ΣΑΒΒΑΤΟ 23 ΙΟΥΝΙΟΥ 2018
Κινηματογράφος | Ταινίες

Ακρότητες , 2017 (First Reformed)

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Πολ Σρέιντερ
Σενάριο
Πολ Σρέιντερ
Πρωταγωνιστούν
Ίθαν Χοκ, Αμάντα Σέιφριντ, Φίλιπ Έτινγκερ, Βικτόρια Χιλ, Μάικλ Γκάστον, Σέντρικ Αντόνιο Κάιλς
Διάρκεια
113
Χώρα
Ηνωμένες Πολιτείες
Είδος
Δράμα
Πρεμιέρα
07 Ιουνίου 2018

Η περιβαλλοντική μόλυνση, η παραδόπιστη ανθρωπότητα, οι ενοχές, και η χριστιανική πίστη στήνουν ζοφερό χορό γύρω από μοναχικό, ταλανισμένο ιερέα, σε αυτή την τυπική «σρεντερική» ελεγεία με τον εξαιρετικό Χοκ.

Σε μεγάλη φόρμα και επιστρέφοντας στις εμμονές-φετίχ της σπουδαίας καριέρας του, ο 72χρονος Σρέντερ στήνει μια ψυχοπλακωτική, στυλιζαρισμένη, σκεπτόμενη ταινία που συνδυάζει το δευτεροκλασάτο με το μεγαλειώδες, το διακριτικό με το φαντεζί. Ήρωάς του, ο Τόλερ (Χοκ, εξαιρετικός), ένας μελαγχολικός αιδεσιμότατος παλιάς, ξύλινης εκκλησίας Ολλανδών Μεταρρυθμιστών, η οποία λειτουργεί περισσότερο ως τουριστική ατραξιόν παρά ως σημαντικός χώρος συνάθροισης πιστών –ο γειτονικός γκράντε, μοντερνοναός του πάστορα Τζέφερς (Κάιλς, πολύ καλός) μονοπωλεί το τοπικό εκκλησίασμα, άλλωστε. Πρώην στρατιωτικός ιερέας, διαζευγμένος και γεμάτος ενοχές για τον χαμό του γιού του στο Ιράκ, τον οποίον εκείνος ώθησε να καταταγεί, ο Τόλερ ζει ασκητικά (αν εξαιρέσουμε το αλκοόλ που ρέει άφθονο) και ετοιμάζει, σχεδόν απρόθυμα, τον εορτασμό για τα 250 χρόνια της εκκλησίας «του». Παρεμπιπτόντως,  βασικός χρηματοδότης της γιορτής είναι διεφθαρμένος πετρελαιοπαραγωγός (Γκάστον), που ο Τόλερ μέμφεται τελεσίδικα. Με αυστηρό, υποβλητικό καδράρισμα (Αλεξάντερ Ντάιναν) ο Σρέντερ ξεδιπλώνει την ασφυκτική, τυπολατρική καθημερινότητα του ιερέα. Κάθε τόσο, εν είδει φόρου τιμής στο «Ημερολόγιο ενός επαρχιακού εφημέριου» του Ρομπέρ Μπρεσόν (τον οποίον ο Σρέιντερ θαυμάζει απερίφραστα), ακούμε off αποσπάσματα από το ημερολόγιο του Τόιλερ –βασανιστικές σκέψεις, αμφιβολία, σωματικοί πόνοι, μάλλον έχει καρκίνο του στομάχου...

Η θρυαλλίδα που θα απελευθερώσει την (σχεδόν μισανθρωπική) ένταση που κρύβει κάτω από το ράσο του ο Τόλερ έρχεται με την μορφή νεαρής πιστής (Σέιφριντ), που προστρέχει στον αιδεσιμότατο, επειδή ο ακτιβιστής-οικολόγος άντρας της (Έτινγκερ) πιθανότατα ετοιμάζει βομβιστική επίθεση αυτοκτονίας. Διόλου τυχαία, η νεαρή πιστή ονομάζεται Μαρία και εγκυμονεί –την ελπίδα για ένα αύριο που μοιάζει από χέρι χαμένο… Η λύτρωση και το τέλος, δεμένα σφιχτά με συρματόπλεγμα πάνω σε γυμνό δέρμα, πλησιάζουν. Και ο  Τόλερ, ως άλλος Τράβις Μπικλ (ο Σρέιντερ είναι σεναριογράφος του μυθικού «Ταξιτζή», θυμίζω), θα εκραγεί, με τον Σρέιντερ να τερματίζει το πράγμα με την γνωστή δεξιοτεχνική υπερβολή του. Ταινία σίγουρα όχι για όλους, μα με τη σφραγίδα ενός μεγάλου κινηματογραφιστή.

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες