Κινηματογράφος | Ταινίες

Διαζύγιο με προθεσμία , 1934 (The Awful Truth (επανέκδοση))

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Λίο ΜακΚάρι
Σενάριο
Βίνγια Ντελμάρ
Πρωταγωνιστούν
Κάρι Γκραντ, Αϊρίν Νταν, Ραλφ Μπέλαμι, Αλεξάντερ ντ’ Άρσι, Σέσιλ Κάνινγκχαμ, Έστερ Ντέιλ
Διάρκεια
91
Χώρα
Ηνωμένες Πολιτείες
Είδος
Κωμωδία Α/Μ
Πρεμιέρα
26 Ιουλίου 2012

Ένα ζευγάρι, που ακόμα αγαπιέται, πάει για διαζύγιο... Παμπάλαια, μα τόσο μοντέρνα, η ταινία του ΜακΚάρι βγάζει αβίαστο γέλιο, διαθέτει σκηνοθετική γοητεία (και οικονομία) και κάτι χαρακτήρες μούρλια!

Πώς το κάναν, ρε παιδί μου, τότε; Γιατί, βέβαια, δεν είναι μόνο το ομώνυμο θεατρικό με τις βιτριολικά κωμικές ατάκες, γραμμένο το 1922 από τον Άρθουρ Ρίτσμαν, που κάνει το «Διαζύγιο» μια τόσο διαχρονικά απολαυστική και αστεία ταινία. Είναι και η (βραβευμένη με Όσκαρ) σκηνοθεσία που δεν έχει τίποτα περιττό και πεποιημένο• είναι κι ο ταχύτατος ρυθμός που αναβλύζει σαν νάμα• και είναι, βέβαια, και οι ερμηνείες: τόσο ξεκάθαρες, τόσο λεπτοδουλεμένες και φυσικές ταυτόχρονα. Και να φανταστεί κανείς ότι ο ρόλος του «προσεχώς διαζευγμένου» Νεοϋορκέζου, που λάνσαρε την κωμική περσόνα του θρυλικού Κάρι Γκραντ, δεν ήταν καν του γούστου του _αρχικά, λέγεται, ήθελε να τον αποφύγει... Αυτό που συμβαίνει στην υπόθεση της ταινίας είναι απλό _σχεδόν παιδαριώδες: από μια αμοιβαία καχυποψία που γεννιέται εξαιτίας μιας εξίσου αμοιβαίας παρερμηνείας κάποιων συμβάντων, ο Τζέρι και η Λούσι Ουόρινερ, δυο κοσμικοί, σοφιστικέ Νεοϋορκέζοι, αποφασίζουν να χωρίσουν. Ο δικαστής επιδικάζει το λύσιμο του γάμου τους και δίνει 60 μέρες ως την τελική επικύρωση της απόφασης. Ε, και μέσα σε αυτό το διάστημα _είτε με αφορμή τον μίστερ Σμιθ, το λευκό φοξ- τεριέ του ζεύγους που έχει πάρει (με δόλο) εκείνη, οπότε εκείνος έχει απλώς το δικαίωμα να τον επισκέπτεται κάθε τόσο, είτε με διάφορα άλλα προσχήματα_ όλο και βρίσκεται ο ένας στα πόδια του άλλου κάνοντας ταυτόχρονα χαλάστρα στις προσπάθειες του οσονούπω πρώην έτερου ημίσεως να ξαναφτιάξει τη ζωή του με άλλον παρτενέρ.
Ο Γκραντ και η Νταν είναι σκέτη απόλαυση ως ζεύγος που, ενώ ακόμη καρδιοχτυπά, κάνει τα πάντα για να το κρύψει κάτω από μια σοφιστικέ ειρωνεία και τη διαρκή επίκληση του τυχαίου _μπα, κι εσύ εδώ; Η θεία Πάτσι της Κάνινγκχαμ, στο διαμέρισμα της οποίας καταλύει η Λούσι, έχει μακράν τις καλύτερες ατάκες κι ένα ύφος που βγάζει γέλιο από μόνο του. Κι ο Ραλφ Μπέλαμι στο ρόλο του πλούσιου, πλην ψιλοάξεστου, αγρότη από την Οκλαχόμα, που καψουρεύεται την Λούσι κι είναι έτοιμος να την νυμφευθεί, επίσης απολαυστικός. Αλλά, βέβαια, η ταινία κι όλα τα λεφτά είναι τα ύφη του Γκραντ. Δηλαδή, και μόνο η σκηνή όπου η Λούσι χορεύει (ατσούμπαλα) με τον... γελαδάρη της, ενώ εκείνος τους χαζεύει διασκεδάζοντας περιπαικτικά, αρκεί.

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες