Κινηματογράφος | Ταινίες

Ονειρεύομαι σε Άλλη Γλώσσα , 2017 (Sueño en otro idioma)

Id

Σκηνοθεσία
Ερνέστο Κοντρέρας
Σενάριο
Κάρλος Κοντρέρας
Πρωταγωνιστούν
Φερνάντο Άλβαρεζ Ρεμπέιλ, Ελίτζιο Μελέντεζ, Μανουέλ Πονσέλις, Φάτιμα Μολίνα, Νικολάσα Ορτίζ Μοναστέριο, Χουάν Πάμπλο δε Σαντιάγο
Διάρκεια
100
Χώρα
Μεξικό, Ολλανδία
Είδος
Ρομαντικό δράμα
Πρεμιέρα
30 Αυγούστου 2018

Γλωσσολόγος στη ζούγκλα του Μεξικού προσπαθεί να ηχογραφήσει συνομιλίες μεταξύ των τελευταίων δυο γέρων ομιλητών μιας σπάνιας διαλέκτου, που έχουν να μιλήσουν 50 χρόνια λόγω κάποιου παλιού μυστικού.

Η καινούρια ταινία των μεξικανών αδελφών Κοντρέρας καταπιάνεται με ένα ομολογουμένως πρωτότυπο και αξιοπρόσεκτο θέμα: την εξαφάνιση μη διαδεδομένων, ανάδελφων γλωσσικών ιδιωμάτων της υφηλίου, που σβήνουν μαζί με τους τελευταίους χρήστες-ομιλητές τους υπό το φως της παγκοσμιοποιημένης ομοιομορφίας… Τούτη η έμμεση πολιτιστική καταστροφή περνάει μέσα από την ιστορία του Μαρτίν (Ρεμπέιλ), ενός νεαρού γλωσσολόγου-ερευνητή που φτάνει σε μικρό ξεχασμένο οικισμό στη ζούγκλα της μεξικανικής Βέρα Κρουζ με πολύ συγκεκριμένο πλάνο: να βρει και να ηχογραφήσει τους τελευταίους δύο ανθρώπους που μιλούν την (επινοημένη) τοπική διάλεκτο Ζικρίλ. Πρόκειται για τον γηραλέο Ισαούρο (Πονσέλις), και τον στριφνό συνομήλικό του, Εβαρίστο (Μελέντεζ), που ζει με την Γιούβια (Μολίνα), την όμορφη εγγονή του. Κάποτε, στα νιάτα τους, οι δυο μοναδικοί γνώστες της Ζικρίλ ήταν κολλητάρια. Μα κάτι συνέβη κι έχουν να μιλήσουν μεταξύ τους 50 χρόνια… Μέσα από φλασμπάκ, βλέπουμε τους δυο άντρες ως νεαρούς, να φλερτάρουν και οι δυο, και εν συνεχεία να πλακώνονται για τα μάτια της Μαρία (Μοναστέριο), μιας όμορφης Ισπανίδας. Είναι αυτός ο λόγος που οπισθογράφησε τη ρήξη μεταξύ των δυο ηλικιωμένων; Ή υπάρχει κάποιο άλλο μυστικό; Η προσπάθεια του Μαρτίν να κάνει τον Ισαούρο και τον Εβαρίστο να ξαναμιλήσουν μεταξύ τους αποδεικνύεται τιτάνεια. Ενώ, συγχρόνως, από την πλευρά της, η Γιούβια προσπαθεί να διδάξει στους ντόπιους αγγλικά, ώστε να μπορέσουν να πάνε στις ΗΠΑ προς εξεύρεση μεροκάματου... Η ταινία, που έκανε πρεμιέρα επί ελληνικού εδάφους στο περσινό Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, απέσπασε πέντε βραβεία Άριελ (τα μεξικανικά Όσκαρ, ας πούμε), μεταξύ των οποίων, καλύτερης ταινίας, σκηνοθεσίας, και φωτογραφίας (του Τονάτιου Μαρτίνεζ).

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες