Κινηματογράφος | Ταινίες

Τα Στρουμφάκια 2 , 2013 (The Smurfs 2)

Αξιολόγηση

Id

Σκηνοθεσία
Ράτζα Γκόσνελ
Σενάριο
Ντέιβιντ Στεμ, Ντέιβιντ Ουάις, Τζέι Σέρικ
Πρωταγωνιστούν
Ακούγονται: Φώτης Πετρίδης, Φοίβος Ριμενας, Τηλέμαχος Κρεβαΐκας, Ντορέτα Παπαδημητρίου, Αντίνοος Αλμπάνης
Διάρκεια
105
Χώρα
Ηνωμένες Πολιτείες
Είδος
Κινούμενα σχέδια
Πρεμιέρα
05 Σεπτεμβρίου 2013

Στο Παρίσι, κυρίως, εκτυλίσσεται η νέα στρουμφοπεριπέτεια, παρέα με την οικογένεια Ουίνσλοου και τα νεοεισερχόμενα Πειραχτήρια που έχει δημιουργήσει ο Δρακουμέλ. Πολύ εφέ για το τίποτα…

Δύσκολη περίπτωση… Διότι οπαδός των μπλε μικροπλασμάτων που ζουν στα μανιτάρια δεν υπήρξα ποτέ, ούτε καν στα βελγικά τηλεοπτικά μικράτα τους. Πόσο μάλλον τώρα, που ο αμερικανικός μαξιμαλισμός πήγε κι έβαλε τρισδιάστατη λήψη, κινούμενο σχέδιο και ζωντανή δράση, όλα μαζί, αφήνοντας ταυτόχρονα στην άκρη την όποια γκρινιάρικη ασέβεια χαρακτήριζε τα original Στρουμφάκια… Εν πάση περιπτώσει, ό,τι και να λέμε εμείς εδώ, στα παιδιά, εκεί μέχρι τα 10-11, θα αρέσει αυτό το καραπροβλέψιμο στόρι με το  κλισαρισμένο χιούμορ που παράγει εν αγνοία του ο Δρακουμέλ και τα γνωστά κηρύγματα περί οικογένειας και ευρύτερου σογιού…
Ο Δρακουμέλ, που λέτε, έχει γίνει σπουδαίος και τρανός μάγος και βρίσκεται στο Παρίσι για παραστάσεις. Κι ενώ το μαγικό μπλε ελιξίριο που αντλεί από τα Στρουμφάκια και τον βοηθάει στα μαγικά του ψιλοτελειώνει, ο κακός καράφλας απάγει τη Στρουμφίτα –η οποία, θυμηθείτε, είναι δημιούργημά του– με σκοπό να την κάνει να του αποκαλύψει τη μυστική συνταγή του Μπαμπαστρούμφ. Στο μεταξύ, ο Δρακουμέλ έχει δημιουργήσει κι δυο άλλα μικροπλασματάκια, τα Πειραχτήρια, τα οποία είναι ίδια με Στρουμφ, αλλά πιο χοντροκομμένα και καθόλου… μπλε. Κι ενώ το όλο μοτιβάκι παίζει πάνω στο «ποιους θεωρείς τελικά οικογένειά σου; Αυτούς που σε νοιάζονται, ή τους… γονιδιακά συναφείς;», μια αποστολή τεσσάρων Στρουμφ, με τη βοήθεια της νεοϋορκέζικης οικογένειας Ουίνσλοου (που είχαμε γνωρίσει στην πρώτη ταινία), μεταβαίνει στην Πόλη του Φωτός για την απελευθέρωση της Στρουμφίτας. Ε, και το μοτιβάκι περί του «κοίτα ποιος είναι εκείνος που σε πονάει πραγματικά είτε μοιράζεστε το ίδιο αίμα, είτε όχι» επεκτείνεται και στους ανθρώπινους ήρωες της ταινίας (ο κύριος Πάτρικ Ουίνσλοου μεγάλωσε με θετό πατέρα, ξέρετε). Ακολουθούν οι απαραίτητες σκηνές κυνηγητού σε γαλλικά εστιατόρια και μεγαλοξενοδοχεία, και στο τέλος, ο κακός Δρακουμέλ εκτοξεύεται στο διάστημα για να προσγειωθεί κακήν-κακώς, από τα χλιδάτα παρισινά σαλόνια της φήμης, στο γνωστό δενδρόσπιτό του έξω απ’ το Στρουμφοχωριόοοο. Στρουμφ, Κύριε, φυλακήν τω στόματί μου…

Τατιάνα Καποδίστρια