Κινηματογράφος | Ταινίες

Νόμος περί Τέκνων , 2017 (The Children Act)

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Ρίτσαρντ Έιρ
Σενάριο
Ίαν ΜακΓιούαν
Πρωταγωνιστούν
Έμα Τόμσον, Στάνλι Τούτσι, Φιόν Ουάιτχεντ, Τζέισον Ουότκινς, Μπεν Τσάπλιν, Αϊλίν Ουόλς, Άντονι Καλφ
Διάρκεια
105
Χώρα
Ηνωμένο Βασίλειο
Είδος
Δράμα
Πρεμιέρα
30 Αυγούστου 2018

Μια καταπληκτική Τόμσον οδηγεί την εξαιρετική μεταφορά του μυθιστορήματος του ΜακΓιούαν, για μια Λονδρέζα δικαστίνα και τα προβλήματα που αντιμετωπίζει με 17χρονο ετοιμοθάνατο Ιεχωβά, αλλά και με τον γάμο της.

Από την ώρα που ανοίγει τα μάτια της, στο μεγάλο σοφιστικέ διαμέρισμα που μοιράζεται με τον σύζυγο-πανεπιστημιακό Τζακ (Τούτσι, πάντα αξιόπιστος), μέχρι την ώρα που αποκοιμιέται εξαντλημένη, η λονδρέζα δικαστίνα, Φιόνα Μέι (Τόμσον, αλάνθαστη, υπέροχη, βαθιά) ασχολείται με/ σκέφτεται τη δουλειά της. Το πώς, δηλαδή, θα προαστπιστεί τα δικαιώματα των ανηλίκων εφαρμόζοντας τον περίφημο Νόμο περί Τέκνων του 1989 –τι κάνεις, ας πούμε, με σιαμαία νεογνά που αδυνατούν να επιβιώσουν αμφότερα; Την βλέπουμε στο δικαστήριο, στα… μετόπισθεν του δικαστηρίου με τον τυπολατρικό βοηθό της (Ουότκινς, θαυμάσιος), στο σπίτι, όπου ο γάμος της φυλλοροεί. Όχι επειδή δεν αγαπιούνται. Αλλά έχουν κοντά ένα χρόνο να κάνουν έρωτα, ο Τζακ της το θυμίζειˑ αλλά εκείνη είναι τόσο απορροφημένη με τα γραπτά της, που μετά βίας τον ακούει… Παράλληλα, η νέα υπόθεση που πρέπει να εκδικάσει η Φιόνα είναι παλούκι: ο 17χρονος Άνταμ Χένρι (εξαιρετικός ο Ουάιτχεντ, που έκανε τον νεαρό φαντάρο στην «Δουνκέρκη»), μάρτυρας του Ιεχωβά όπως κι οι γονείς του (Τσάπλιν και Ουόλς, πολύ καλοί), πρέπει να υποβληθεί σε μετάγγιση αίματος, αλλιώς πεθαίνει. Η θρησκεία του την απαγορεύει. Ο μικρός δεν την θέλει καν –το πιστεύει βαθιά. Η Φιόνα πρέπει να αποφασίσει… Μια αυθόρμητη κίνησή της δικαστίνας, όμως, θα επιφέρει μεγάλες αλλαγές στην ψυχή του Άνταμ. Αλλά και στη ζωή της Φιόνα –περισσότερα δε λέω.

Δεν είναι τόσο το τι συμβαίνει σε αυτή την πολύ όμορφη σινεμεταφορά του μυθιστορήματος του ΜακΓιούαν, που υπογράφει και το σενάριο. Εκείνο που έχει τη μεγαλύτερη αξία –και αναβλύζει αβίαστα από την ταινία– είναι τα βαθιά υπαρξιακά, ηθικά, και ψυχολογικά ζητήματα που αναδύονται από τις καταστάσεις. Ενσυναίσθηση, εκτίμηση που μπερδεύεται με ερωτική έλξη, θρησκευτικό καθήκον και νομικοί περιορισμοί, η Σκύλλα και η Χάρυβδη των πολύ στενών σχέσεων, η καριέρα και οι θυσίες της δίπλα στη ζωή που κυλά και πίσω δεν γυρνά… Το δε υπέροχο είναι πως όλα τούτα δεν σερβίρονται μασημένα και προαποφασισμένα στον θεατή. Απλά παρατίθενται –με δύναμη, κομψότητα και πειθώ, αλλά χωρίς διάθεση κριτικής. Καλέ, ψέματα: υπάρχει και πιο υπέροχο. Και είναι η Τόμσον. Τι φοβερή ηθοποιός και πόσο ωραία γυναίκα! Δείτε το κλάμα της δικαστίνας Φιόνα Μέι σε μια τραγική εξέλιξη λίγο πριν το φινάλε, και θα καταλάβετε.

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες