Κινηματογράφος | Ταινίες

Βηρυτός , 2018 (Beirut)

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Μπραντ Άντερσον
Σενάριο
Τόνι Γκίλροϊ
Πρωταγωνιστούν
Τζον Χαμ, Ρόζαμουντ Πάικ, Ντιν Νόρις, Μαρκ Πελεγκρίνο, Λάρι Πάιν, Σι Χουίγκαν, Άλον Απουτμπού, Ίντιρ Τσεντέρ, Τζόνι Κόιν
Διάρκεια
109
Χώρα
Ηνωμένες Πολιτείες
Είδος
Πολιτικό θρίλερ
Πρεμιέρα
10 Μαΐου 2018

Τέως αμερικανός διπλωμάτης ανασύρεται για να διαμεσολαβήσει σε μια περίπλοκη υπόθεση ομηρείας στον Λίβανο του 1982, σε αυτό το ατμοσφαιρικό, καλογραμμένο θρίλερ, που ενδεχομένως πάει και για συνέχειες.

Το ενδιαφέρον σενάριο του Γκίλροϊ γράφτηκε, λέει, το 1992, αντλώντας έμπνευση από την απαγωγή του τότε επικεφαλής της CIA στην Βηρυτό το 1984. Αν και επρόκειτο για επινοημένη ιστορία, ο τρόπος που ξεμπρόστιαζε τις μεθοδεύσεις της PLO, του Ισραήλ και, φυσικά της ίδιας της διακυβέρνησης Ρόναλντ Ρέιγκαν στον σπαρασσόμενο Λίβανο, πτόησαν εμφανώς παραγωγούς και σκηνοθέτες. Το σενάριο έμεινε στα αζήτητα. Τελικά, χάρη στο Όσκαρ καλύτερης ταινίας του « Επιχείρηση Argo» η «Βηρυτός» πήρε το πράσινο φως. Και εγένετο μια ταινία που στις καλές στιγμές της φέρνει λίγο προς Τζον Λε Καρέ, ενώ συγχρόνως προσφέρει στον Χαμ έναν ταλανισμένο, μεστό ήρωα, τον οποίον δεν αποκλείεται να δούμε και σε επόμενες ταινίες (δεδομένης της δημοφιλίας του ηθοποιού ελέω τηλεοπτικού «Mad Men»). Η αφήγηση ξεκινάει το 1972, όταν ο Μέισον Σκάιλς (Χαμ), διπλωμάτης στην αμερικανική πρεσβεία στη Βηρυτό, βιώνει μια βαρβάτη προσωπική τραγωδία που σχετίζεται με την αραβική τρομοκρατία –αλλά, και με τον Καρίμ, ένα ντόπιο ψυχοπαίδι που είχε στην δούλεψή του. Δέκα χρόνια αργότερα και πίσω στις ΗΠΑ, ο Σκάιλς, που έχει ξεπέσει σε διαμεσολαβητής εργατο-συνδικαλιστικών, προσεγγίζεται από άγνωστο που του αναθέτει/ επιβάλλει να επιστρέψει στη Βηρυτό για ζήτημα που τον αφορά άμεσα.

Παρά το ότι, όπως συχνά συμβαίνει με ταινίες του είδους, δεν τα καταλαβαίνεις πάντα όλα όσα παίζουν, ο Γκίλροϊ βάζει έξυπνα έναν αμελητέο ταξιτζή να ενημερώσει, τον Σκάιλς μα και εμάς, για τους βασικούς παίκτες στον λιβανέζικο εμφύλιο που μαίνεται: οι Χριστιανοί και οι Μουσουλμάνοι γηγενείς, η PLO, το Ισραήλ που ψάχνει αφορμή για να επέμβει, και φυσικά οι πανθ’ ορούσες ΗΠΑ. Από δυο πράκτορες της CIA (Πάικ και Νόρις), ο Σκάιλς πληροφορείται πως καλείται να διαπραγματευτεί την απελευθέρωση ενός παλιού του φίλου διπλωματικού (Πελεγκρίνο) από τους (αρχικά) άγνωστους απαγωγείς του. Οι απαγωγείς, όμως, ζητούν ανταλλαγή με διαβόητο τρομοκράτη (από εκείνους που μετείχαν, λέει, στο μακελειό των Ολυμπιακών του Μονάχου), ο οποίος σχετίζεται ευθέως με τον άλλοτε μικρό Καρίμ (Τσεντέρ), αλλά και με το προσωπικό τραύμα του Σκάιλς... Η ωραία «σκονισμένη» φωτογραφία του Μπγιόρν Σαρπεντιέ μπαινοβγαίνει από δωμάτια απόρρητων συσκέψεων σε βομβαρδισμένα χαλάσματα της λιβανικής πρωτεύουσας, καθώς ο Σκάιλς αντιλαμβάνεται προοδευτικά ότι δεν μπορεί να εμπιστευτεί κανέναν –άντε, θα κάνει μια εξαίρεση, γιατί η πράκτωρ της Πάικ είναι μια ξηγημένη φεμινίστρια που θα τον βοηθήσει. Είπαμε: όλα δεν πρόκειται να τα καταλάβετε, κάποια μπορεί και να μπάζουν, αλλά η ταινία παρακολουθείται με ενδιαφέρον.

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες