Κινηματογράφος | Ταινίες

Μια μικρή χάρη , 2018 (A simple favor)

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Πολ Φιγκ
Σενάριο
Τζέσικα Σάρζερ
Πρωταγωνιστούν
Άνα Κέντρικ, Μπλέικ Λάιβλι, Χένρι Γκόλντινγκ, Άντριου Ράνελς, Λίντα Καρντελίνι, Ρούπερτ Φρεντ, Τζιν Σμαρτ, Τζόσουα Σατάιν, Ίαν Χο
Διάρκεια
Χώρα
Ηνωμένες Πολιτείες
Είδος
Δράμα μυστηρίου
Πρεμιέρα
27 Σεπτεμβρίου 2018

Μια συμπαθής-πλην-άχρωμη χήρα-μάνα-βλόγκερ μεταλλάσσεται σε… ντετέκτιβ μετά την εξαφάνιση της υπερσέξι, σαρωτικής νεόκοπης φίλης της, σε αυτή την στιλάτη, καλοσκηνοθετημένη αλλά σίγουρα άνιση μίξη κομεντί και θρίλερ.

Δεν ξέρω πώς εκτυλίσσεται το μυθιστόρημα της Ντάρσι Μπελ (εκδόσεις Κλειδάριθμος), η κινηματογραφική μεταφορά του, πάντως, που σκηνοθετεί με κέφι ο Φιγκ, μοιάζει με συρραφή δυο διαφορετικών ταινιών: μιας αισθησιακής κομεντί (με υπόκωφο κοινωνικό σχολιασμό για τη γυναίκα-μάνα), κι ενός αστυνομικού θρίλερ, που αλληθωρίζει ανοικτά προς κάμποσες παρόμοιες (ανώτερες) ταινίες –από τις εμβληματικές «Διαβολογυναίκες» του Κλουζό, έως «Το κορίτσι που εξαφανίστηκε» του Φίντσερ. Κεντρικό πρόσωπο, η Στέφανι (Κέντρικ, καλή), μια υπερπροστατευτική χήρα με γιό του Δημοτικού (Σατάιν), που πρωτοστατεί ακάματα σε κάθε σχολική/ γονική εκδήλωση, ενώ συγχρόνως διατηρεί μαγειρικό βλογκ. Μια μέρα, έξω από το σχολείο, γνωρίζεται με τη μαμά ενός συμμαθητή. Και παθαίνει την πλακάρα της (φροντίζει και το φιλμάρισμα της εν λόγω σκηνής γι’ αυτό). Διότι η Έμιλι (Λάιβλι, κουκλάρα πάντα, και καλή), είναι ό,τι δεν είναι η Στέφανι: ψηλή, αεράτη, σέξι, υπέρκομψη (δουλεύει στο χώρο της μόδας, άλλωστε), σαγηνευτική, αδιάφορη μάνα, απελευθερωμένη (και ολίγον μπεκρού), κυνική –και πολύ, πολύ μυστηριώδης. Μέσα από καλοστημένες σκηνές, με τον λεσβιακό ερωτισμό να αφήνει πού και πού μια εσάνς, βλέπουμε τις δυο μαμάδες να έρχονται πιο κοντά, καθώς αράζουν, τα λένε, και τα πίνουν στην μινιμαλιστική ντιζαϊνάτη μονοκατοικία της Έμιλι και του Σον (Γκόλντινγκ), του επίσης θεογκόμενου καθηγητή-συζύγου της. Η Στέφανι είναι ενθουσιασμένη με τη νέα φίλη-θεάˑ η δε θεά κάθεται πίσω, σταυρώνει τα θελκτικά κανιά της, και το απολαμβάνει…

Μια μέρα, τηλεφώνημα της Έμιλι ζητάει από την Στέφανι «Μια μικρή χάρη»: να πάρει και τον γιό της από το σχολείο και να τον κρατήσει μέχρι να επιστρέψει εκείνη. Εννοείται, σιγά το πράμα. Έλα, όμως, που η Έμιλι δεν θα επιστρέψει ποτέ; Η εξαφάνιση της θα κινητοποιήσει ολοσχερώς την χαμηλότονη βλόγκερ. Σε τέτοιο βαθμό, δηλαδή, ώστε να αλλάξει άρδην το ύφος της ταινίας. Εκτός από εναγώνιες εκκλήσεις μέσω του βλογκ της και αφίσες εξαφάνισης ανά την γειτονιά, η Στέφανι (που τελικά δεν είναι τόσο αθώα και άσπιλη, να ξέρετε) θα επιδοθεί σε κανονικό ντετεκτιβιλίκι. Κι αρχίζουν αποκαλυπτικά φλασμπάκ στο σκοτεινό παρελθόν της εξαφανισμένης, και αρμενίζουν υποψίες και προδοσίες, και αναδύονται ερωτήματα –μαζί με ένα πτώμα σε λίμνη… Συνολικά, πάντως, παρά την κομψή φωτογραφία (Τζον Σουάρτζμαν), την επιτήδεια σκηνοθεσία, και το ενδιαφέρον σάουντρακ (γαλλικά τραγούδια –από Μπαρντό και Γκενζμπούρ, έως Ζαζ και Φρανς Γκαλ), αυτή η σύζευξη κομεντί και θρίλερ δεν λειτουργεί πλήρως.

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες