ΤΕΤΑΡΤΗ 15 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2018
Κινηματογράφος | Ταινίες

Ο Γιος μου , 2017 (Mon garçon)

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Κριστιάν Καριόν
Σενάριο
Κριστιάν Καριόν, Λορ Ιρμάν
Πρωταγωνιστούν
Γκιγιόμ Κανέ, Μελανί Λορόν, Λινό Παπά, Μοχαμέντ Μπρικά, Ολιβιέ ντε Μπενουά
Διάρκεια
84
Είδος
Δράμα αγωνίας
Πρεμιέρα
03 Μαΐου 2018

Η… καουμπόικη προσπάθεια ενός εν διαστάσει μπαμπά να βρει τον απαχθέντα ανήλικο γιο του σε αλπικό γαλλικό χωριό, σε μια συμπαθητική και με σασπένς μικρή ταινία με έναν φορμαρισμένο Κανέ.

Ο Ζιλιάν Περέν (Κανέ, πολύ καλός), πασιφανώς αγχωμένος, φτάνει σε χωριό των γαλλικών Άλπεων κάτω από το Μον Μπλαν. Πάει στο σπίτι της πολύ αναστατωμένης Μαρί Μπλανσάρ (Λορόν, εξαιρετική στις λίγες σκηνές της), την παρηγορεί, πολλά-πολλά δεν καταλαβαίνουμε αρχικά. Σύντομα, όμως, πιάνουμε τι παίζει: οι δυο τους είναι εν διαστάσει σύζυγοι (ο Ζιλιάν όλο έλειπε σε επαγγελματικά ταξίδια οικοδόμησης σε Αφρική, Ασία, Νότιο Αμερική, εξού και ο χωρισμός), και ο 7χρονος γιός τους, Ματίς (Παπά), έχει εξαφανιστεί το προηγούμενο βράδυ από την κατασκήνωση, όπου τον είχε στείλει η Μαρί, κυρίως κατόπιν επιμονής του νέου της συντρόφου, Γκρεγουάρ (ντε Μπενουά). Η αφήγηση περιστρέφεται γύρω από τον Ζιλιάν, που γεμάτος ενοχές για την απουσία του από τη ζωή του Ματίς, ψάχνει μόνος του, ανεξάρτητα από τις έρευνες των αρχών, τον γιό του. Ο ρόλος του Γκρεγκουάρ –όπως αναδύεται μέσα από ιδιωτικά βίντεο που όλο βλέπει ο Ζιλιάν στην κάμερα της Μαρί– οι πιθανόν σόλοικες επαγγελματικές δραστηριότητες του Ζιλιάν, ακόμη και ο ίδιος ο Ζιλιάν –που προδήλως έχει πρόβλημα με το βίαιο ταμπεραμέντο του– είναι μερικά από τα σενάρια που έξυπνα προωθεί η ταινία επιχειρώντας να απαντήσει στο τι απέγινε ο μικρός Ματίς. Το μυστήριο και η αγωνία πυκνώνουν, κι έρχονται σε ωραία αντίστιξη με τα ασάλευτα ορεινά τοπία που καλαίσθητα καταγράφει ο διευθυντής φωτογραφίας, Ερίκ Ντιμόν.    

Για να βοηθήσει τον ούτως ή άλλως ικανό Κανέ να αποδώσει καλύτερα την αγωνία του ενοχικού πατέρα, ο σκηνοθέτης άφησε, λέει, τον πρωταγωνιστή του εντελώς ανίδεο για τις περαιτέρω σεναριακές εξελίξεις, ώστε να αυτοσχεδιάζει αντιδρώντας αυθόρμητα σε όσα λέγονται/ συμβαίνουν γύρω του. Δεν ξέρω πώς γίνεται αυτό πρακτικά, αλλά το αποτέλεσμα είναι όντως πειστικό. Το μόνο που μπάζει καμπόσο είναι η τελική εξήγηση για το ποιος απήγαγε τον Ματίς –μια εσάνς οργανωμένου εγκλήματος που προκύπτει από το πουθενά. Πάντως, όλα τα υπόλοιπα πείθουν και παρακολουθούνται με αρκετό ενδιαφέρον.

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες