Κινηματογράφος | Ταινίες

Μια Πάπια Μα Ποια Πάπια , 2018 (Duck Duck Goose)

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Κρίστοφερ Τζένκινς
Σενάριο
Κρίστοφερ Τζένκινς, Ρομπ Μούιρ, Σκοτ Άτκινσον, Τίγκαν Ουέστ
Πρωταγωνιστούν
Ακούγονται: Νίκος Παπαδόπουλος, Αλεξάνδρα Λέρτα, Γιώτα Μηλίτση, Μανώλης Γιούργος, Γιάννης Υφαντής, Ιφιγένεια Στάικου, Χρύσα Σαμαρά, Ντίνος Σούτης, Γιώργος Σκουφής
Διάρκεια
91
Χώρα
Ηνωμένες Πολιτείες, Κίνα
Είδος
Κινούμενα σχέδια (μεταγλωττισμένο)
Πρεμιέρα
23 Αυγούστου 2018

Ρέμπελος, φιγουρατζής χήνος αναγκάζεται να «υιοθετήσει» δυο ορφανά νεογέννητα παπάκια δημιουργώντας έτσι μια αντισυμβατική οικογένεια, σε μια ταινία με ωραίο σκίτσο και κίνηση, αλλά χωρίς ίχνος πρωτοτυπίας.

Αρχικά, γνωρίζουμε τον Πενγκ. Έναν αντικομφορμιστή, ατομιστή χήνο, που δεκάρα δεν δίνει για τους κανόνες του σμήνους και τις προετοιμασίες ενόψει της ετήσιας μετανάστευσης. Πράγμα που δυσαρεστεί και τον Μπινγκ, τον τυπολατρικό αρχηγό του σμήνους, αλλά, κυρίως, την Τζιντζίνγκ, που είναι κόρη του Μπινγκ, αλλά και κορίτσι του Πενγκ. Επιδιδόμενος σε μια ακόμη κασκαντερική πτήση του, ο Πενγκ τρακάρει με κοπάδι από πάπιες αφήνοντας δυο παπάκια ολίγων ημερών ξεκομμένα από τους υπόλοιπους. Είναι η Τσι κι ο Τσάοˑ εκείνη είναι έξυπνη, παρρησιαστική και αναπάντεχα ώριμη, ο μικρός είναι απλά ένα παπάκι με ασίγαστη περιέργεια και όρεξη για φαΐ. Η Τσι θέτει τον Πενγκ προ των ευθυνών του: πρέπει να τους επιστρέψει στο σμήνος τους. Ο ρεμπεσκές χήνος αρνείται στεγνά. Ένας, όμως, τραυματισμός στη φτερούγα του θα τον κάνει να αλλάξει γνώμη και να ενδώσει στο αίτημα των δυο ορφανών παπιών. Οπότε, τα τρία πετούμενα θα ζήσουν μαζί την παροιμιώδη περιπέτεια του κλισέ, έχοντας, μάλιστα, στο κατόπι τους τον Μπαντζού, ένα φουντωτό μονόφθαλμο αιλουροειδές που έχει προηγούμενα με τον Πενγκ. Φυσικά, μέσα από την εν λόγω περιπέτεια, ο μεν χήνος θα ανακαλύψει τις χαρές της οικογένειας (που μέχρι τούδε απεχθανόταν), τα δε παπάκια έναν υπέροχο, αντισυμβατικό πατέρα.

Η πρώτη ταινία που σκηνοθετεί ο Τζένκινς –τέως καρτουνίστας και παραγωγός στην Disney– ικανοποιεί το μάτι με το σκίτσο, τα πλούσια χρώματα, με τα εντυπωσιακά σινικά τοπία, και τα πολλά… ιπτάμενα εφέ (Έρικ Μάτσον). Στον αντίποδα, το στόρι και τα μηνύματα περί πατρικής αγάπης και οικογένειας είναι στερεότυπα και φτενά. Το δε χιούμορ είναι συχνά επιπέδου «ποπός-κλανιά», άντε, με εξαίρεση δυο γερανούς, που διακρίνονται για το σα-να-πούμε μαύρο χιούμορ τους. Άσχημα δεν θα περάσετε –αλλά, μήπως να κάνατε κάτι ουσιαστικότερο με τα βλαστάρια σας;

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες