Κινηματογράφος | Ταινίες

Μια Αμερικάνικη Ληστεία , 2018 (American Animals)

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Μπαρτ Λέιτον
Σενάριο
Μπαρτ Λέιτον
Πρωταγωνιστούν
Έβανς Πίτερς, Μπάρι Κέογκαν, ο Τζάρεντ Έιμπραμσον, Μπλέικ Τζένερ, Ούντο Κίερ, Αν Ντόουντ, Λάρα Γκράις, Ουέιν Ντιβάλ
Διάρκεια
116
Χώρα
Ηνωμένες Πολιτείες, Ηνωμένο Βασίλειο
Είδος
Ηθογραφικό αστυνομικό δράμα
Πρεμιέρα
12 Ιουλίου 2018

Η αληθινή ληστεία ανεκτίμητων μουσειακών βιβλίων, που το 2004 οργάνωσαν κι εκτέλεσαν τέσσερις μεγαλοαστοί φοιτητές από το Κεντάκι, δοσμένη μέσα από μια ρηξικέλευθη, συναρπαστική, και δεξιοτεχνική μίξη ντοκιμαντέρ και μυθοπλασίας.

Λίγες μέρες πριν το τέλος του 2004, τέσσερις 19χρονοι φοιτητές στο μεσοαστικό Λέξινγκτον του Κεντάκι, θέλοντας, λέει, να ζήσουν μια έντονη εμπειρία που θα τους άλλαζε τη ζωή, έκλεψαν (ή έστω, αποπειράθηκαν να κλέψουν) από την Βιβλιοθήκη Ειδικών Συλλογών του πανεπιστημίου Τρανσιλβάνια δυο τεράστιας αξίας (κοντά 12 εκατομμύρια δολάρια, δηλαδή) τόμους με τις αυθεντικές ακουαρέλες πουλιών του εμβληματικού γαλλοαμερικανού φυσιοδίφη, Τζον Τζέιμς Οντιμπόν (1785-1851), καθώς και μια πρώτη έκδοση της μυθικής «Καταγωγής των ειδών» του Δαρβίνου. Η ιστορία είναι πασίγνωστη στις ΗΠΑ λόγω Οντιμπόν, αλλά επειδή στα μέρη μας δεν είναι και τόσο οικεία, δεν θα πούμε εδώ περισσότερα για την έκβαση της ληστείαςˑ ή για την τύχη των ανήλικων ληστών από κει και πέρα. Όχι πως ο Λέιτον μας κρατάει σε καμιά αγωνία, δηλαδή… Αντιθέτως, πολύ γρήγορα όχι μόνο αντιλαμβανόμαστε πώς περίπου πήγαν τα πράματα για τους νεαρούς εγκληματίες-από-ανία, αλλά βλέπουμε και τους ίδιους τους πρωταγωνιστές, με σάρκα και οστά όπως είναι σήμερα, να μιλούν στον φακό του σκηνοθέτη για αυτήν την νεανική τους τρέλα-μετά-ληστείας… Διότι ο Λέιτον, θα πρέπει να σας πω, που κάνει εδώ το εντυπωσιακό ντεμπούτο του στην μυθοπλασία, είναι παινεμένος ντοκιμαντερίστας. Και αυτή του η απόφαση να μιξάρει καλοδουλεμένη μυθοπλασία με εμβόλιμες on camera εξομολογήσεις των ενήλικων πια δραστών, είναι μακράν το πιο γοητευτικό στοιχείο της ταινίας του. Α, και δεν είναι μόνο οι αληθινοί δράστες που καταθέτουν τις απόψεις τους. Είναι και οι (εσαεί σοκαρισμένοι) γονείς τους. Ή η βιβλιοθηκάριος που υπέστη την επίθεσή τους…
Εκτός από την στιβαρή σκηνοθεσία, η ταινία έχει και καλές ερμηνείες: ο Πίτερς ενσαρκώνει τον αντικομφορμιστή επαναστάτη Ουρόεν Λίπκα, τον αρχηγό του όλου εγχειρήματος, το οποίο οργανώθηκε βλέποντας ταινίες με ληστείες (τύπου «Η συμμορία των 11»), ή εφαρμόζοντας πληροφορίες-οδηγίες από το dark web. Ο πάντα εξαιρετικός Κέογκαν (του «Ιερού Ελαφιού») κάνει τον χασικλή επίδοξο ζωγράφο, Σπένσερ Ράινχαρτ. Ο Έιμπραμσον ερμηνεύει τον Έρικ Μπόρσουκ, φοιτητή λογιστικής και «μυαλό» της ληστείας, ενώ τέλος ο Τζένερ υποδύεται τον Τσας Άλεν, φοιτητή-αθλητή και σνομπάκια, τον μόνο, παρακαλώ, που ενεπλάκη στη ληστεία με κίνητρο το χρήμα. Δυστυχώς, κάνα μισάωρο πριν το φινάλε, ο τόνος της ταινίας αρχίζει να επαναλαμβάνεται (και να ηθικολογεί αδιόρατα), αποδυναμώνοντας όσα προηγήθηκαν. Αλλά έως εκεί, ο Λέιτον το έχει πάει θαυμάσια, σκιαγραφώντας καταλεπτώς μα αποστασιοποιημένα την αδιέξοδη ανία των αμερικανόπαιδων.

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες