά, και η Κρίστι Ντέιβις (Σνόου) μια αστεράτη ρεπόρτερ των New York Times που κυνηγάει το στόρι το καλό (ει μη και το Πούλιτζερ). Κρίνοντας από το τρέιλερ, οι φρικιαστικοτελετουργικοί τόποι εγκλήματος, τα «αινίγματα» του killer που πονοκεφαλιάζουν την αστυνομία, και το συχνά βροχεροσκοτεινό σκηνικό, όντως θυμίζουν «Se7en». Κρίνοντας από τη γνώμη όσων την είδαν, η ταινία μοιάζει να πάσχει σε επίπεδο ρυθμού και σασπένς, η τελική εξήγηση μπορεί να είναι και για γέλια, ενώ ο Πατσίνο μάλλον αναλίσκει και πάλι το υποκριτικό του εκτόπισμα σε μια ξεγυρισμένη αρπαχτή.

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες