Κινηματογράφος | Ταινίες

Dead Shadows , 2012

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Νταβίντ Σολεβά
Σενάριο
Βανσάν Ζουλέ
Πρωταγωνιστούν
Φαμπιάν Βολφρόμ, Μπλαντίν Μαρμιζέρ, Τζον Φάλον, Τζοανά Σερόρ, Σιλβάν Ντιμπουά
Διάρκεια
Χώρα
Γαλλία
Είδος
Τρόμου επιστ. φαντασίας
Πρεμιέρα
09 Μαΐου 2013

Το πέρασμα ενός κομήτη δίπλα από τη Γη προξενεί καταστάσεις Αποκάλυψης στο Παρίσι. Αίμα, εξωγήινο σεξ, ωραίες λήψεις, ελάχιστος προϋπολογισμός, ωραίος πρωταγωνιστής κι ένα σενάριο αλλού ντ’ αλλού...

Το ντεμπούτο του Σολεβά –παρά τον πενιχρό προϋπολογισμό των 150.000€ και την εμφανή ερασιτεχνική φρεσκάδα του– θα μπορούσε να ήταν ένα πολύ καλό B-movie τρόμου/ φαντασίας. Δυστυχώς, όμως, δεν... Αποκλειστικός υπεύθυνος γι’ αυτό είναι το ανερμάτιστο σενάριο, που αφήνει εντελώς ανεκμετάλλευτες κάτι ωραίες αρχικές λεπτομέρειες (όπως τη δολοφονία των γονιών του πρωταγωνιστή στην αρχή της ταινίας, τη νύχτα που ο γνωστός και μη εξαιρεταίος κομήτης του Χάλεϊ περνούσε από τα μέρη μας, ή την παραλυτική φοβία του ήρωα για το σκοτάδι) και οδηγεί σε ένα εντελώς ξεκρέμαστο φινάλε. Παρακολουθούμε, λοιπόν, τον «τεχνολογημένο» 20άρη Κρις (ο Βολφράμ, ωραιότατος στην όψη, μια χαρά στην υποκριτική), που έχασε τους γονείς του, καθώς λέγαμε, τη νύχτα του... κομήτη πριν από 11 χρόνια και τώρα βιώνει ένα άλλο «κομητοπέρασμα» πάνω απ’ την Πόλη του Φωτός. Εξαιτίας του αστρονομικού αυτού συμβάντος, ο κόσμος αρχίζει και φέρεται αλλόκοτα, τίποτα δεν είναι αυτό που μοιάζει, οι βίαιοι σκοτωμοί αρχίζουν να ματώνουν τους παρισινούς δρόμους... Ο Κρις πάει σ’ ένα «πάρτι για το τέλος του κόσμου», να βρει την Κλερ (Μαρμιζέρ), μια γκομενίτσα γειτόνισσα που τον φλερτάρει, κι εκεί βλέπει (μεταξύ άλλων) έναν μεσήλικα με γκαμπαρντίνα να απαυτώνει μια σέξι κοπελίτσα με ένα κατακόκκινο, πλοκαμοειδές μόριο που τελικά της βγαίνει από το στόμα...
Κι ενώ οι σαλεμένοι που έχουν επηρεαστεί από τον κομήτη πολλαπλασιάζονται στους δρόμους κι ο τρόμος κάνει κουμάντο, βγαίνουν και τα στρατά κι επιχειρούν να σώσουν τον Κρις, την Κλερ κι ένα άσχετο πιτσιρίκι... Κι απάνω που περιμένεις καπως να δέσουν τα αιματοβαμμένα... πλοκάμια του στόρι –επενδύοντας είτε στον ταραγμένο ψυχισμό του ήρωα (τον οποίο βλέπουμε καθαρά σε μια βιντεοκάμερα να ξυλοκοπάει μέχρι θανάτου με ένα μπαστούνι τους καλεσμένους του πάρτι), είτε σε κάτι αλλούτερο κι εξώκοσμο, τέλος πάντων– ο πρωταγωνιστής, αφού σκοτώσει με ένα μπράτσο-χατζάρα ακόμα κανά-δυό, τείνει το χέρι στην Κλερ και... La fin, πάπαλα, the end…
Δεν αμφιβάλλω ότι στους ορκισμένους ρέκτες του σινεμά του φανταστικού θα αρέσει η καλογυρισμένη, ωραία φωτισμένη, «μικρή» αυτή ταινία, με το ενδιαφέρον σάουντρακ και ντεκουπάζ. Εμένα πάλι, με έφτιαξε και με ξενέρωσε πολύ πριν συμπληρώσει τα 75 λεπτά της....

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες