Κινηματογράφος | Ταινίες

Ραντεβού Εκεί Ψηλά , 2017 (Au revoir là-haut)

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Αλμπέρ Ντιποντέλ
Σενάριο
Αλμπέρ Ντιποντέλ
Πρωταγωνιστούν
Nαουέλ Περέζ Μπισκαγιάρ, Αλμπέρ Ντιποντέλ, Λορόν Λαφίτ, Νιλς Άρεστρουπ, Μελανί Τιερί, Ελοΐζ Μπαλστέ, Εμιλί Ντεκέν
Διάρκεια
115
Χώρα
Γαλλία, Καναδάς
Είδος
Δράμα εποχής
Πρεμιέρα
22 Μαρτίου 2018

Οι αλληλένδετες ιστορίες τριών Γάλλων που επέζησαν πολεμώντας στον Α’ Παγκόσμιο, σε μια οπτικά εντυπωσιακή, τολμηρή, πολύ καλοπαιγμένη, αλλά δισυπόστατη κι όχι ολότελα στρωτή μεταφορά του βραβευμένου μυθιστορήματος.

Νοέμβρης 1919. Δυο επιζήσαντες του Μεγάλου Πολέμου, ο λιπόσαρκος, «καλλιτεχνικός» Εντουάρ Περικούρ (πολύ καλός ο Αργεντινός Μπισκαγιάρ του «120 χτύποι το λεπτό»), και ο λογιστάκος Αλμπέρ Μαγιάρ (ο ίδιος ο σκηνοθέτης), σε μια προσπάθεια να επιβιώσουν μετά τη φρίκη των χαρακωμάτων, στήνουν μια απάτη γύρω από τη μνήμη των θυμάτων. Ένα χρόνο νωρίτερα, οι δυο συμπολεμιστές είχαν μοιραστεί ένα τρομερό περιστατικό στο γαλλο-γερμανικό μέτωπο, όταν ο στρατόκαυλος, σαδιστικός υπολοχαγός τους, Ανρί Ντ’Ολνέ-Πραντέλ (Λαφίτ, θαυμάσιος), ώρες πριν την Εκεχειρία τούς έστειλε σε αποστολή αυτοκτονίας. Στην (εξαιρετικά γυρισμένη) αυτή μάχη, ο Μαγιάρ θάφτηκε ζωντανός και σώθηκε από τον Περικούρ, ο οποίος παραμορφώθηκε φρικτά στο πρόσωπο από οβίδα. Η ανάρρωση του Περικούρ –με τον Μαγιάρ διαρκώς στο πλευρό του, κάνοντάς του ενέσεις μορφίνης και στηρίζοντάς τον– και η κατασκευή των αρτιστίκ, εκφραστικών μασκών, με τις οποίες ο παραμορφωμένος νέος κρύβει το πρόσωπό του, δίνονται πολύ όμορφα από τον Ντιποντέλ. Παράλληλα, όμως, παρακολουθούμε τον κραταιό τραπεζίτη-πατέρα (Αρεστρούπ, πάντα υποβλητικός) του Εντουάρ, ο οποίος ποτέ δεν αποδέχτηκε την καλλιτεχνική φύση του γιού του, να συγχρωτίζεται με τον Πραντέλ, που φλερτάρει με την αισχροκέρδεια, αλλά και με την Μαντλέν (Ντεκέν, πάντα καλή), την αδελφή του Εντουάρ…           

Κάπου εδώ αρχίζουν τα προβλήματα της ταινίας. Διότι στην προσπάθειά του να συμπυκνώσει τις 600-τόσες σελίδες του βραβευμένου με Γκονκούρ μυθιστορήματος, «Καλή αντάμωση εκεί ψηλά», του Πιέρ Λεμέτρ (στα ελληνικά από τις εκδόσεις Μίνωας), ο Ντιποντέλ συρρικνώνει την ψυχολογία των ηρώων του –καίτοι, παραδόξως, διατηρεί την ίδια σουρεαλιστική, εξπρεσιονιστικά καλλιτεχνική προσέγγιση που «ανέπνεε» στο πρώτο μέρος. Η αλήθεια, πάντως, είναι πως όσο προχωράει η υπόθεση, κι οι δραματικές συμπτώσεις πληθαίνουν, τόσο τσινάει ο θεατής. Μολαταύτα, η ταινία, που κέρδισε πέντε Σεζάρ (ανάμεσά τους το φωτογραφίας για την εξαιρετική, ατμοσφαιρική δουλειά του Βανσέν Ματιάς), παραμένει ένα ενδιαφέρον μείγμα ψαγμένης τέχνης και βαρβάτης παραγωγής, που, εκτός των άλλων, αναπλάθει υπέροχα την παλαβή δεκαετία του 1920.

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες