Κινηματογράφος | Ταινίες

Colette , 2018

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Ουός Ουέστμορλαντ
Σενάριο
Ρίτσαρντ Γκλέιτζερ, Ουός Ουέστμορλαντ, Ρεμπέκα Λινκέβιτς
Πρωταγωνιστούν
Κίρα Νάιτλι, Ντόμινικ Ουέστ, Ντενίζ Γκοφ, Έλινορ Τόμιλσον, Φιόνα Σο, Ντίκι Μπο
Διάρκεια
111
Χώρα
Ηνωμένες Πολιτείες, Ηνωμένο Βασίλειο
Είδος
Βιογραφικό δράμα
Πρεμιέρα
11 Οκτωβρίου 2018

Θαυμάσια φωτογραφία και ανασύσταση εποχής, δίπλα στην ωραία ερμηνεία της Νάιτλι, δίνουν πόντους σε αυτή την καλοβαλμένη, αλλά άνιση και μάλλον ρηχή βιογράφηση της γαλλίδας συγγραφέως Κολέτ.

Η νέα ταινία που ο σκηνοθέτης του οσκαρικού «Still Alice: Κάθε στιγμή μετράει» συνέγραψε με τον μακαρίτη σύντροφό του και την Πολωνέζα Λινκέβιτς κουμπώνει ταμάμ με τις μεταφεμινιστικές #MeToo ζυμώσεις του τελευταίου διαστήματος. Μα δυστυχώς δεν τις πολυδικαιώνει… Θέμα της ταινίας, η ζωή της Σιντονί Γκαμπριέλ Κολέτ (1873-1954), της επαρχιωτοπούλας που έγινε ονομαστή συγγραφέας και θεατρίνα λειτουργώντας συγχρόνως ως πρωτοφεμινιστικό πρότυπο για χιλιάδες γυναίκες. Με όχημα την όμορφη φωτογραφία του Τζάιλς Νάτζενς, πρωτοβλέπουμε την Κολέτ (Νάιτλι, πάντα καλή) ως κοτσιδού επαρχιωτοπούλα που φλερτάρει και πολύ σύντομα παντρεύεται με τον παριζιάνο επιχειρηματία-λογοτέχνη Ανρί Γκοτιέ Βιλάρ (Ουέστ, καλός). Κατ’ ουσίαν, βέβαια, ο γυναικάς Ανρί, γνωστός με το λογοτεχνικό ψευδώνυμο «Ουίλι», εξέδιδε βιβλία που του έγραφαν αφανείς συγγραφείς-φάντασμα. Το ίδιο ακριβώς θα κάνει ο αθεόφοβος και με την γυναίκα του, που κάθεται και γράφει ένα ελαφρώς σκαμπρόζικο πόνημα με τις παιδικές αναμνήσεις της. Το βιβλίο, με τίτλο «Η Κλοντίν στο σχολείο», θα γίνει γκραν-σουξέ, θα ακολουθήσουν κι άλλες ιστορίες της άτακτης Κλοντίν, πάντα γραμμένες από την Κολέτ και υπογεγραμμένες από τον Ουίλι. Κι ενώ το brand name «Κλοντίν» γίνεται μέχρι και σαπούνια/ αρώματα από τον δαιμόνιο σύζυγο, η Κολέτ διεκδικεί σιγά-σιγά τα (συγγραφικά και μη) δικαιώματά της, οιστρηλατημένη κι από την σχέση της με τη λεσβία αριστοκράτισσα, Ματίλντ ντε Μορνί (Γκοφ, καλή), γνωστή με το θεατρικό της όνομα «Μίσι».

Παρά την θαυμάσια ανασύσταση εποχής (Μάικλ Κάρλιν), τις καλές ερμηνείες, και την ωραία μουσική (Τομά Αντέ), η ταινία δεν καταφέρνει να σταθεί στο ύψος των προσδοκιών. Κυρίως, επειδή μοιράζει άτσαλα τη διάρκειά της μεταξύ της ανίδεης, χειραγωγούμενης εκκολαπτόμενης συγγραφέως, και της ελευθέριας, παρρησιαστικής φεμινίστριας-διασημότητας. Δηλαδή, ενώ βλέπουμε καταλεπτώς όσα βιώνει η Κολέτ δίπλα στον χειριστικό Ουίλι πριν επαναστατήσει (μέχρι και μια διπλή απιστία των συζύγων με την ίδια ερωμένη [Τόμιλσον] βλέπουμε διεξοδικά), το «μετά» της φεμινιστικής αυτοπραγμάτωσής της συμπυκνώνεται βιαστικά, αφήνοντας τελικά στον θεατή μια αίσθηση ανικανοποίητου.

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες