Κινηματογράφος | Ταινίες

Ξενοδοχείο για Τέρατα 3 | Ώρα για διακοπές , 2018 (Hotel Transylvania 3: Summer Vacation)

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Γκέντι Ταρτακόβσκι (στη μεταγλώττιση, Πέτρος Δαμουλής)
Σενάριο
Μάικλ ΜακΚάλερς, Γκέντι Ταρτακόβσκι
Πρωταγωνιστούν
Ακούγονται: Άνταμ Σάντλερ, Άντι Σάμπεργκ, Σελίνα Γκόμεζ, Κέβιν Τζέιμς, Φραν Ντρέσερ, Στιβ Μπουσέμι, Μόλι Σάνον, Μελ Μπρουκς. Στην μεταγλώττιση, Βασίλης Χαραλαμπόπουλος, Νατάσσα Σιδηροκαστρίτου, Κώστας Τριανταφυλλόπουλος, Κώστας Αποστολίδης, Στεφανία Φιλιάδη, Άγγελος Λιάγκος, Χρήστος Συριώτης, Γιάννης Στεφόπουλος, Βασίλης Μήλιος, Λουκάς Φραγκούλης, Θανάσης Κουρλαμπάς
Διάρκεια
97
Χώρα
Ηνωμένες Πολιτείες
Είδος
Κινούμενα σχέδια (και μεταγλωττισμένο)
Πρεμιέρα
12 Ιουλίου 2018

Ο Ντρακ, η οικογένειά του, και οι φίλοι-τέρατα πάνε κρουαζιέρα, όπου ο βρικόλακάς μας ερωτεύεται κεραυνοβόλα, σε αυτό το συμπαθητικό τρίτο φιλμ της σειράς –που έχει φάει τα ψωμιά της…

Καίτοι σκεφτόμουνα, «Νισάφι με τα σίκουελ ξεζουμίσματος –δηλαδή, τι άλλο πια να συμβεί στο Ξενοδοχείο Τεράτων;», αυτή η τρίτη ταινία με τον στοργικό ξενοδόχο-βρικόλακα Ντρακ, την κόρη του, Μέιβις (που πλέον έχει παντρευτεί τον φευγάτο άνθρωπο-Τζόνι κι έχουν κι ένα βρικολακανθρωπάκι), και με ένα σωρό άλλα τέρατα της παγκόσμιας τρομοκουλτούρας, βλέπεται. Ενδεχομένως, επειδή διαδραματίζεται κυρίως μακριά από το Ξενοδοχείο… Συγχρόνως, το σκίτσο είναι (ακόμη πιο) πληθωρικό, ενώ κατά στιγμές το χιούμορ σουρεαλίζει όμορφα (με την θεοπολύτεκνη οικογένεια του Λυκάνθρωπου και της ξεθεωμένης γυναίκας του, ας πούμε). Γενικά η ταινία έχει καλά στοιχεία, αρκεί να αγνοήσεις κάτι παρωχημένα κλισέ για τον αληθινό κεραυνοβόλο έρωτα («το ζινγκ», κατά τα τέρατα), που έρχεται άπαξ του βίου, κι αν σου κάτσει, μην τον αφήσεις με τίποτα. Ακόμη κι αν το λατρεμένο αντικείμενο του ζινγκ σου προτίθεται, ας πούμε, να σκοτώσει εσένα, κι όλο σου το σόι, με το παρδόν… Όπως η Έρικα, καλή ώρα, η λευκοντυμένη, καμπυλόγραμμη και πλατινέ κοντοκουρεμένη καπετάνισσα στο κρουαζιερόπλοιο, που κλείνει η Μέιβις προσφέροντας διακοπές-έκπληξη στον εργασιομανή μαγκούφη πατέρα της, και σε όλα τα τέρατα-φιλαράκια τους. Διότι η Έρικα, όπως μαθαίνουμε σε σχετικό φλασμπάκ στον 18ο αιώνα, είναι δισέγγονη του Βαν Χέλσινγκ, του ορκισμένου ανασκολοπιστή βρικολάκων. Και θέλει να πάρει προπατορική εκδίκηση…

Το κρουαζιερόπλοιο-ουρανοξύστης, λοιπόν, με τα έξι φουγάρα Τιτανικού και τις ποικίλες δραστηριότητες για τους ταξιδιώτες-τέρατα, πλευρίζει, όπως κάθε κρουαζιερόπλοιο, θαλασσινά αξιοθέατα: ένα υποθαλάσσιο ηφαίστειο, τη χαμένη Ατλαντίδα (ως άλλο Λας Βέγκας, δυστυχώς…), και, η κορυφαία πινελιά, το Τρίγωνο των Βερμούδωνˑ ένα κανονικό τρίγωνο-ρουφήχτρα μες στη μέση της θάλασσας που στο κέντρο του στοιβάζονται, σαν σε οβελίσκο, ονομαστά πλοία κι αεροπλάνα που χάθηκαν μυστηριωδώς στην περιοχή… Κι ενώ χαζεύουμε αξιοθέατα, και τραγουδοχορευτικά ιντερλούδια των τεράτων υπό τους ήχους του «Macarena», ή του «Bad» του Τζάκο, ο Ντρακ ερωτεύεται κάργα την Έρικα, αλλά διστάζει να παραδεχτεί το ζινγκ του στην Μέιβις… Είπαμε, η ταινία το’ χει το χάζι της –εξάλλου, ο Ταρτακόβσκι μετά από τρεις «τερατώδεις» σκηνοθεσίες, ε, το πάει και με κλειστά μάτια. Ελπίζω να μην τα ξανανοίξει και μας προκύψει και τέταρτη ταινία…

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες