ΔΕΥΤΕΡΑ 25 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2017
Κινηματογράφος | Πρόσωπα

«Pet», το τέλος της παιδικής αθωότητας 13 Οκτωβρίου 2016

Η ταινία μικρού μήκους του Χρήστου Μωραΐτη διηγείται μια σκληρή ιστορία που μπορεί και να ενοχλήσει, αλλά και που έχει σίγουρα πολλά να πει.

Το «Pet» του Χρήστου Μωραΐτη, μια ταινία μικρού μήκους με μεγάλη φεστιβαλική πορεία, είναι μια ταινία που σου εντυπώνεται στο νου, ειδικά με το απρόσμενο τέλος της, γιατί μιλά για την παιδική αθωότητα και το πώς αυτή, μέσα σε λίγα μόλις λεπτά, μπορεί να χαθεί και τη θέση της να πάρει το «σκοτάδι» και το μίσος.
Ένα δεκάχρονο αγοράκι, που λατρεύει το κατοικίδιό του, ένα πανέμορφο ινδικό χοιρίδιο στο οποίο διοχετεύει όλη του την τρυφερότητα, ακούει κρυφά μια κυνική συνομιλία μεταξύ των πλούσιων γονιών του που τον αφορά. Ο διάλογος αυτός θα του αλλάξει μεμιάς τη ζωή και η αντίδρασή του θα είναι σοκαριστική…
Το «Pet», προβλήθηκε στις Κάννες στο τμήμα «Short Film Corner», ενώ διεκδικεί φέτος μια υποψηφιότητα Όσκαρ.
Όπως μας εξήγησε o Xρήστος Μωραϊτης (κατά κόσμον Χρήστος Λιάκουρης), υπάρχουν δύο τρόποι για συμπεριληφθεί μια μήκους ταινία στις ελληνικές ταινίες που διεκδικούν μια υποψηφιότητα για το χρυσό αγαλματίδιο μικρού μήκους ταινίας. H πρώτη είναι να έχει κερδίσει κάποιο από τα κορυφαία φεστιβάλ διεθνώς (πχ. Κάννες, Σάντανς κλπ) και ο δεύτερος είναι να της προταθεί να διανεμηθεί στις Αμερικανικές αίθουσες, αφού έχει κάνει μια ισχυρή πορεία στα Αμερικανικά φεστιβάλ. Το «Pet» ακολούθησε τον δεύτερο δρόμο.
H ιδέα του, ή μάλλον η εικόνα, τού ήρθε καθώς κοιμόταν. «Είναι ξεκάθαρο πως η βία που υφιστάμεθα σε κοινωνικό επίπεδο τα τελευταία χρόνια αλλά και το αδιέξοδο που όλοι νιώθουμε ήταν συσσωρευμένα μέσα μου και έψαχναν μια εκτόνωση. Αυτή ήταν η ώθηση για τη δημιουργία του “Pet”. Χωρίς, παρ' όλα αυτά, να είναι μια ταινία που εστιάζει στην επικαιρότητα. Επίσης πάντα με απασχολούσε έντονα το πώς ένα παιδί μπορεί να παραμορφωθεί ψυχικά λόγω της αντιμετώπισης των γονιών του». Ένας άλλος λόγος είναι πως τρομάζει με τις συνέπειες του υλισμού. «Αυτής της “κούρσας” επίδειξης πλούτου και δύναμης που για χάρη της χάνουμε τους εαυτούς μας, αλλά και τα παιδιά μας. Χάνουμε το παρόν αλλά και το μέλλον».

Μπορεί η λατρεία ενός παιδιού για το κατοικίδιο του να μετατραπεί σε κάτι τόσο άρρωστο; αναρωτιόμαστε. «Κατά τη γνώμη μου τα πάντα μπορούν να μετατραπούν στα πάντα "κάτω" από τις κατάλληλες συνθήκες».
Η σοκαριστική σκηνή του τέλους συζητήθηκε και στο Φεστιβάλ Δράμας, όπου προβλήθηκε η ταινία (και θα ξαναπροβληθεί, μαζί με όλες τις ταινίες που διαγωνίστηκαν, στις 20-26 Οκτωβρίου στο «Τριανόν»). Τον ρωτάμε αν του πέρασε από το μυαλό πως η ταινία του ίσως ενοχλήσει κάποιους φιλόζωους.

«Το PET έχει ήδη ενοχλήσει τους φιλόζωους και χαίρομαι γι' αυτό. Ελπίζω να ενοχλήσει πολύ και τους φιλάνθρωπους... Πιστεύω πως είναι θεμιτή η χρήση όσων μέσων χρειάζονται για να αφηγηθεί κανείς δυνατά μια ιστορία, αρκεί να μην παραβιάζονται τα δικαιώματα κανενός από τους συμμετέχοντες και ο σκοπός να είναι η παραγωγή έργου που να στοχεύει στο να γίνουμε λειτουργικότεροι για τον εαυτό μας και για ό,τι υπάρχει δίπλα μας».

Θεωρεί πως η φιλοδοξία και η επιθυμία για χρήμα κάνουν λιγότερο καλούς κάποιους γονείς;
«Η πεποίθηση του σύγχρονου ανθρώπου πως θα ευημερήσει "παίρνοντας" και όχι "δίνοντας" είναι κάτι που τον καθιστά τοξικό. Για τα παιδιά του, τον ευρύτερο περίγυρό του, τον εαυτό του. Η φιλοδοξία και η επιθυμία για χρήμα και "εικόνα" είναι απλά οι πιο κοινές τάσεις που συναντάμε. Από την εμπειρία μου οι άνθρωποι που παρουσιάζουν τις τάσεις αυτές είναι πολλοί. Μέσα σε αυτούς το έχω νιώσει και εγώ».

Η ταινία μετρά ήδη 30 συμμετοχές σε διεθνή φεστιβάλ, 12 υποψηφιότητες και 5 βραβεία. Επίσης διανεμήθηκε στην Αμερικανική αγορά. Πώς εξηγεί αυτήν την απήχηση στο εξωτερικό;
«Κάθε δημιούργημα εκλαμβάνεται και αξιολογείται διαφορετικά κάτω από το εκάστοτε κοινωνικό σύστημα. Από την μέχρι τώρα πορεία του, το “Pet”, "αγγίζει" το κοινό του εξωτερικού με έναν ιδιαίτερο τρόπο. Από την επαφή που είχα μαζί τους μπορώ να πω πως έλκονται από την ιδιαίτερη φόρμα της ταινίας αλλά και από το θέμα της. Θέμα, που με κάποιο τρόπο, έχουν βιώσει ή συναντήσει».

Το «Pet» δημιουργήθηκε χωρίς χρηματική ενίσχυση από κάποιον ελληνικό φορέα. «Όταν δεν χρηματοδοτείσαι και δεν στηρίζεσαι από κάποιον φορέα οι δυσκολίες είναι τεράστιες. Αλλά δεν είμαι από τους ανθρώπους που μεμψιμοιρούν ούτε συμπαθώ τους παθητικούς χαρακτήρες. Αυτό φαίνεται άλλωστε και από το φινάλε του “Pet”. Θα ήθελα να ευχαριστήσω την καλλιτεχνική και φυσική μου οικογένεια, δηλαδή τους ανθρώπους που βοήθησαν για να δημιουργηθεί η ταινία. Το φιλμ αυτό είναι προϊόν κυρίως της διανθρώπινης σύμπραξης. Και είμαι πολύ ευτυχής για αυτό».

Ευάννα Βενάρδου

Περισσότερα "Πρόσωπα"
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "ΠΡΟΣΩΠΑ" Main_689142_photo2_-2- Ζωή Λάσκαρη - Σπάνιες πόζες της femme fatale του ελληνικού σινεμά Η «Ζωίτσα» από τα καλλιστεία στις Κάννες και από τον «Κατήφορο» στις «Θαλασσιές τις χάντρες». Main_%ce%ba%ce%b1%cf%81%ce%b1%ce%bc%ce%b1%ce%b3%ce%b3%ce%b9%cf%89%ce%bb%ce%b7%cf%82 Ο Μενέλαος Καραμαγγιώλης συναντιέται με αξιοσημείωτους ανθρώπους Ο Ελληνας σκηνοθέτης κινηματογραφεί τους αόρατους πρωταγωνιστές της διπλανής πόρτας. Main_renos1-e1366572220698 No budget... sorry Είκοσι χρόνια μετά το «No budget story», ο Ρένος Χαραλαμπίδης επιστρέφει με μια «πειραγμένη» εκδοχή της ταινίας του και μας συστήνεται ως συνθέτης. Main_kim Σινεμά στους -30 βαθμούς Κελσίου «Στον Καναδά το κράτος υποστηρίζει με διάφορους τρόπους τον κινηματογράφο και τους δημιουργούς», αναφέρει ο παραγωγός Γουίλ Γουντς. Main_slider Μια… φάλαινα διεκδικεί βραβείο Η Κωνσταντίνα Κοτζαμάνη μιλά για την ταινία της «Limbo» που διεκδικεί μία από τις διακρίσεις της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Κινηματογράφου. Main_slider Συνέντευξη: Ο Μάκης Παπαδημητρίου μιλάει στο www.tospirto.net «Μακάρι να έκανα μόνο σινεμά. Μ΄ αρέσει περισσότερο απ’ όλα».
#load_content_with_ajax