Κινηματογράφος | Πρόσωπα

No budget... sorry 10 Φεβρουαρίου 2017

Είκοσι χρόνια μετά το «No budget story», ο Ρένος Χαραλαμπίδης επιστρέφει με μια «πειραγμένη» εκδοχή της ταινίας του και μας συστήνεται ως συνθέτης.

Το 1997 κάποιοι είχαν υποδεχθεί το «No budget story» του νεαρού τότε Ρένου Χαραλαμπίδη ως μια όαση φρεσκάδας και χιούμορ στο μάλλον σοβαροφανές τοπίο του ελληνικού σινεμά. Κάποιος μάλιστα το είχε χαρακτηρίσει ως την πιο αστεία ελληνική ταινία που -εδώ και καιρό- μας είχε δώσει ο ελληνικός κινηματογράφος. Ο ήρωας (ο ίδιος ο Χαραλαμπίδης) ήταν ένας φέρελπις σκηνοθέτης που στρέφεται σ’ έναν παραγωγό ταινιών πορνό για να καταφέρει να γυρίσει την ταινία του –που όμως δε γυρίζεται ποτέ… Και ο ίδιος ο Χαραλαμπίδης με μηδαμινά μέσα, αλλά πολύ κέφι γύρισε την ταινία του.
Ποιος δεν θυμάται την ατάκα «Γυναίκες. Πεταμένα λεφτά…»;

Και να που σήμερα, είκοσι χρόνια μετά, αποφάσισε να επεξεργαστεί εκ νέου την ταινία. Θα το διαπιστώσουμε την Κυριακή στις 8.30 μ.μ. στο mini cinema του Τεχνοχώρου Φάμπρικαστο πλαίσιο των κυριακάτικων προβολών ελληνικών ταινιών που έχει θεσπίσει ο σκηνοθέτης και επικεφαλής της σχολής κινηματογράφου Horme Pictures Βασίλης Μαζωμένος.

Γιατί όμως ο Ρένος Χαραλαμπίδης να αποφασίσει να επέμβει και πάλι σε μια παλιά του ταινία; «Αντιμετωπίζω τις ταινίες μου σαν ζωντανούς οργανισμούς σε εξέλιξη», μας απάντησε. «Καμία ταινία μου δε θεωρώ ότι έχει ολοκληρωθεί ακόμα. Όσο ωριμάζω θα τις επεξεργάζομαι και θα προσπαθώ να λύνω το αίνιγμα τους. Αποφάσισα να αλλάξω τη μουσική. Η ίδια η ταινία μού ζήτησε να γίνει πιο ελληνική η μουσική της. Έγραψα μερικά δικά μου τραγούδια αλλά και αρκετές μελωδίες και τις ενέταξα. Η ταινία περίμενε να μάθω να συνθέτω για να βρει τον ήχο της».

«No Budget story» σε μια εποχή «No budget, sorry». Πόσο διαφορετικά θα γύριζε σήμερα, στην Ελλάδα του τζάμπα, αυτήν την ταινία;
«Τελικά ο αγώνας με την φτώχια, αλλά και την ανάγκη έκφρασης είναι διαχρονικός. Είναι μια ιστορία που είναι η ίδια, όποτε και αν συμβαίνει. Το αισιόδοξο είναι ότι και το κυνήγι των ονείρων είναι μια διαχρονική ιστορία επίσης. Άρα, δε θα άλλαζα καθόλου την πλοκή. Ο πυρήνας παραμένει ο ίδιος. Η ανάγκη του ανθρώπου να εκφραστεί και η πραγματικότητα που τον εμποδίζει».

Ο ελληνικός κινηματογράφος ήταν και το 1997 φτωχός. Οι Έλληνες σκηνοθέτες ήδη πάλευαν, προσπαθούσαν να κάνουν ταινίες με μηδενικό μπάτζετ. Πόσο διαφορετική είναι η κατάσταση σήμερα, εν έτει 2017;
«Τα πράγματα σήμερα είναι πιο εύκολα. Η ψηφιακή επανάσταση έδωσε τα μέσα. Ζηλεύω τους σημερινούς νέους δημιουργούς του κινηματογράφου που μπορούν να ξεκινήσουν τη δημιουργική τους πορεία με χαμηλό κόστος και υψηλό αισθητικό αποτέλεσμα. Τότε τα πράγματα ήταν τραγικά έως αδύνατα. Το μόνο που με προβληματίζει είναι η αδιαφορία του κοινού. Η ευκολία στη δημιουργία μιας ταινίας κάνει τους σκηνοθέτες νάρκισσους και εσωστρεφείς πράγμα που τους απομακρύνει από το κοινό. Αυτή είναι μια μεγάλη παγίδα. Όσο για μένα ετοιμάζομαι για την πέμπτη μου ταινία. Μέσα στο 2017 θα αρχίσω γυρίσματα. Είναι η στιγμή της ωριμότητας μου».

Ο Βασίλης Μαζωμένος, υπήρξε από τους πρώτους έλληνες σκηνοθέτες που αξιοποίησαν την ψηφιακή τεχνολογία. Τον ρωτήσαμε πως βιώνει και ο ίδιος, ως σκηνοθέτης, την κατάσταση σήμερα, σε σχέση με την πενία που βίωναν οι κινηματογραφιστές είκοσι χρόνια πριν.
«Ξεκινήσαμε στα μέσα της δεκαετίας του 1990 τη ψηφιακή επανάσταση δυο τρεις άνθρωποι και είναι αλήθεια πως το “σύστημα” δεν ένιωθε αλληλέγγυο με τέτοιες πρωτοβουλίες. Για κάποιους αυτό σήμαινε συντριβή του κόστους των ταινιών, για άλλους νέες αισθητικές αναζητήσεις. Για μένα και τα δυο. Δικαιωθήκαμε πλήρως αφού σήμερα όλοι γυρίζουνε με ψηφιακά μέσα και το τότε περίεργο, έγινε αυτονόητο. Η διαχείριση λίγων ή πολλών χρημάτων σε μια ταινία είναι συνάρτηση διαφόρων παραγόντων που έχουν να κάνουν με τη σχέση σεναρίου – παραγωγής, αλλά και διάθεσης των συνεργατών να ενταχθούν σε μια λογική επαγγελματική στο γύρισμα -αλλά όχι και τόσο επαγγελματική στις πληρωμές. Έχοντας πια την εμπειρία αυτή, θεωρώ ότι καταφέρνω οι ταινίες μου να γίνονται με το πιο μικρό κόστος και πληρωμένους συνεργάτες, αλλά με υψηλό production value. Το πως δεν θα σας το αποκαλύψω...»

Τον ρωτάμε ποιο ήταν το σκεπτικό του πίσω από το κυριακάτικο αυτό ραντεβού με το ελληνικό σινεμά στην Φάμπρικα.
«Να φέρω σε επαφή το κοινό και τη νεολαία, με το δυνατό αφηγηματικά και αισθητικά σύγχρονο ελληνικό κινηματογράφο. Να κάνω δηλαδή το αυτονόητο προβάλλοντας σημαντικές ταινίες που δεν έχουν τύχει των κατάλληλων συνθηκών διανομής και να γνωρίσει ο κόσμος τους δημιουργούς τους. Μακάρι να μην υπήρχε η ανάγκη να το κάνω εγώ αυτό και να το έκαναν αυτοί που έπρεπε».

Οι προβολές είναι ανοιχτές στο κοινό και γίνονται παρουσία των δημιουργών τους, οι οποίοι μετά το τέλος της προβολής είναι στη διάθεσή των θεατών για ερωτήσεις και συζήτηση.

Πρόγραμμα προβολών

· 12/2 Ρ. ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ NO BUDGET STORY (σε νέα μορφή)
· 19/2 Ν. ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗΣ ΑΙΣΘΗΜΑΤΙΕΣ (στη μνήμη του σκηνοθέτη)
· 26/2 Π. ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΥ SEPTEMBER
· 12/3 Π. ΚΑΡΚΑΝΕΒΑΤΟΣ ΟΧΘΕΣ
· 19/3 Μ. ΜΑΝΤΑ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ

 

Ευάννα Βενάρδου

Info

12 Φεβρουαρίου 2017
Ωρα: 20:30. Τεχνοχώρος Φάμπρικα: Μεγ. Αλεξάνδρου 125, Κεραμεικός

Περισσότερα "Πρόσωπα"
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "ΠΡΟΣΩΠΑ" Main_kim Σινεμά στους -30 βαθμούς Κελσίου «Στον Καναδά το κράτος υποστηρίζει με διάφορους τρόπους τον κινηματογράφο και τους δημιουργούς», αναφέρει ο παραγωγός Γουίλ Γουντς. Main_slider Μια… φάλαινα διεκδικεί βραβείο Η Κωνσταντίνα Κοτζαμάνη μιλά για την ταινία της «Limbo» που διεκδικεί μία από τις διακρίσεις της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Κινηματογράφου. Main_slider «Pet», το τέλος της παιδικής αθωότητας Η ταινία μικρού μήκους του Χρήστου Μωραΐτη διηγείται μια σκληρή ιστορία που μπορεί και να ενοχλήσει, αλλά και που έχει σίγουρα πολλά να πει. Main_slider Συνέντευξη: Ο Μάκης Παπαδημητρίου μιλάει στο www.tospirto.net «Μακάρι να έκανα μόνο σινεμά. Μ΄ αρέσει περισσότερο απ’ όλα». Main_slider Συνέντευξη: Η Βαγγελιώ Ανδρεαδάκη μιλά στο www.tospirto.net Ο ρόλος της στο «Smac» της χάρισε το βραβείο καλύτερης γυναικείας ερμηνείας στα βραβεία της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου.
#load_content_with_ajax