ΤΕΤΑΡΤΗ 26 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2018
Κινηματογράφος | Ταινίες

Χιονάτη , 2013 (Blancanieves)

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Πάμπλο Μπέργκερ
Σενάριο
Πάμπλο Μπέργκερ
Πρωταγωνιστούν
Μαριμπέλ Βερντού, Ντανιέλ Χιμένεθ Κάτσο, Άντζελα Μολίνα, Μακαρένα Γκαρθία, Σοφία Ορία, Ραμόν Μπαρέα
Διάρκεια
104
Χώρα
Ισπανία
Είδος
Βωβό δράμα, Α/Μ
Πρεμιέρα
28 Μαρτίου 2013

Μια πρωτοποριακή, καλαίσθητη και... γειωμένη εκδοχή της Χιονάτης στο Τολέδο του 1920 που, ενώ δεν έχει στάλα μεταφυσικής μαγείας, σαγηνεύει με την καλλιτεχνική της αρτιότητα και τόλμη.

Στην κατάμεστη ταυρο-αρένα της Σεβίλλης, ο περίφημος ματαντόρ, Αντόνιο Βιγιάλτα (Χιμένεθ Κάτσο), πετώντας την μοντέρα του (το χαρακτηριστικό μαύρο καπελάκι των ταυρομάχων) στην πανέμορφη, έγκυο σύζυγό του, Κάρμεν, στις κερκίδες, αφαιρείται• κι ο ταύρος δεν συγχωρεί... Την ώρα που ο βαριά τραυματισμένος Αντόνιο συνέρχεται από το ατύχημα, ως τετραπληγικός πιά, η Κάρμεν πεθαίνει πάνω στη γέννα της Καρμενσίτα... Η κακιά της υπόθεσης είναι η Ενκάρνα (φοβερή φιγούρα η Βερντού). Η  νοσοκόμα που όχι μόνο περιθάλπτει τον έκπτωτο ματαντόρ, αλλά το βάζει και αμέτι μουχαμέτι να τον παντρευτεί. Και το πετυχαίνει, βέβαια. Η κορούλα του Αντόνιο στέλνεται πακέτο να ζήσει με τη γιαγιά της (Μολίνα), η οποία, στη μέση ενός υπέροχου ανδαλουσιανού γλεντιού μετά την πρώτη Θεία Κοινωνία της μικρής, παθαίνει καρδιακή προσβολή και πεθαίνει. Η Καρμενσίτα (η μικρή Ορία) μετακομίζει στο αρχοντικό του πατέρα της.  Εκεί, αφού κουρευτεί αγορίστικα από την κακιά μητριά, ζει ωσάν το σκουπίδι. Και δεν της επιτρέπεται να δει τον πατέρα της. Χάρη στον κόκορα Πέπε, ωστόσο, η μικρή θα μπει στο δωμάτιο του «φυλακισμένου» Αντόνιο. Μπαμπάς και κόρη σμίγουν. Κι εκείνος, γεμάτος τρυφερότητα και αναμνήσεις, θα της μάθει σιγά-σιγά και παίζοντας, τα μυστικά της ταυρομαχίας.

Η Καρμενσίτα μεγαλώνει (το ρόλο αναλαμβάνει η Γκαρθία). Η απόπειρα της μητριάς να την βγάλει απο τη μέση (πράγμα που έχει ήδη κάνει με τον κόκορα και τον παράλυτο) αποτυγχάνει. Κι η πάντα κοντοκουρεμένη κοπελιά συνέρχεται στο δάσος, αλλά με αμνησία. Εντάσσεται στο βοντβιλικό τσίρκο-φρικιών των επτά νάνων-ματαντόρ (!), κι επειδή δε θυμάται πώς τη λένε, οι νάνοι την ονομάζουν «Χιονάτη, σαν το κορίτσι του παραμυθιού»... Η (εν αγνοία της) τελική αναμέτρηση της Καρμενσίτα-Χιονάτης με την μητριά θα γίνει πάλι στην αρένα ταυρομαχιών της Σεβίλλης, όπου μια «μεταφεμινιστική» Κάρμεν-Χιονάτη τιθασσεύει τα ζωντανά... Το δε φιλί που, στην τελευταία σεκάνς, «ανασταίνει» την φαρμακωμένη από το μήλο Χιονάτη είναι σκέτο ποίημα... Ποίημα και ταυτόχρονα εντελώς «πεζό».

Με όμορφη ασπρόμαυρη φωτογραφία (Κίκο δε λα Ρίκα) και δαντελοδουλεμένη σκηνογραφία, με τη μουσική (Αλφόνσο δε Βιγιαλόνγκα) και τα φλαμενκοπαλαμάκια να κινούν την αφήγηση σε βαθμό ανάλογο με τον «Πέτρο και τον λύκο» του Προκόφιεφ, το υπέροχα στυλιζαρισμένο φιλμ του Μπέργκερ είναι βωβό. Και όχι απαραιτήτως για παιδιά... Εκτός από τις ελάχιστες καλλιγραφικές κάρτες διαλόγου, όλη η ιστορία υπηρετείται από τις εξπρεσιονιστικές ερμηνείες, τα «μπουνιουελικά» γκροπλάν στα μάτια και τις άφθονες ανατροπές που επιφυλάσσει το σενάριο στο πασίγνωστο παραμύθι. Ο ένας από τους επτά νάνους, ας πούμε, είναι πασιφανώς τραβεστί. Ένας άλλος, αποδεικνύεται κακός και βοηθάει (αρχικά) τη μητριά. Κι ο τρίτος, ο κομμάτι ψηλότερος, είναι ο πρίγκηπας που θα αγαπήσει την Κάρμεν-Χιονάτη... Σε κάποιο σημείο, πάλι, ο παράλυτος μπαμπάς λέει στη μικρή Καρμενσίτα την... «Κοκκινοσκουφίτσα». Ενώ η μητριά, σε μια ιδιωτική στιγμή της, εμφανίζεται ως περπατημένη ντομινατρίξ καβάλα στην πλάτη του παράνομου εραστή της... Με δυο λόγια, αν εξαιρέσεις μια υπερβολή στη χρήση «περιστρεφόμενων» λήψεων, πρόκειται για μια ευχάριστη και πολύ καλοδουλεμένη έκπληξη από την Ισπανία. Στον απόηχο του «The Artist», ίσως, αλλά και τι πειράζει;

Τατιάνα Καποδίστρια