ΤΕΤΑΡΤΗ 15 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2018
Κινηματογράφος | Ταινίες

Το κουκλόσπιτο του τρόμου , 2018 (Ghostland)

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Πασκάλ Λοζιέ
Σενάριο
Πασκάλ Λοζιέ
Πρωταγωνιστούν
Κρίσταλ Ριντ, Αναστέζα Φίλιπς, Μιλέν Φαρμέρ, Εμίλια Τζόουνς, Τέιλορ Χίκσον, Κέβιν Πάουερ, Ρομπ Άρτσερ, Άντζελα Άσερ
Διάρκεια
91
Χώρα
Γαλλία, Καναδάς
Είδος
Τρόμου
Πρεμιέρα
10 Μαΐου 2018

Δυο πολύ διαφορετικές αδελφές, ένα απεχθές παιδικό τραύμα τους, και το ερημικό σπίτι όπου αυτό εκτυλίχθηκε πρωταγωνιστούν σε μια άνιση μίξη πορνογραφικής βίας και ενδιαφέρουσας μεταφυσικής… ασάφειας.

Η τέταρτη ταινία του Γάλλου τρομοσκηνοθέτη έχει ένα ενδιαφέρον μεταφυσικίζον παιχνίδι μεταξύ πραγματικότητας και εφιάλτη, παρελθόντος και παρόντος –αμφότερα δυσοίωνα και αιματηρά. Έχει, όμως, και χάλια (αγγλόφωνους) διαλόγους, συν μια επιδειξιομανή εμμονή με τις σκηνές βίας/ αίματος/ κοψοχολιάσματος που αποδυναμώνουν σημαντικά το όλον. Στο ξεκίνημα, βλέπουμε την Πολίν (η γαλλίδα τραγουδίστρια-θρύλος, Μιλέν Φαρμέρ, άγνωστο γιατί…) και τις δυο έφηβες κόρες της, Μπεθ (Τζόουνς) και Βέρα (Χίκσον), να μετακομίζουν σε άρτι κληρονομηθείσα ερημική σπιταρώνα. Το πρώτο κιόλας βράδυ στο σπίτι εισβάλλουν δυο νοητικά αναγκεμένοι ψυχοπαθείς δολοφόνοι (Άρτσερ και Άσερ) και γίνεται το έλα να δεις: η μάνα πετσοκόβεται στην κουζίνα, τα κορίτσια καταφεύγουν στο αιώωωωνιο υπόγειο, όπου θα ζήσουν άφατες φρικαλεότητες στα χέρια των δυο εισβολέων. Ο Λοζιέ, με το πάσο του, πασπαλίζει τη σκηνή με παιδεραστικά, σαδιστικά και σκέτα αηδιαστικά στοιχεία. Και ξαφνικά, η ενήλικη Μπεθ (Ριντ) ξυπνάει από εφιάλτη. Ρε μπας και τα’ βλεπε στον ύπνο της όλα τα φρικώδη προηγούμενα; Μμμ, όχι εντελώς… Πετυχημένη συγγραφέας βιβλίων τρόμου (και φαν του Λάβκραφτ, που εμφανίζεται και σε μεταθανάτιο cameo), παντρεμένη και μητέρα, η Μπεθ έχει μόλις εκδώσει βιβλίο με θέμα όσα ανείπωτα έζησε, μαζί με τη μάνα και την αδελφή της, εκείνη τη φοβερή νύχτα 16 χρόνια νωρίτερα.

Ένα αλλόκοτο τηλεφώνημα από την Βέρα (Φίλιπς), η οποία εξακολουθεί να ζει στο «τραυματικό» σπίτι μαζί με την μάνα, θα αναγκάσει την Μπεθ να επιστρέψει –στον τόπο του κακού, και στο παρελθόν της. Και θα ξαναγίνει το έλα να δεις… Αν και η επιστροφή της πρωταγωνίστριας στο σπίτι κρύβει μια ενδιαφέρουσα ανατροπή, και παρά το ότι η αντίστιξη μεταξύ των δυο πολύ διαφορετικών αδελφών (η μια αεράτη, η άλλη τελεσίδικα στιγματισμένη από την επίθεση των ψυχάκηδων) έχει ένα κάποιο ζουμί, εκείνο που κυριαρχεί είναι οι απανωτές σκηνές βίας, βασανισμών, αίματος. Και δυστυχώς, σε αυτό το πεδίο ο Λοζιέ αποδεικνύεται προβλέψιμος και τυπολατρικός.

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες