ΤΕΤΑΡΤΗ 20 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2017
Κινηματογράφος | Ταινίες

Ασανσέρ Για Δολοφόνους , 1958 (Ascenseur pour l'échafaud)

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Λουί Μαλ
Σενάριο
Ροζέ Νιμιέρ, Λουί Μαλ
Πρωταγωνιστούν
Ζαν Μορό, Μορίς Ρονέ, Ζορζ Πουζουλί, Γιορί Μπερτάν, Ζαν Βαλ, Έλγκα Άντερσεν, Μισελίν Μπονά, Ζακλίν Στροπ
Διάρκεια
88
Χώρα
Γαλλία
Είδος
Θρίλερ
Πρεμιέρα
01 Αυγούστου 2013

Το αγέραστο ντεμπούτο του Λουί Μαλ για δυο σατανικούς παράνομους εραστές που παγιδεύονται από μια σειρά συμπτώσεων, υπό τους ήχους της μουσικής του Μάιλς Ντέιβις.

Μόλις στα 25 του, ο Λουί Μαλ, συνεπικουρούμενος από την εξαιρετική φωτογραφία του Ανρί Ντεκαέ και ένα μυθικό σχεδόν σάουντρακ με αυτοσχεδιασμούς του Μάιλς Ντέιβις, δημιούργησε μια ταινία που θεωρείται πραγματικά ορόσημο. Για το είδος του φιλμ νουάρ γενικώς, αλλά και για το τότε νεοαναδυόμενο γαλλικό σινεμά «της αλήθειας». Η Φλοράνς (η Μορό στην πρώτη της πρωταγωνιστική εμφάνιση) και ο Ζυλιέν (Ρονέ) είναι παράνομοι εραστές και σχεδιάζουν να σκοτώσουν τον πλούσιο βιομήχανο σύζυγο εκείνης. Ο φόνος τελείται από τον Ζυλιέν στο γραφείο του θύματος, το σκηνικό στήνεται έτσι ώστε το πράγμα να μυρίζει αυτοκτονία, αλλά ένα στοιχείο του εγκλήματος ξεχνιέται πίσω. Και καθώς ο Ζυλιέν ξανανεβαίνει βιαστικά να το πάρει, το ασανσέρ κολλάει. Την ίδια στιγμή, ένα ζευγάρι μικροκακοποιών, ο Λουί (Πουζουλί) και η Βερονίκ (Μπερτάν), κλέβουν το αυτοκίνητο του Ζυλιέν. Όσα καταιγιστικά θα ακολουθήσουν –εμπλέκοντας ένα (τρίτο) ζευγάρι ανυποψίαστων γερμανών τουριστών, δυο φόνους, μια παρ’ ολίγον διπλή αυτοκτονία και ένα εξαιρετικό παιχνίδι ταυτοτήτων και υποψιών– θα δέσουν πισθάγκωνα τους σατανικούς εραστές. Να πάτε να το δείτε. Αβλεπή και τρέχοντας.

Τατιάνα Καποδίστρια

Φωτογραφίες