ΚΥΡΙΑΚΗ 19 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2018
Κινηματογράφος | Ταινίες

Ζωή σε Φιλμ , 2017 (Kodachrome)

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Μαρκ Ράζο
Σενάριο
Τζόναθαν Τρόπερ
Πρωταγωνιστούν
Εντ Χάρις, Τζέισον Σουντέικις, Ελίζαμπεθ Όλσεν, Μπρους Γκρίνγουντ, Ουέντι Κρούσον, Ντένις Χάισμπερτ
Διάρκεια
100
Χώρα
Ηνωμένες Πολιτείες, Καναδάς
Είδος
Δράμα δρόμου
Πρεμιέρα
09 Αυγούστου 2018

Το κλείσιμο του τελευταίου εργαστηρίου αναλογικών φωτογραφιών στις ΗΠΑ ξαναφέρνει κοντά έναν (φωτογράφο) πατέρα και τον γιό του, σε αυτό το καλοπαιγμένο, συμπαθητικό, αλλά όχι αξιομνημόνευτο οικογενειακό δράμα.

Νοσταλγία για όλα εκείνα που η τεχνολογική εξέλιξη παραπετάει στη λήθη και την αχρηστία, μαζί με μια κλασική οικογενειακή συμφιλίωση ενόψει θανάτου, βρίσκονται στον πυρήνα τούτης της δεύτερης μεγάλου μήκους ταινίας του Ράζο. Το σενάριο του Τρόπερ (που τα’χει τα θεματάκια του, κυρίως επειδή παραεξηγεί τα προφανή) εκκινεί από ένα αληθινό γεγονός: στα τέλη του 2010 το φωτογραφείο Dwayne’s Photo στο Πάρσονς του Κάνσας ανακοίνωσε μετά λύπης ότι θα σταματήσει να εμφανίζει και να εκτυπώνει φωτογραφίες από αναλογικό φιλμ (το Kodachrome του πρωτότυπου τίτλου). Το εν λόγω φωτογραφείο ήταν το τελευταίο-τελευταίο αναλογικό προπύργιο των ΗΠΑ, και το κλείσιμό του έφερε λάτρεις της παλιάς «χειροπιαστής» φωτογραφίας από όλο τον κόσμο στο Κάνσας για τον ύστατο φόρο τιμής σε μια τέχνη που άλλαζε για πάντα… Ο άλλοτε σπουδαίος φωτορεπόρτερ, Μπεν Ράιντερ (Χάρις, πάντα υπέροχος), είναι ένας εξ αυτών. Θέλει να πάει οπωσδήποτε στο Κάνσας, για να εμφανίσει τέσσερα φωτογραφικά καρούλια που φυλάει εδώ και χρόνια. Θέλει, όμως, να κάνει αυτό το ταξίδι μαζί με τον Ματ (Σουντέικις, αναπάντεχα καλός σε μη κωμικό ρόλο), τον γιό του, με τον οποίον έχει αποξενωθεί εντελώς. Διότι ο Μπεν πεθαίνει οσονούπω από καρκίνο του ήπατος… Η Ζούι (Όλσεν, καλή), η κοπέλα που προσέχει τον Μπεν, είναι εκείνη που ξεφουρνίζει την πρόσκληση στον υιό Ματ. Στέλεχος δισκογραφικής εταιρείας με άφθονα εργασιακά προβλήματα (που και πάλι σχετίζονται με την τεχνολογική εξέλιξη), χωρισμένος, και κάπως κυνικός, ο Ματ αρχικά ούτε που να ακούσει για το «αναλογικό» ταξίδι –ή για τον απόντα πατέρα της νιότης του. Μια βολική σεναριακή λεπτομέρεια, όμως, θα τον φέρει τελικά στο ίδιο ξεσκέπαστο αυτοκίνητο μαζί με τον Μπεν και την Ζούι στο δρόμο για το Κάνσας. Και εκεί θα παιχτούν όλα –και το αναπόφευκτο φλερτ, βεβαίως-βεβαίως…

Το κεντρικό θέμα του φιλμ σίγουρα αφορά οποιονδήποτε είναι πάνω από 30 –και έχει δει κάποιες από τις άλλοτε σταθερές της ζωής του να εκπαραθυρώνονται άκομψα λόγω τεχνολογικής προόδου. Από την άλλη, οι ταινίες δρόμου που εμπεριέχουν συμφιλιώσεις αποξενωμένων συγγενών επίσης αποτελούν αγαπημένη σταθερά του σύγχρονου αμερικανικού σινεμά. Γυρισμένη (φυσικά) σε φιλμ και ουχί ψηφιακά, η ταινία του Ράζο κερδίζει κατά στιγμές τον θεατή, κυρίως χάρη στις καλές ερμηνείες των τριών πρωταγωνιστών. Αν το σενάριο ήταν λίγο πιο καλογραμμένο και «υπαινικτικό», θα μιλούσαμε για μια ακόμη καλύτερη ταινία.

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες