Κινηματογράφος | Ταινίες

Meg | Ο Κυρίαρχος του Βυθού , 2018 (The Meg)

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Τζον Τέρτλτομπ
Σενάριο
Ντιν Τζοργκάνις, Τζον & Έρικ Χόμπερ
Πρωταγωνιστούν
Τζέισον Στέιθαμ, Λι Μπινγκμπίνγκ, Ράιν Ουίλσον, Ρούμπι Ρόουζ, Ουίνστον Τσάο, Κλιφ Κέρτις, Πέιτζ Κένεντι, Τζέσικα Μακνάμι, Όλαφουρ Νταρί Όλαφσον, Σοφία Κάι, Ρόμπερτ Τέιλορ
Διάρκεια
113
Χώρα
Ηνωμένες Πολιτείες, Κίνα
Είδος
Περιπέτεια επιστημονικής φαντασίας
Πρεμιέρα
23 Αυγούστου 2018

Προϊστορικός καρχαρίας ασύλληπτων διαστάσεων «απελευθερώνεται» και απειλεί ωκεανοεπιστήμονες και απλούς κινέζους λουόμενους, αλλά ευτυχώς έρχεται ο Στέιθαμ και σώζει την κατάσταση –και ως ένα βαθμό, την ταινία…

Άφθονα ψηφιακά εφέ, δριμύ μοντάζ (Στίβεν Κέμερ, Κέλι Ματσουμότο) που… θολώνει τα νερά στις απαιτητικές σκηνές δράσης, και μοστράρισμα της μοντέρνας κινεζικής ζωής φιγουράρουν σε αυτή την σινοαμερικανική συμπαραγωγή, που μεταφέρει στο πανί το πρώτο (από τα επτά, παρακαλώ) βιβλίο του Αμερικανού Στιβ Άλτεν με ήρωα τον Μεγκ (ή Μεγαλόδοντα), έναν προϊστορικό καρχαρία που όντως έζησε πριν από εκατομμύρια χρόνια. Βρε, μπας κι έχει ξεμείνει κανένας εκεί στα ανήλιαγα βάθη των ωκεανών; Χα, ένας μόνο; Τουλάχιστον τρεις εμφανίζονται στην ταινία να επιτίθενται σε ντιζαϊνάτα βαθυσκάφη, να καταβροχθίζουν ανθρώπους και φάλαινες, να τραβοκοπάνε κοτζάμ πλοίο λες κι είναι στρώμα θαλάσσης, ή (το κλου, τρόπον τινά) να σαλτάρουν πάνω από καράβι αρπάζοντας καθ’ οδόν το κρεμασμένο κουφάρι-λάφυρο ενός ήδη σκοτωμένου Μεγκ. Κι όμως! Αυτό το φοβερό πλάσμα των 25+ μέτρων το κάνει καλά μονάχος του (και… κολυμπώντας) ο Τζόνας Τέιλορ (Στέιθαμ), ένας δύτης-διασώστης-στραβόξυλο που επιστρατεύεται άρον-άρον από κινεζική επιστημονική ομάδα –η οποία χρηματοδοτείται από μποέμ αμερικανό πολυεκατομμυριούχο (Ουίλσον). Της ομάδας ηγείται ο ωκεανογράφος δρ. Ζανγκ  (Τσάο), ενώ η διαζευγμένη επιστήμων κόρη του (Μπινγκμπίνγκ) μοιράζει τον χρόνο της ανάμεσα σε παράτολμες καταδύσεις στα τρίσβαθα της θάλασσας και στην φροντίδα της 8χρονης κόρης της (Κάι), που επίσης παρεπιδημεί στην φουτουριστική θαλάσσια εξέδρα-βάση της ομάδας. Μόλις η ωραία Κινέζα γνωρίσει τον Τζόνας, ε, θα βρει λίγο χρόνο και για δαύτον…

Ο Τέρτλτομπ αποδεικνύεται αρκετά ικανός στην ενορχήστρωση του σασπένς που χτίζουν οι απανωτές ανατροπές του στόρι. Τα δε εφέ, καίτοι όχι μεγαλειώδη, την κάνουν τη δουλειά τους. Εκεί όπου η ταινία χωλαίνει είναι στο αμήχανο χιουμοράκι που διανθίζει τις ατάκες των ηρώων –ειδικά ο υποτίθεται κωμικός χαρακτήρας που ενσαρκώνει ο Κένεντι είναι άθλια γραμμένος. Γενικότερα το φιλμ δεν είναι ούτε γελοία εξωφρενικό, μα ούτε και στιβαρό μπλοκμπάστερ. Κάπου στη μέση στέκει, συνδυάζοντας περιπέτεια και ανθρώπινες ιστορίες και διατυμπανίζοντας με μισή ευκαιρία πόσο μοντέρνοι είναι οι σημερινοί Κινέζοι, που συνωστίζονται στις παραλίες, ή στήνουν γκλαμουράτους γάμους σε γιότ… Αλλά, είπαμε: ευτυχώς υπάρχει ο πάντα συμπαθής Στέιθαμ. Που μοιάζει να μην παίρνει ποτέ πολύ σοβαρά τον εαυτό του –ειδικά όταν ξεπαστρεύει Μεγαλόδοντες τραγουδώντας το «Just keep swimming..» της Ντόρι από το «Ψάχνοντας τον Νέμο».

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες