Κινηματογράφος | Ταινίες

Καρδιοκατακτητής , 2018 (Le retour du héros)

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Λορόν Τιράρ
Σενάριο
Λορόν Τιράρ, Γκρεγκουάρ Βινιερόν
Πρωταγωνιστούν
Ζαν Ντιζαρντάν, Μελανί Λορόν, Νοεμί Μερλάν, Εβελίν Μπουίλ, Κριστιάν Μπιζό, Κριστόφ Μοντενέ
Διάρκεια
90
Χώρα
Γαλλία, Βέλγιο
Είδος
Κωμωδία εποχής
Πρεμιέρα
28 Ιουνίου 2018

Απατεώνας-λιμοκοντόρος των αρχών του 19ου αιώνα βρίσκει το μάστορά του στην πρωτοφεμινιστικά ξύπνια κόρη ενός αριστοκράτη, σε αυτή την χαριτωμένη μίξη ταινίας εποχής και σύγχρονης ρομαντικής κωμωδίας.

Η νέα ταινία του σκηνοθέτη του «Μικρού Νικόλα» είναι περισσότερο μια έξυπνη, παρά μια αξιόλογη ταινία. Έξυπνη, γιατί με ένα-δυο σατό (châteaux, καλέ) από τα τόσα της γαλλικής εξοχής, με ένα διατηρητέο χωριό, μερικά άλογα, και κάμποσα παλιοκαιρινά κοστούμια (του ενδυματολόγου Πιερ-Ζαν Λαρόκ) στήνεται ολόκληρο ευπρόσωπο φιλμ εποχής. Έξυπνη, οσαύτως, επειδή στην ουσία πρόκειται για σύγχρονη ρομαντική κωμωδία, με σχεδόν σημερινούς διαλόγους, που απλά φοράει ένδυμα εποχής. Το 1809, ο γόης λοχαγός Σαρλ-Γκρεγκουάρ Νεβίλ (Ντιζαρντέν, απολαυστικός) καταφθάνει έφιππος και σένιος να ζητήσει το χέρι της Πολίν Μπογκράν (Μερλάν), της ολίγον κουτής κόρης αριστοκρατικού ζεύγους (Μπουίλ και Μπιζό). Δεν περνάει ένα τέταρτο, και ο αυτοκράτωρ Ναπολέων και το πατριωτικό καθήκον τον καλούν στο πεδίο της μάχης… Φεύγοντας, ο γαλίφης Νεβίλ υπόσχεται πως θα γράφει στην Πολίν. Εννοείται πως δεν το κάνειˑ και η κοπελιά πέφτει να πεθάνει. Αρχίζει, λοιπόν, τότε η πανέξυπνη μεγάλη αδελφή της, Ελιζαμπέτ (Λορόν, μια χαρά στον πρώτο της κωμικό ρόλο), να γράφει εκείνη ευφάνταστες, ρομαντικολυρικές επιστολές εξ ονόματος του αχαΐρευτου λοχαγού. Τελικώς, μέσω των πλαστών επιστολών ο Νεβίλ φτάνει έως την… Ινδία, όπου και χάνονται τα ίχνη του. Η Πολίν παντρεύεται, κάνει δυο παιδιά –και τρία χρόνια αργότερα, η Ελιζαμπέτ βλέπει μια μέρα στο χωριό τον αξύριστο, βρωμιάρη Νεβίλ αυτοπροσώπως… Ο καιροσκόπος γοητευτικός τυχοδιώκτης σενιάρεται κι επανεμφανίζεται στο αρχοντικό των Μπογκράν ως επιζήσας ήρωας πολέμου (στην πραγματικότητα, είναι λιποτάκτης). Μύλος…

Όσα ακολουθούν –καθώς Νεβίλ κι Ελιζαμπέτ παίζουν ένα άτυπο σκάκι ξεμπροστιάσματος-παραμύθας-φλερτ, όντας οι μόνοι που ξέρουν την αλήθεια για τον «ηρωικό» λοχαγό– δεν είναι, βέβαια, πρωτότυπα ή συγκλονιστικά, αλλά το’ χουν το γούστο τους. Είναι, ξερωγώ, χαριτωμένες κάποιες εκσυγχρονιστικές πινελιές του σεναρίου –από την πρωτοφεμινιστική συμπεριφορά της ορκισμένης εργένισσας Ελιζαμπέτ, έως την επενδυτική απάτη-πυραμίδα που στήνει ο Νεβίλ με δήθεν αδαμαντωρυχείο στας Ινδίας. Ε, και λίγο πριν το φινάλε, πέφτει και μια σκηνή κάπως σοβαρή, για την αληθινή διαχρονική φρίκη του πολέμου. Και ζήσαν αυτοί καλά, κι εμείς επίσης.

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες