ΠΕΜΠΤΗ 18 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2018
Κινηματογράφος | Ταινίες

Έρωτας στη Σιβηρία , 2018 (Siberia)

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Μάθιου Ρος
Σενάριο
Σκοτ Μπι Σμιθ, Στίβεν Χάμελ
Πρωταγωνιστούν
Κιάνου Ριβς, Άνα Ουλάρου, Πάσα Ντ. Λιχνίκοφ, Βερόνικα Φέρες, Μόλι Ρίνγκγουολντ, Γιουτζίν Λιπίνσκι, Ντμίτρι Τσεποβέτσκι, Τζέιμς Γκρέισι
Διάρκεια
106
Χώρα
Ηνωμένες Πολιτείες
Είδος
Αισθηματική περιπέτεια
Πρεμιέρα
26 Ιουλίου 2018

Αμερικάνος έμπορος διαμαντιών φτάνει στη Σιβηρία και μπλέκει με ρώσους παρανόμους, αλλά κυρίως με νεαρή τολμηρή ντόπια (μέγας έρως) σε αυτή την καλοφωτογραφημένη, μα εντελώς τηλεοπτική περιπετειούλα.

Εντάξει, να το παραδεχτώ: η μισή φλογίτσα της αξιολόγησης, που φέρνει την τελευταία ταινία του Κιάνου στη σφαίρα του προβιβάσιμου μέσου όρου, δίνεται μόνο ως αναγνώριση της προσπάθειας του τέως μεγαλοαστέρα να παίξει αίφνης σε κάτι πιο, εχμ, εξανθρωπισμένο, ας πούμε. Δηλαδή, αυτή η ταινία είναι ό,τι πιο κοντινό θα μπορούσε ποτέ να κάνει ο Ριβς σε αισθηματικό δράμα χαρακτήρων. Ο ένας, λοιπόν, χαρακτήρας του αισθήματος είναι ο Λούκας Χιλ, αμερικανός έμπορος διαμαντιών και νυμφευμένος. Τον υποδύεται, βέβαια, ο Ριβς, με επιμελημένη αξυρισιά, ωραίο παράστημα, κι εκείνη την μοναδική ικανότητα να λέει κάθε ατάκα, ανεξαρτήτως περιεχομένου, με την ίδια ανεξήγητη φλατ απορία… Ο άλλος χαρακτήρας είναι η Κάτια (η Ρουμάνα Ουλάρου, ενδιαφέρουσα), μια πολύ χειραφετημένη κοπελιά που διατηρεί καφέ-καπηλειό στο κέντρο σιβηρικής κωμόπολης (τα γυρίσματα, πάντως, έγιναν στον Καναδά). Ο Χιλ έχει μόλις καταφθάσει στα μέρη της Κάτια ψάχνοντας τον εξαφανισμένο ρώσο συνεργάτη του, ο οποίος τον ψιλοκρέμασε ενόψει της πώλησης κάτι σπάνιων μπλε διαμαντιών στον Μπόρις Βολκόφ (Λιχνίκοφ, καλός), μεγαλόσχημο ρώσο παράνομο. Παρακολουθούμε, λοιπόν, την εξέλιξη της υπόθεσης με τα διαμάντια, τα αληθινά μα και κάτι αψεγάδιαστες απομιμήσεις τους. Και παρακολουθούμε επίσης πώς ο ήσυχος και παντρεμένος, όπως είπαμε, Λούκας ενδίδει στο ανοιχτό πέσιμο της προχώ Κάτιας, κι ανάβει αναμεταξύ τους ένα πάθος που άνετα θα έλιωνε, και καλά, τα χιόνια της Σιβηρίας… Μμμ, να σας πω: ευτυχώς που πηδιούνται και δυο-τρεις φορές και υποψιάζεσαι ότι αυτοί οι δυο άνθρωποι έχουν και κάτι που τους δένει –πέρα, δηλαδή, από το ότι γνωρίστηκαν στο πλατό.

Η φωτογραφία του Έρικ Κόρτετζ, χωρίς φαντεζί λήψεις, πιάνει σίγουρα κάτι από το υποτιθέμενο κρύο της Σιβηρίας, ο σχεδιασμός παραγωγής (Ζαν-Αντρέ Καριέρ) είναι αξιοπρεπής, οι σκηνές με τον Λιχνίκοφ αποζημιώνουν κάπως, η Ουλάρου έχει οπωσδήποτε τσαγανό –ε, κι είναι κι ο κατατονικά προσπαθών Κιάνου, που κάνει κάτι που μοιάζει με τέχνη.

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες