Κινηματογράφος | Ταινίες

Ο Ant - Man και η Σφήκα , 2018 (Ant-Man and the Wasp)

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Πέιτον Ριντ
Σενάριο
Κρις ΜακΚένα, Έρικ Σόμερς, Πολ Ραντ, Άντριου Μπάρερ, Γκέιμπριελ Φεράρι
Πρωταγωνιστούν
Πολ Ραντ, Εβάντζελιν Λίλι, Μάικλ Πένια, Ουόλτον Γκόγκινς, Μπόμπι Καναβάλε, Τζούντι Γκρίερ, Χάνα Τζον-Κάμεν, Άμπι Ράιντερ Φόρτσον
Διάρκεια
118
Χώρα
Ηνωμένες Πολιτείες
Είδος
Περιπέτεια φαντασίας (και σε 3D)
Πρεμιέρα
05 Ιουλίου 2018

Υπερήρωες, οχήματα και… κτίρια που σμικρύνονται και υπερμεγεθύνονται, τσάρκα στον κβαντικό μικρόκοσμο, φοβερές σκηνές κυνηγητού στο Σαν Φρανσίσκο, οικογενειακές αξίες και φλερτ, μαζί με φίνο χιούμορ στο σίκουελ του Μυρμηγκάνθρωπου.

Δυο στοιχεία κάνουν αυτή τη δεύτερη ταινία με ήρωα τον Ant-Man ξεχωριστή: α) είναι, λέει, η πρώτη φορά που το όνομα γυναικείου υπερηρωικού χαρακτήρα φιγουράρει στον τίτλο μιας ταινίας της Marvel, και β) είναι μια από κείνες τις σπάνιες περιπτώσεις, όπου το σίκουελ είναι καλύτερο από το πρωτότυπο. Με τον Ριντ να υπογράφει εξ αρχής τη σκηνοθεσία (στο πρώτο είχε αναλάβει ως λύση της τελευταίας στιγμής), και το σενάριο (στο οποίο συνεισέφερε κι ο πρωταγωνιστής) να αυτοσχεδιάζει απολαυστικά με το σωματίδιο Pym και την ικανότητά του να σμικρύνει… εντομολογικά πρόσωπα και (τώρα και) πράματα, ο Ant-Man τραβάει έναν κατάδικό της δρόμο στο μαρβελικό σύμπαν. Με το χιούμορ πανταχού παρόν, αλλά όχι υστερικά ατακαδόρικο ή κωλοπαιδίστικο σαν του «Deadpool», η ταινία κινείται σε ένα άτυπο οικογενειακό πλαίσιο, αφού η κβαντική φυσικός-υπερηρωίδα, Χόουπ Βαν Ντάιν/ Σφήκα (Λίλι), ψάχνει μαζί με τον πατέρα της, δρ. Χανκ Πιμ (Ντάγκλας), τον προπατορικό Ant-Man, να βρουν τη σύζυγο και μητέρα τους, Τζάνετ Βαν Ντάιν (Φάιφερ, υ-πέρ-ρο-χη), η οποία τυγχάνει η προπατορική Σφήκα και βρίσκεται παγιδευμένη στον Κβαντικό Κόσμο, ένα υποατομικό σύμπαν όπου μόνο με το σωματίδιο Pym φτάνει κανείς. Συγχρόνως, παρακολουθούμε και τα οικογενειακά του Σκοτ Λανγκ/ Ant-Man (Ραντ, πολύ καλός), καθώς οι σχέσεις του με την πρώην γυναίκα του (Γκρίερ), τον μπάτσο νέο σύζυγο (Καναβάλε), και κυρίως με την 5χρονη κόρη του (Φόρτσον), έχουν σαφώς αποκατασταθεί. Α, κι εννοείται πως ο Λανγκ βοηθάει Σφήκα και δρ Πιμ να απελευθερώσουν την Τζάνετ.

Υπάρχει ένα κεντρικό στόρι –για τον Κβαντικό Κόσμο, το αινιγματικό Φάντασμα (Τζον-Κάμεν), ή έναν λαλημένο μαυραγορίτη (Γκόγκινς) –, παίζουν και υποπλοκές διάφορες, αλλά το ατού της ταινίας είναι η φαντασία της. Ενδεικτικά: αυτοκινητοκυνηγητά στους δρόμους του Σαν Φρανσίσκο που παραπέμπουν ασάλιωτα σε «Μπούλιτ», διανθισμένα με εφέ που σμικρύνουν και μεγεθύνουν εν κινήσει τα οχήματα, που συχνά μοιάζουν επίτηδες με παιδικά αυτοκινητάκια. Τα έξυπνα επαναλαμβανόμενα αστεία –όπως εκείνο με την στολή του Ant-Man που βραχυκυκλώνει τις πιο ακατάλληλες στιγμές– λειτουργούν ως διαπιστευτήριο για τους ήρωες, ενώ η σχέση του Σκοτ με τον Λουίς (Πένια, όλα τα λεφτά), τον πρώην συγκρατούμενό του και νυν συνέταιρο σε εταιρεία φύλαξης, εξακολουθεί να βγάζει αβίαστο γέλιο. Κι είναι και τα, ας πούμε, «επιστημονικά» ευρήματα του σεναρίου που φυσάνε, με κορυφαίο το κτίριο που στεγάζει το πρωτοποριακό εργαστήριο του Χανκ, το οποίο μικραίνει και γίνεται σαν τροχήλατη βαλίτσα ένα πράμα (με πτυσσόμενο χερούλι, κανονικά). Και, επιτέλους, μια υπερηρωική ταινία με χαρακτήρες.

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες