ΤΡΙΤΗ 19 ΙΟΥΝΙΟΥ 2018
Χορός | Είδα...

Είδα: τα «t 'M et variations» & «Bejart fete Maurice» σε χορογραφία Ζιλ Ρομάν και Μορίς Μπεζάρ 18 Σεπτεμβρίου 2017

Παράσταση ενδεικτική της συνέπειας.

Χορός για όλους. Αυτή ήταν η ιδρυτική αρχή των Μπαλέτων Bejart, αλλά και των προηγούμενων αδελφών σχημάτων στα οποία ηγήθηκε ο Μορίς Μπεζάρ από τις αρχές της δεκαετίας του '60. Πενήντα χρόνια αργότερα – 30 από τα γενέθλια των Bejart – και ο, με έδρα στην Ελβετία, οργανισμός παραμένει αγκιστρωμένος στην κεντρική αυτή προβληματική. Κι αυτό είναι συνάμα και καλό και κακό.

Στην επετειακή παράσταση που σταθμεύει για δύο βράδια στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού αφιερωμένη στην τριακονταετία των Bejart και παράλληλα στη συμπλήρωση 10 χρόνων από το θάνατο του ιδρυτή τους,   γίνεται σαφές ότι η κινησιολογική ευγλωττία αφορούσε, αφορά και θα αφορά το λεξιλόγιο της ομάδας Bejart. Είτε παρακολουθούμε την, περσινής κοπής, χορογραφία του καλλιτεχνικού διευθυντή τους Ζιλ Ρομάν είτε ένα ποτ πουρί από έργα του εκλιπόντος Μορίς Μπεζάρ της δεκαετίας του '70 και του '80, ο χορός τους είναι φτιαγμένος για να απευθύνεται στο ευρύ και κυρίως στο λιγότερο εξοικειωμένο κοινό.

Στο πρώτο μέρος, το «t 'M et variations» ο Ρομάν οργανώνει μέσα από 15 αυτοτελή χορευτικά επεισόδια, δοκιμάζοντας κάθε πιθανό σχήμα – από σόλο, ζεύγη έως και 30μελής χορογραφίες – μια clean cut φόρμα, κάποιες φορές με γρήγορη ροή, κάποιες άλλες με έντονη αφηγηματικότητα ή μεγαλύτερη έμφαση στο λυρισμό. Κι όσο κι αν ο χορός του επιδιώκει ν' αλληλεπιδρά με τη μουσική του Nick Cave ή του Warren Ellis (σε ευρηματική εκτέλεση από το δίδυμο των μουσικών Thierry Hochstatter και JB Meier) και να αναφέρεται στη λιτότητα πιο σύγχρονων κινησιολογικών υφών, στη βάση του επιδιώκει να παραμένει εύληπτος από τον καθένα.

Στο δεύτερο μέρος του «Bejart fete Maurice», μια  ανθολογία από ντουέτα που συμπεριλαμβάνονταν σε εμβληματικά έργα του Γάλλου χορογράφου έρχεται να ορίσει την καταγωγή του Ζιλ Ρομάν και της ομάδας με τη μορφή που έχουν σήμερα. Κλασικό και νεοκλασικό μπαλέτο, αναμεμειγμένα με έθνικ μοτίβα της αφρικανικής, εβραϊκής, ινδικής, ιαπωνικής χορευτικής παράδοσης κι έναν τελετουργικό χαρακτήρα να φαντάζει πλέον ζωηρά παλιομοδίτικος απολήγουν – παρά την καλλιέπεια και την άρτια εκτέλεση τους  -  στην ίδια αίσθηση, στο ποπ.

Τα Μπαλέτα Bejart εξακολουθούν να υπηρετούν με συνέπεια το όραμα του μεγάλου κοινού  – χωρίς να εισηγούμαστε πως αυτό συνιστά ένα λιγότερο ευγενή στόχο· τη συνέπεια εξάλλου μόνο να την επιδοκιμάσει μπορεί κανείς. Ωστόσο, είναι εμφανές πως την ίδια στιγμή, στερεί από τη γλώσσα του οργανισμού ζωτικά στοιχεία μιας εξέλιξης, μιας τομής που να καθιστά διακριτή τη μετάβαση από το παρελθόν, στο παρόν και πρωτίστως στο μέλλον.
Ισως, μια παράσταση – φόρος τιμής στο Μορίς Μπεζάρ να μην ήταν η πιο πρόσφορη ώστε τα Bejart να επιδείξουν ένα άλμα, ήταν πάντως ενδεικτική μιας φόρμας που αναζητά την επανίδρυση της.

Γιατί να το δω:
-Για την ομορφιά του κλασικού.
-Για την ιστορικότητα των αποσπασμάτων.

Γιατί να μην το δω:
Για την, ενίοτε, ξεπερασμένη γλώσσα.

Στέλλα Χαραμή

Περισσότερα "Είδα..."
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "ΕΙΔΑ..." Main_main_akram_khan_xenos__dsc4017_2_nicol_vizioli Είδα: το «Xenos» σε χορογραφία και σκηνοθεσία Ακραμ Καν Ενα θαυμάσιο ρέκβιεμ με διαστάσεις έπους για το τέλος του ανθρώπου. Main_%ce%92%ce%91%ce%98%ce%a5%ce%a3_%ce%91%ce%9d%ce%91%ce%a3%ce%a4%ce%95%ce%9d%ce%91%ce%93%ce%9c%ce%9f%ce%a3dsc_3039_f_sm Παίρνοντας στην πρόβα έναν «Βαθύ Αναστεναγμό» με την ομάδα ΓΑΒ Μία παράσταση χορού εμπνευσμένη από το μυθιστόρημα «Dolce Agonia» της Καναδής Nancy Huston. Main_ion_elina_giounanli_(57) Είδα σε live streaming: το «Ιόν» σε χορογραφία Χρήστου Παπαδόπουλου Ένα απόλυτα συντονισμένο κινούμενο σύμπαν στο οποιο η επαναληπτικότητα αποπνέει... μαγεία. Main_slider Είδα: το «Risk» σε χορογραφία Ιωάννας Πορτόλου Μια δυναμική παράσταση που σε προ(σ)καλεί να ρισκάρεις. Main_pilobolus_5 Είδα: το «Shadowland» των Pilobolus στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών Μια άλλη «Αλίκη των Θαυμάτων» ανακαλύπτει ένα σύμπαν γεμάτο σκιές. Main_osmosis_titans_laskaridis_photo_by_kiki_papadopoulou_mg_3728_(5) Ανασυνθέτοντας τα θρυμματισμένα κομμάτια του σύμπαντος στο -2 Οι Τιτάνες «κρατούν» το κλειδί της νέας πειραματικής σκηνής του Μεγάρου.
#load_content_with_ajax