Γνώμες

Ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης έχει τόλμη 18 Δεκεμβρίου 2017

Γιατί ένας ηθοποιός δημοφιλής και αγαπητός όπως αυτός, να αποφασίσει να βγει μπροστά και να υποστηρίξει έναν συγκεκριμένο πολιτικό, μια συγκεκριμένη παράταξη;

«Πιθανόν κάποιοι από εσάς αναρωτιέστε τι κάνω εγώ εδώ σήμερα. Δεν είμαι μέλος του κόμματος ή ψηφοφόρος. Κάποιες φορές ομολογώ ότι το έχω καταψηφίσει και δεν εκπροσωπώ κανέναν άλλον εκτός από τον εαυτό μου. Επιπλέον, ένας καλλιτέχνης με θέσεις και στάσεις σαν τη δική μου κινδυνεύει να τον αντιμετωπίσουν συνάδελφοι και κοινό το λιγότερο με καχυποψία. Υπάρχουν δυο λόγοι…».

Εν προκειμένω δεν θα μας απασχολήσουν οι λόγοι, οι δικοί του λόγοι, οι αιτίες που έκαναν τον Κωνσταντίνο Μαρκουλάκη να βγει και να μιλήσει στο συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας. Η ερώτηση είναι άλλη: Γιατί ένας ηθοποιός δημοφιλής και αγαπητός όπως αυτός, να αποφασίσει να βγει μπροστά και να υποστηρίξει έναν συγκεκριμένο πολιτικό, μια συγκεκριμένη παράταξη; Σε αυτή την εποχή του μίσους που διανύουμε το μόνο που θα καταφέρει είναι να γίνει σάκος του μποξ για εκείνους που θα βρουν μια καλή ευκαιρία να εκτονώσουν πάνω του τα πειραγμένα τους νεύρα. Ως έξυπνος άνθρωπος, δεν το γνωρίζει;

Την απάντηση δίνει, νομίζω, ο ίδιος, όταν λέει: «Νιώθω σαν να έχουμε μπροστά μας οι Έλληνες ένα τεράστιο βράχο που πρέπει να μετακινηθεί. Και αν σπρώξουμε όλοι μαζί μπορούμε να τον πάμε έστω ένα μέτρο παραπέρα». Ο Μαρκουλάκης μπορεί να χρησιμοποιεί τη δημοτικότητά του για να ακουστεί, στην πραγματικότητα όμως βγαίνει μπροστά ως ένας απλός άνθρωπος που θέλει να μιλήσει. Με τη συναίσθηση, όχι μόνο των δικαιωμάτων αλλά και των υποχρεώσεων που έχει ο κάθε πολίτης. Δε θα σταθώ στο «πιστεύω στον Κυριάκο», καθένας πιστεύει σε όποιον θέλει. Εκείνο που κυρίως έχει σημασία είναι η τόλμη.

Η τόλμη του Μαρκουλάκη να βγει και να καταθέσει δημοσίως αυτά που πιστεύει ξέροντας πως περιτριγυρίζεται από κακόπιστους, από «κολλημένους» ακόμα και από τραμπούκους που δεν θα χάσουν την ευκαιρία να επιτεθούν. Και καταφέρνει κάτι σπουδαίο: να δείξει στην πράξη πως ο ηθοποιός πράγματι ποιεί ήθος. Το ήθος που δείχνει αυτός όταν βγαίνει μπροστά με μια ιδιότητα σημαντικότερη από την επαγγελματική του, αυτή του ενεργού πολίτη. Δεν ξέρω αν έχει δίκιο που πιστεύει στον Κυριάκο, ή μάλλον, για να είμαι ακόμα πιο ξεκάθαρος, εγώ δεν πιστεύω στον Κυριάκο. Πιστεύω όμως στους καλλιτέχνες που όπως δε φοβούνται να τσαλακώσουν την εικόνα τους πάνω στη σκηνή, έτσι δε φοβούνται να βάλουν σε κίνδυνο τη δημόσια εικόνα τους προκειμένου να υποστηρίξουν τα πιστεύω τους και να εκφραστούν με την ελευθερία που πρέπει πάντα να έχει ένας άνθρωπος του πνεύματος, της τέχνης. Γι΄αυτό παραδέχομαι σήμερα τον Μαρκουλάκη.

Νίκος Πρίντεζης

Περισσότερα "Γνώμες"
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "ΓΝΩΜΕΣ" Main_new-york-philharmonic-by-chris-lee-15-16-850x567 Ιδιώτες διέσωσαν τη Φιλαρμονική της Ν. Υόρκης - Το ελληνικό όνειρο θερινής...νυχτός Γιατί πολλοί πολιτιστικοί οργανισμοί μας ψυχορραγούν σήμερα; Main_slider Ο Στόκας φεύγει, η Κοκκίνου... καταφτάνει Mετά την Μποφιλι-άδα, η Ρουβ-ιάδα. Main_akropoli-570-800x600 Εσείς πόση… κουλτούρα πάθατε; Ωραίο το θέατρο, αλλά το θέατρο του παραλόγου που οι ίδιοι στήνουμε στις ζωές μας, δεν αντέχεται! Main_slider Σοβιετικός κονστρουκτιβισμός και… χριστουγεννιάτικες ντεκορασιόν Να επρόκειτο για… κρυφό μήνυμα προς εξωγήινα όντα; Αποτυχημένη απόπειρα κατασκευής του πύργου του Άιφελ σε μινιατούρα; Main_20171210_183445 Οι κακόγουστες και… βλάσφημες φάτνες των Δημάρχων Από τη μια το μεγαλείο του νεοκλασικού οικοδομήματος και από την άλλη η πανηγυριώτικη πλαστικούρα.
#load_content_with_ajax