Κινηματογράφος | Ταινίες

Candelaria | Ένα Τραγούδι για την Αβάνα , 2017 (Candelaria)

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Τζόνι Χέντριξ
Σενάριο
Άμπελ Άρκος Σότο, Κάρλος Κιντέλα, Μαρία Καμίλα Αρίας, Τζόνι Χέντριξ
Πρωταγωνιστούν
Βερόνικα Λιν, Άλντεν Κνιγκτ, Φίλιπ Οκμάιρ
Διάρκεια
87
Χώρα
Κούβα, Αργεντινή, Γερμανία, Κολομβία, Νορβηγία
Είδος
Ρομαντικό δράμα
Πρεμιέρα
06 Σεπτεμβρίου 2018

Τη δύσκολη δεκαετία του ’90, ζευγάρι ηλικιωμένων Κουβανών ξανανιώνει ερωτικά χάρη σε βιντεοκάμερα που βρήκε τυχαία, αλλά οι βέκιες ερμηνείες και η ωραιοποιημένη αποτύπωση της καθημερινότητας δεν πείθουν στάλα.

Αβάνα, 1994. Στο δυτικό εμπάργκο έχει πια προστεθεί η κατάρρευση του σοβιετικού υπερσυμμάχου. Ο Κάστρο ανοίγει δειλά την χώρα στον τουρισμό… Η Καντελάρια (Λιν), μια φιλάρεσκη, καλοστεκούμενη 75χρονη λευκή, δουλεύει στα πλυντήρια ξενοδοχείου, ενώ τα βράδια στολίζεται και τραγουδάει σε κλαμπάκι για λίγα ακόμη πέσος. Ο άντρας της, Βίκτορ Ούγκο (Κνιγκτ), ένας πράος μιγάς αντίστοιχης ηλικίας, δουλεύει σε καπνεργοστάσιο. Η ηλικία και, κυρίως, η βιοπάλη έχουν απομακρύνει κάθε ερωτικοτρυφερή διάθεση από το άκληρο φτωχικό τους, το οποίο μοιράζονται με κάτι κοτοπουλάκια, που σούφρωσε η Καντελάρια από γείτονα και τα’χει σαν παιδιά της (ώσπου να τα φάνε…). Μια μέρα, μες στα χρησιμοποιημένα σεντόνια κάποιου δωματίου, η Καντελάρια βρίσκει μια βιντεοκάμερα. Την σουφρώνει κι αυτή, την φέρνει σπίτι. Η αρχική σκέψη για επιστροφή ή πώληση της κάμερας εγκαταλείπεται, όταν ο Βίκτορ Ούγκο «ανακαλύπτει» την γυναίκα του μέσα από το φακό της. Αρχίζουν έτσι τα πιπεράτα home videos, με την Καντελάρια να δείχνει μπούτι, στήθος, ηδυπάθεια, και πόζα στην κάμερα του αντρός της. Δυστυχώς, η κάμερα, με το φρέσκο «ιδιωτικό» της περιεχόμενο, θα πέσει στα χέρια του τοπ κλεπταποδόχου (Οκμάιρ) της Αβάνας. Που για να τους την επιστρέψει, τους αναθέτει να φτιάξουν ακόμη πιο προχώ ερωτικά βίντεο –υπάρχει ζήτηση για πουρό-πορνό, ως φαίνεται…
Η ταινία του Κολομβιανού Χέντριξ –η οποία βασίζεται, λέει, στην ιστορία 90χρονης Κουβανής που είχε γνωρίσει τη δεκαετία του ’90– δεν πείθει στιγμή. Όχι, φυσικά, επειδή δυο 75άρηδες δεν μπορούν να κάνουν σεξ, ή να εκδηλώνουν καψούρα και ρομάντζο μεταξύ τους. Εκείνο που κλωτσάει εξόφθαλμα είναι η ανύπαρκτη χημεία μεταξύ του ζευγαριού, και οι βέκιες ερμηνείες (ειδικά η Λιν, που οφθαλμοφανώς έχει «τραβηχτεί» με πλαστική, δεν κουμπώνει καθόλου με την αλέγρα, πηγαία αισθησιακή γριά-κορίτσι που υποδύεται). Κι ενώ όλο αυτό το σκηνικό θα μπορούσε κάλλιστα να πατήσει στον μαγικό ρεαλισμό των Λατίνων και να περισωθεί, ο Χέντριξ προκρίνει έναν ντεμέκ ρεαλισμό, αποτυπώνοντας τον τόπο, την καθημερινότητα, και την ανέχεια των Κουβανών μέσα από ένα μόνιμο, ψεύτικο χαμόγελο. Ξέρετε, το γνωστό κλισέ περί Κούβας, όπου όλοι τραγουδούν, χορεύουν, και γαμιούνται αδιάκοπα παρά τα προβλήματα…

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες