ΤΕΤΑΡΤΗ 15 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2018
Κινηματογράφος | Ταινίες

Το Νησί των Σκύλων , 2018 (Isle of Dogs)

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Ουές Άντερσον
Σενάριο
Ουές Άντερσον
Πρωταγωνιστούν
Ακούγονται: Εφ Μάρεϊ Άμπραχαμ, Μπομπ Μπάλαμπαν, Μπράιαν Κράνστον, Γκρέτα Γκέργουιγκ, Τζεφ Γκόλντμπλαμ, Ακίρα Ίτο, Σκάρλετ Τζοχάνσον, Χάρβεϊ Καϊτέλ, Φράνσις ΜακΝτόρμαντ, Μπιλ Μάρεϊ, Μαρί Νατσούκι, Γιοτζίρο Νόντα, Κουνίτσι Νομούρα, Έντουαρντ Νόρτον, Γιόκο Όνο, Κόγιου Ράνκιν, Λιβ Σράιμπερ, Φίσερ Στίβενς, Τίλντα Σουίντον
Διάρκεια
102
Χώρα
Γερμανία, Ηνωμένες Πολιτείες
Είδος
Κινούμενα σχέδια
Πρεμιέρα
19 Απριλίου 2018

Ασύλληπτη εικαστική λεπτομέρεια με κυρίαρχες γιαπωνέζικες επιρροές, ανοικονόμητη φαντασία, υπόγεια αντιεξουσιαστικά μηνύματα, ξερό χιούμορ, και ένα εκπληκτικό σάουντρακ, στην υπηρεσία μιας δράκας εξορισμένων σκύλων που διεκδικούν τα δικαιώματά τους.

Είκοσι χρόνια από σήμερα –μας πληροφορεί το σχετικό «ειδησεογραφικό» σπικάζ– στην ιαπωνική πόλη Μεγκασάκι, ο διεφθαρμένος πλην σταλινικά επιβλητικός δήμαρχος Κομπαγιάσι αποφασίζει να εξορίσει όλα, μα όλα τα σκυλιά της μεγαλούπολης, εξαιτίας επαπειλούμενων επιδημιών (όπως η γρίπη των σκύλων, ξερωγώ). Αδέσποτα και δεσποζόμενα σκυλιά στέλνονται πακέτο στο Νησί των Σκουπιδιών, μια τοξική χωματερή αποβλήτων –και γενικότερα, παροπλισμένων συμβόλων, σαν το άγαλμα του Τοσίρο Μιφούνε που βλέπουμε φευγαλέα… Όταν, όμως, ο 12χρονος Ατάρι, ψυχοπαίδι του δημάρχου, πέφτει με το αεροπλανάκι του στο νησί-φυλακή αναζητώντας τον αγαπημένο του σκύλο, Σποτς, τα πράματα θα αλλάξουν. Τέσσερα αδέσποτα, με αρχηγό το περπατημένο αλάνι, Τσιφ, θα συνδράμουν τον Ατάρι στην εξεύρεση του Σποτς, ενώ παράλληλα, πίσω στο Μεγκασάκι μια μαθητική εξέγερση υπέρ των σκύλων και κατά του δημάρχου σιγοβράζει, με πρωτοστατούσα την αμερικανίδα μαθήτρια-επισκέπτρια, Τρέισι. Αυτό είναι το ζουμί της δεύτερης stop motion ταινίας του μοναδικού Άντερσον.

Μόνο που δίπλα σε αυτό το σχετικά απλοϊκό στόρι με τα αντιδημαγωγικά μηνύματα, ο σκηνοθέτης και οι πολύτιμοι συνεργάτες του (ο διευθυντής φωτογραφίας Τρίσταν Όλιβερ, η γραφίστρια Έρικα Ντορν, η ενδυματολόγος Μάγκι Χέιντεν, οι Άνταμ Στοκχάουζεν και Πολ Χάρον στην ά-παι-χτη καλλιτεχνική διεύθυνση) ξεδιπλώνουν ένα ολόκληρο υπερλεπτομερές σύμπαν που κινείται μεταξύ κλασικής γιαπωνέζικης ζωγραφικής τύπου Χοκουσάι, εικαστικής δημιουργίας από objets trouvés, και κόμικ μάνγκα –με ολίγον από πόστερ σοβιετικού σταχανοβιτισμού (στο περιβάλλον του δημάρχου). Είναι απλώς καταπληκτικό όλο αυτό το σκηνικό που ενορχηστρώνει ο Άντερσον, υπό τους ήχους του υπέροχου σάουντρακ του Αλεξάντρ Ντεσπλά, που ανακατεύει ιαπωνικά κρουστά τάικο με τζαζωπά πνευστά, και μινιμαλιστικές μελωδικές γραμμές. Τα σκυλιά (που είναι μαριονετούλες, έτσι;) είναι άπλυτα (βλέπεις κανονικά τα τσιμπούρια να περπατάνε πάνω στο τρίχωμα…), τα μάτια τους εκφραστικότατα, οι δε ατάκες τους αξιομνημόνευτες.
Παρεμπιπτόντως, τα τετράποδα μιλάνε αγγλικά, ενώ ο Ατάρι, όπως κι όλοι οι άνθρωποι της ταινίας πλην της Τρέισι, μιλάνε αμετάφραστα ιαπωνικά. Α, υπάρχει και μια επίσημη μεταφράστρια (με τη φωνή της ΜακΝτόρμαντ) που είναι σκέτη αφασία –όπως και η επιστήμων Γιόκο Όνο (με τη φωνή της… Γιόκο Όνο), που βοηθάει στην επανεγκαθίδρυση των σκύλων στο Μεγκασάκι. Προσοχή, αν και φιλμ κινουμένων σχεδίων, η ταινία δεν απευθύνεται σε παιδιά –τουλάχιστον όχι στα παιδιά που είναι εθισμένα στην μανιχαϊστική, μασημένη λογική των συνηθισμένων ανιμέισιον.

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες