Κινηματογράφος | Ταινίες

Το Σπίτι με το Ρολόι στον Τοίχο , 2018 (The House with a Clock on Its Wall)

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Ιλάι Ροθ
Σενάριο
Έρικ Κρίπκε
Πρωταγωνιστούν
Τζακ Μπλακ, Όουεν Βακάρο, Κέιτ Μπλάνσετ, Κάιλ ΜακΛάχλαν, Σάνι Σάλτζικ, Ρενέ Ελίζ Γκόλντσμπερι
Διάρκεια
104
Χώρα
Ηνωμένες Πολιτείες
Είδος
Κωμική περιπέτεια φαντασίας
Πρεμιέρα
20 Σεπτεμβρίου 2018

Ορφανό αγοράκι του 1955 μυείται σε ξόρκια και λοιπά τρικ από τον μάγο θείο του και μια επίσης μάγισσα γειτόνισσα, σε αυτή την πολύ μέτρια μεταφορά δημοφιλούς παιδικού βιβλίου.

Γνωστός για ταινίες camp τρόμου σαν το ανεκδιήγητο «Κανίβαλοι», ο Ροθ υπογράφει εδώ ένα φιλμ που πιθανότατα απευθύνεται σε 12χρονα –βασίζεται, εξάλλου, σε νεανικό μυθιστόρημα του 1973 δια χειρός του ονομαστού τρομολάγνου Αμερικανού, Τζον Μπελέρς. Στα 1955 (η ανασύσταση εποχής είναι γενικόλογη και φτιαχτή), ο μικρός Λούις (Βακάρο, μια χαρά ο μικρός), που μόλις έχει χάσει μαμά και μπαμπά σε τροχαίο, πηγαίνει να ζήσει στο Μίσιγκαν με τον θείο του, Τζόναθαν (Μπλακ), που μένει σε γοτθική έπαυλη, γεμάτη με ρολόγια τοίχου. Ο μπάρμπας, αποδεικνύεται λίαν συντόμως (συντόμως, τρόπος του λέγειν, ο ρυθμός της ταινίας σούρνεται), είναι μάγοςˑ το ίδιο και η κα Ζίμερμαν (Μπλάνσετ, αρπαχτούλα, Κέιτ μας;), φίλη και γειτόνισσα του Τζόναθαν. Οι δυο ενήλικες –όταν δεν επιδίδονται σε μετριότατες, βεβιασμένες ανταλλαγές δήθεν χιουμοριστικών μπηχτών– μυούν τον Λούις στα κόλπα  της (καλής, εν γένει) μαγείας. Ο δε μικρός, που λόγω νερντίλας ήταν περίγελως στο σχολείο, παίρνει τα πάνω του, αξιοποιεί την νερντίλα του –και ανακαλύπτει και τις κρυφές του μαγικές δυνάμεις. Αμ, πώς! Παράλληλα, υπάρχει άλλη, γκράντε περικοκλάδα: πριν από τον θείο Τζόναθαν, στο σπίτι με τα ρολόγια κατοικούσε, λέει, ο μέγας μάγος, Άιζακ Ίζαρντ (ΜακΛάχλαν, αγνώριστος κάτω από γεροντικό μακιγιάζ), και έχει κρύψει κάπου στην έπαυλη ένα ρολόι, το οποίο εγκυμονεί, εχμ, τον αφανισμό της ανθρωπότητας, ξερωγώ… Οπότε, ο μικρός, ο θείος, και η Ζίμερμαν ψάχνουν να το βρουν για το καλό όλων μας.

Μεταξύ μας, η μετριότατη αυτή ταινία –που θυμίζει κακό «Χάρι Πότερ»– δουλεύει μόνο για το καλό του πορτοφολιού των πρωταγωνιστών... Άντε, και για τους παραγωγούς κολοκύθας δουλεύει, αφού υπάρχει ένας σκασμός από ζωντανεμένες κολοκυθοκεφαλές του Χαλογουίν (η γνωστή, πλέον, νεοελληνική γιορτή) που επιτίθενται, ή ανατινάζονται μαξιμαλιστικά κατόπιν πυροβολισμού (της Μπλάνσετ, κυρίως). Παρά την καλή χημεία μεταξύ του νεαρού πρωταγωνιστή και των δυο έμπειρων σταρ-μάγων, οι χαρακτήρες είναι κάπως αδιάφοροι. Το δε σενάριο τους βάζει να λένε αμήχανες ατάκες που κάνουν νιανιά το προφανές σαχλοχιουμοράκι της προηγούμενης ατάκας… Άσε που σερβίρεται ως αστείο ένα γκαγκ με πρασιά κουρεμένη σε σχήμα περήφανου λέοντος, η οποία ζωντανεύει και εκσφενδονίζει περιττώματα κλάνοντας… Όχι, όχι –με τίποτα.

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες