ΤΡΙΤΗ 19 ΙΟΥΝΙΟΥ 2018
Χορός | Νέα

In Progress Feedback Festival με... Αναγέννηση 27 Μαρτίου 2018

Η Αντιγόνη Γύρα μιλά στο www.tospirto.net.

Το τριήμερο 31 Μαρτίου, 1 και 2 Απριλίου, εννέα ομάδες από το ευρύτερο φάσμα των  παραστατικών τεχνών θα μοιραστούν με το κοινό έργα τους σε εξέλιξη, για να λάβουν την άποψή του μέσα από τη διαδικασία της ψηφοφορίας.

«Το IPFF ξεκίνησε με σκοπό να ενισχύσει την εξωστρέφεια του Κινητήρα και ν' αποτελέσει ένα πεδίο καλλιτεχνικής έρευνας μέσα στο οποίο οι δημιουργοί ανοίγουν τη διαδικασία στο κοινό, ενώ το κοινό μαθαίνει πώς να εκφράσει τη γνώμη του, επηρεάζοντας με αυτή την εξέλιξη ενός έργου. Το ίδιο το Φεστιβάλ είναι διαρκώς In Progress και η μορφή του εξελίσσεται και διαμορφώνεται ανάλογα με τις ανάγκες που  νιώθουμε ότι υπάρχουν κάθε χρονική στιγμή.
Οι δυο βασικοί του άξονες είναι η ανοιχτή δημιουργική διαδικασία και όχι το τετελεσμένο έργο, καθώς και η ανατροφοδότηση που δίνει το κοινό στους καλλιτέχνες κατά τη διάρκεια του Φεστιβάλ» αναφέρει η υπεύθυνη του φεστιβάλ, Αντιγόνη Γύρα στο www.tospirto.net.

Φετινή θεματική αυτή της Αναγέννησης... «Η Αναγέννηση είναι η θεματική για όλες τις δράσεις του Κινητήρα φέτος κι επιλέχθηκε από την ανάγκη μας να επανεφεύρουμε τους εαυτούς μας και τους τρόπους με τους οποίους κάνουμε τα πράγματα. Για να μπορεί να διατηρείται ένα δίκτυο σαν τον Κινητήρα διαρκώς ζωντανό, χρειάζεται να επιτρέπουμε στις ιδέες και τα μοτίβο που δημιουργούνται αναπόφευκτα με την πάροδο του χρόνου να αυτοαναιρούνται και να ξαναγεννιούνται. Η προηγούμενη σεζόν ήταν μια δύσκολη σεζόν κι έτσι φέτος το πήραμε όλο από την αρχή! Τα τελευταία χρόνια επιλέγουμε μια θεματική που διαποτίζει όλες μας τις δράσεις κι αυτό δημιουργεί ένα υπέροχο κι ευρύτερο πλαίσιο μεταξύ της κοινότητας των καλλιτεχνών και των ερασιτεχνών που κυκλοφορούν στον Κινητήρα όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό, αφού και τα ακόμα Residencies έχουν την ίδια θεματική».

Ποια ακριβώς είναι η διαδικασία που ακολουθείτε στο φεστιβάλ; «Ο τρόπος επιλογής των ομάδων, ενδιάμεσες διαδικασίες, ψηφοφορία κοινού. Στην αρχή ανακοινώνουμε τη θεματική και την προθεσμία με μια αίτηση που υπάρχει στην ιστοσελίδα μας. Μετά επιλέγουμε τις ομάδες (συνήθως τουλάχιστον τρεις άνθρωποι από το ευρύτερο δίκτυο  του Κινητήρα) με βάση τη φροντίδα που έχουν δείξει για να φτιάξουν την αίτηση, την πρωτοτυπία της ιδέας, τον καθαρό στόχο, την αισθητική και τα βιογραφικά των δημιουργών είτε είναι πρωτοεμφανιζόμενοι είτε είναι με μακρά πορεία στο χώρο. Αφού γίνει η επιλογή συναντιόμαστε όλοι μαζί και ξεκαθαρίζουμε το πλαίσιο του Φεστιβάλ σε σχέση με τα πρακτικά ζητήματα, δηλαδή τι παρέχουμε και τι όχι, αλλά και πώς θέλουμε να το υλοποιήσουμε μέσα από συλλογική ευθύνη, πρωτοβουλία, ευγενή άμιλλα κι όχι ανταγωνισμό. Ενθαρρύνουμε τις ομάδες ν' αποκτήσουν σχέση  και να ξεκινήσουν τη διαδικασία της ανατροφοδότησης από ανοιχτές πρόβες μεταξύ τους.
Στις παραστάσεις ανάμεσα σε κάθε έργο ο Χρήστος Πολυμενάκος, Καλλιτεχνικός Σύμβουλος του Φεστιβάλ, οργανώνει μια συζήτηση μέσω συγκεκριμένων ερωτήσεων με το κοινό. Στο τέλος, το κοινό ψηφίζει πάνω στο εισιτήριό του τις ομάδες που επιλέγει. Την τελευταία μέρα βγαίνει η νικήτρια ομάδα με την οποία ο Κινητήρας κάνει συμπαραγωγή την επόμενη σεζόν με ολοκληρωμένο πλέον το έργο της».
 
Τι έχει καταφέρει στο πέρασμα του χρόνου το IPFF, ποιές είναι οι προκλήσεις που έχει αντιμετωπίσει. «Έχει κατ' αρχάς καταφέρει να υπάρχει ακόμη, να διακριθεί το 2016 στα καλύτερα φεστιβάλ της Ευρώπης, να έλκει καλλιτέχνες και κοινό από διαφορετικούς εντελώς χώρους κι αισθητικές.Οι προκλήσεις είναι βασικά τρεις:
Α.στον οικονομικό σχεδιασμό (είναι ένα low budget  Φεστιβάλ που ουσιαστικά αυτοχρηματοδοτείται από τον Κινητήρα και το κοινό, οπότε υπάρχει πάντα ο κίνδυνος να μην "βγει" οικονομικά
Β. στην οργάνωση και πώς θα διατηρηθεί δίκαιο, ανοιχτό και συγκεκριμένο για όλους και 
Γ. στο να διατηρηθεί ένα ευχάριστο και συνεργατικό περιβάλλον μεταξύ των ανθρώπων που διαγωνίζονται».

Όραμα της; «Να μεγαλώσει κι άλλο κρατώντας τον εναλλακτικό χαρακτήρα του, να χρηματοδοτηθεί και να παραμείνει εφαλτήριο για δημιουργικές ιδέες. Το έργο που θα συγκεντρώσει την υψηλότερη βαθμολογία, θα παρουσιάσει το φθινόπωρο, όπως κάθε χρόνο, το έργο της ολοκληρωμένο σε συμπαραγωγή με τον Κινητήρα».

ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΝ: 

Σάββατο 31 Μαρτίου

1. Καρολίνα Θελερίτη, Νικολέτα Κουτίτσα

The lodge

Με εφαλτήριο την έννοια του «περάσματος» και κυρία πηγή έμπνευσης τα ποιήματα της Σύλβια Πλάθ, η Καρολίνα Θελερίτη και η Νικολέτα Κουτίτσα δημιούργησαν δυο γλυπτά χώρου. Το πέρασμα είναι το ταξίδι, η μετάβαση, η μετάλλαξη, η μεταμόρφωση που λαμβάνει χώρα μεταξύ δυο διαφορετικών καταστάσεων. Η περφόρμανς “The lodge” επικεντρώνεται στη διερεύνηση του διαστήματος μεταξύ  θανάτου, ενδομήτριας κατάστασης και γέννησης. Ο θάνατος συμβολίζεται σαν τετράγωνος χώρος και μας παραπέμπει σε ένα καταφύγιο, μια φυλακή, έναν τάφο, ενώ ο σφαιρικός χώρος που συμβολίζει τη γέννηση είναι το αυγό, το καζάνι, η μήτρα.

Χορογραφία: Νικολέτα Κουτίτσα, Καρολίνα Θελερίτη. Γλυπτό χώρου: Δανάη Νικολαΐδη- Κωτσάκη. Κατασκευή: Νικολέτα Κουτίτσα, Καρολίνα Θελερίτη. Κοστούμια: Δανάη Νικολαΐδη- Κωτσάκη, Χριστίνα Καλογεράκη. Μουσική: Ιωάννης Σαββαΐδης. Χορευτές: Νικολέτα Κουτίτσα, Καρολίνα Θελερίτη, Ερικέτη Ανδρεαδάκη . Φωτογραφίες: Ειρήνη Μάστορη

 

2. Λουκιανή Παπαδάκη, Ελένη Πανταζάτου

“Εδωνά”
Μια διαρκής αναγέννηση είναι η αρχέγονη κατάσταση του ανθρώπινου σώματος και της ζωής. Το σώμα επιβιώνει χάρη στην ικανότητά του να αναγεννάται συνεχώς, καθώς ανανεώνει τα κύτταρά του καθημερινά, επιβεβαιώνοντας ότι η ζωή και ο θάνατος είναι δυο έννοιες άρρηκτα συνυφασμένες. Η ύπαρξη τελικά βρίσκει μόνη της το δρόμο προς την επιβίωση, ενώ η ισορροπία και ο κύκλος της ζωής ορίζονται από τους νόμους της φύσης. Δύο γυναικεία σώματα συνειδητά αναζητούν να ενεργοποιήσουν αυτόν το μηχανισμό, τολμώντας να σταθούν «γυμνά»  το ένα απέναντι στο άλλο, σε έδαφος αβέβαιο.

Οι μορφές τους, σχήματα που αλληλεπιδρούν και αλληλοσυμπληρώνονται και που αφήνονται να παρασυρθούν σε έναν αγώνα επαναπροσδιορισμού της κάθε στιγμής. Εγκαταλείποντας ιδέες, σκέψεις και συναισθήματα, με οδηγό το σώμα που επιθυμεί να ζήσει, αναζητούν να αγγίξουν,  έστω για λίγο, μία ουτοπία. Ή απλά να κοιταχτούν στα μάτια και να αρχίσει το παιχνίδι.

Σύλληψη, χορογραφία, ερμηνεία: Λουκιανή Παπαδάκη, Ελένη Πανταζάτου. Φωτογραφίες: Giorgos Panas. 

 

3. Πωλίνα Ευαγγέλου, Νίκος Γεωργίου

TANK TOP

Φανέλα, φανελάκι, αθλητικό, στρατιωτικό. A-shirt τιραντάκι. Τανκ: δεξαμενή, πισίνα. Τοπ: από πάνω. Ένα ρούχο. Γιούνισεξ. Σχεδόν εσώρουχο. Βάση για ένδυμα. Το καλοκαίρι φοριέται μόνο του ή με συνοδεία. Αποκαλυπτικό και προσωπικό. Τον χειμώνα κρύβεται, μπαίνει πίσω από μακρυμάνικες, φορέματα, πουλόβερ, μπολερό, ζεσταίνει(;) χωρίς πάντα να φαίνεται. Σε όλες τις περιπτώσεις, υπάρχει. Είναι εκεί. Κάτω από τα πουκάμισα των ταξιτζήδων, κάτω από τα γιλέκα των χρηματιστών, στα σώματα των νεαρών κοριτσιών που ζεσταίνονται. Σε κοινή θέα στα φεστιβάλ υπερηφάνειας. (;)Κάτι Κοινό. Το τανκ τοπ σημαίνει αφετηρία, σπίτι, βάση, βάθρο, βήμα. Τι αφήνεις πίσω και με τι ξεκινάς πάλι. Πότε είναι κανείς γυμνός; Πώς ορίζει το μηδέν, το εσώρουχο, το μέσα και τι θα φορεθεί από πάνω; Μια devised performance βασισμένη στη νέα αρχή και τον επαναπροσανατολισμό. Στο στόχο που πάντα υπήρχε και στον στόχο που συμβαίνει τώρα.

Σκηνοθεσία: Νίκος Γεωργίου. Χορογραφίες, Επιμέλεια Κίνησης: Πωλίνα Ευαγγέλου. Βοηθός: Βέρα Ζούκα. Μουσική Επιμέλεια: filtig. Παίζουν: Πωλίνα Ευαγγέλου, Νίκος Γεωργίου. 


Κυριακή 1 Απριλίου

1. La lali cie

Re-lease

Το solo “Re-lease” της Justine Goussot σε συνεργασία με το συνθέτη Δημήτρη Θεοχάρη εμπνέεται από τα ινδικά κλασικά στοιχεία τέχνης,  προσθέτοντας σ’ ένα σύγχρονο περιβάλλον γραφής στρώματα πολλών αισθητικών πεδίων: σύγχρονο χορό, butoh, πολεμικές τέχνες, σκηνοθεσία, παραδοσιακά ηλεκτρονικά μουσικά όργανα και πολυρυθμία στη μουσική.

Το θέμα του έργου πηγάζει από την ινδουιστική μυθολογία, και συγκεκριμένα αναφέρεται στη θεά Shakti Durga, την πρωτόγονη ενέργεια, τη γυναικεία ουσία, τη μητέρα, την πολεμίστρια, αυτή που δημιουργεί, αλλά μπορεί, επίσης, να καταστρέψει το σύμβολο του αιώνιου κύκλου της δημιουργίας και της καταστροφής. Η περφόρμανς αφορά στη σύνδεση με την απώλεια, και το φως που προκύπτει μέσα από τον ινδικό χορό,  στη σύνδεση με την πνευματική μας πλευρά και το κάλεσμα σε αυτό που είναι βαθιά μέσα μας, αυτή η πρωτόγονη ενέργεια που κρύβεται από τα στρώματα του κοινωνικού και πολιτιστικού μας πλαισίου.

Χορογραφία, Ερμηνεία: Justine Goussot. Μουσική: Δημήτρης Θεοχάρης. Φωτογραφίες: Γεώργιος Ευθυμίου

 

2.  Elasma
Hind End
Ξεκινώντας από την έννοια της αναγέννησης, η ομάδα Elasma διαπραγματεύεται την αναγκαιότητα του τέλους. Κάθε φορά που προσεγγίζεται ο ορισμός ενός «τέλους», αποκαλύπτεται αυτόματα κάτι νέο. Συνθέτοντας μια σκηνική δράση, που τείνει να φτάσει στην ολοκλήρωσή της, αλλά διαρκώς επαναστατεί, οι πρωταγωνιστές βάζουν τις αντιδράσεις τους στο μικροσκόπιο.

Πώς διαχειρίζονται το ενδεχόμενο τέλος; Το αποδέχονται ή μήπως το προκαλούν; Αντιστέκονται ή μήπως το περιμένουν υπομονετικά; Όπως κι αν το αντιμετωπίζουν, η ίδια τους η αντίδραση μαρτυρά μια νέα αρχή. Σε μια απρόσμενη συνθήκη, όπου το ηχητικό τοπίο αναμετράται με τη δομή των σωμάτων, οι περφόρμερς δημιουργούν ένα προσωπικό, έμψυχο λεξιλόγιο έτοιμο να αποκρυπτογραφηθεί. Αναπτύσσοντας την απόπειρα της επαφής, δοκιμάζουν τα όρια της επαναφοράς και αναζητούν απαντήσεις σ’ ένα διάλογο νωπό και φρέσκο.

 Ιδέα, Χορογραφία, Ερμηνεία: Εlasma (Άννα Απέργη, Αφροδίτη Μυρτώ Τριχείλη). Μουσική: Στέφανος Χυτήρης. Εικαστικός: Ριχάρδος Φώσκολος. Ενδυματολογική Επιμέλεια: Ιωάννα Κουρμπέλα. Φωτογραφίες: Αλέξανδρος Παπαθανασόπουλος. 

 

3. Int.P

De Pueritia

Tο έργο De pueritia είναι η πρώτη δημιουργία της ομάδας Int.P  (Μαριάννα Καραβίδα, Μαρία Παπακωνσταντίνου). Αφορμή στάθηκε το παιδικό παιχνίδι σβούρα, που ξύπνησε αναμνήσεις από την παιδική ηλικία αλλά και την αθωότητα, την ελευθερία, την ανεμελιά καθώς και πολλά άλλα, τα οποία θάβονται μέσα στη ρουτίνα και τους γρήγορους ρυθμούς της καθημερινότητας. 

Aρκεί μία ανάμνηση να τα αναγεννήσει; Έχουμε ανάγκη αυτή την αναγέννηση και την επιστροφή στο παρελθόν; Πόσο επηρεάζεται η ενήλικη ζωή; Μία ανάμνηση, μία εικόνα ή ένα συναίσθημα από την παιδική μας ηλικία είναι αρκετά για να αναγεννήσουν τον ίδιο μας τον εαυτό, ο οποίος συχνά αλλοιώνεται μέσα από τριβές και αλληλεπιδράσεις τόσο με ανθρώπους όσο και με γεγονότα;

Χορογραφία: Μαριάννα Καραβίδα, Μαρία Παπακωνσταντίνου. Μουσική: Θοδωρής Ρέγκλης. Φωτογραφίες: Γιώργος Μυριαγκός. Χορεύουν: Μαριάννα Καραβίδα, Μαρία Παπακωνσταντίνου.


Δευτέρα 2 Απριλίου

Screenshort

“Κοινή Πατρίς”
Διαφωτισμός είναι η έξοδος τον ανθρώπου από την ανωριμότητά του για την οποία φταίει ο ίδιος. Ανωριμότητα είναι η αδυναμία του ανθρώπου να μεταχειρίζεται το νου του χωρίς την καθοδήγηση κάποιου άλλου. Γι’ αυτή την ανωριμότητά του ο άνθρωπος φταίει, όταν η αιτία της έγκειται όχι στην ανεπάρκεια του νου του, αλλά στην έλλειψη αποφασιστικότητας και θάρρους να μεταχειριστεί το νου του χωρίς την καθοδήγηση ενός άλλου. Sapere aude! Να έχεις το θάρρος να μεταχειρίζεσαι τον δικό σου νου!   

  I. Kant

Σε μια αίθουσα αναψυχής, μεταξύ ζωής και θανάτου, μια νεαρή ράπερ, η Νίκη, συναντά δύο ηλικιωμένους άνδρες. Τον Ρήγα και τον Διαμαντή. Απόψε η νεαρή κοπέλα θα μάθει εάν κέρδισε το ταξίδι στη ζωή. Την ίδια στιγμή οι γέροι προσπαθούν να γίνουν σωτήρες της χώρας, χρησιμοποιώντας την Νίκη ως αγγελιαφόρο. Τη σκηνή μοιράζονται δύο διαφορετικοί κόσμοι, με μια κοινή πατρίδα κι έναν κοινό στόχο. Να αναγεννηθούν από τις στάχτες τους. Είναι το τέλος, η ευκαιρία για μια νέα αρχή;

Κείμενο: Νικολαΐδου Όλγα. Σκηνοθεσία: Ομάδα Screenshort. Σκηνογράφος: Δημήτρης Κωνσταντάρας. Ενδυματολόγος: Σοφία Νικολαϊδη. Μουσική: Αλέξανδρος Παπαγεωργίου/ Vaib. Στίχοι: Νίκος Γκολφινόπουλος/ Ghetto Rock. Φωτογραφίες & Βίντεο: Θοδωρής Μάρκου. Παίζουν: Άννα Δουβλέκα, Φώτης Κουτρουβίδης, Γιάννης Μπακογεώργος. 

 

2. Ξένια Βλάχου-Κογχυλάκη

“Multiple choice”

Μία εξέταση πολλαπλής επιλογής γίνεται η αφορμή για τρεις υποψηφίους να επανεξετάσουν τις σωστές απαντήσεις τους. Πώς γίνεται από τα ίδια τα συστατικά που δομούν ένα οργανωμένο σύνολο να έρθει η αναδημιουργία; Το έργο πραγματεύεται το στάδιο της αμφισβήτησης ως αναγκαία συνθήκη στην πορεία της αναδημιουργίας. Η διαδικασία της εξέτασης είναι μία διαδικασία μεταμόρφωσης. Ένας διάλογος μεταξύ του ίχνους και της παρουσίας. Μεταξύ της υπόσχεσης της πληρότητας και του κενού μίας κατάστασης που υπήρξε,  αλλά δεν είναι τώρα ορατή.

Μία απόπειρα κατανόησης της αναζήτησης διεξόδου. Μία αλληγορία για τα καθιερωμένα κατασκευάσματα που δεχόμαστε και την πικρία της αφύπνισης που όλο αναβάλλουμε.

Χορογραφία: Ξένια Βλάχου-Κογχυλάκη. Φωτογραφίες: Στάθης Δογάνης. Ερμηνεύουν: Δάφνη Δρακοπούλου, Βεατρίκη Καπνίση, Ευθύμιος Μοσχόπουλος. 

ΕΚΤΟΣ ΣΥΝΑΓΩΝΙΣΜΟΥ

Ομάδα Ma

“Μία προσωπική ιστορία”

Μια περφόρμανς εν εξελίξει σε πολύ αρχικό στάδιο. Αφετηρία, μια προσωπική ιστορία αναγέννησης, ένα βίωμα μετέωρο, καθοριστικό. Οι συντελεστές της περφόρμανς συνομιλούν δημιουργικά με αυτήν την κεντρική ιστορία, με την ενέργεια της φωνής, καθώς αφηγείται το βίωμά της. Μοιράζονται δικές τους τέτοιες ιστορίες.

Προσκαλούν και ακούν τις ιστορίες άλλων ανθρώπων. Συνθέτουν ένα τοπίο, ένα μωσαϊκό στιγμών, διερευνώντας την ευθραυστότητα και τη δύναμη του ανθρώπου. Οι αρχικές ιστορίες, η ενέργεια και η δράση της αφήγησης αποτελούν την αφετηρία. Η φωνή, καθώς αφηγείται, γίνεται ηχητικό τοπίο προς εξερεύνηση και ψηφιακή επεξεργασία. Το σώμα ανταποκρίνεται, αντιδρά. Η ενσυναίσθηση, η σωματική ανταπόκριση, η απόσταξη είναι βασικά σημεία της δημιουργικής διαδικασίας. Ο συνθέτης Δημήτρης Μπαρνιάς επεξεργάζεται ηχητικά το πρωτογενές υλικό της αφήγησης, με το οποίο οι Joe Tornabene, Θάλεια Δήτσα και Μικαέλα Κεφαλογιάννη συνομιλούν σωματικά επί σκηνής.

Ιδέα-σκηνοθεσία: Θάλεια Δήτσα [με τη δημιουργική συμβολή όλης της ομάδας]. Ηχητική Επεξεργασία/ Ηχογράφηση Αφηγηματικού Υλικού: Δημήτρης Μπαρνιάς. Σύμβουλos Διαδικασίας- Πρόβας: Joe Tornabene. Σύμβουλος Σκηνογραφίας- Ενδυματολογίας: Μαρίνα Μουρτζή. Φωτογραφίες: Κώστας Μουμούρης. Performers: Θάλεια Δήτσα, Μικαέλα Κεφαλογιάννη, Δημήτρης Μπαρνιάς, Joe Tornabene

Πρόγραμμα In Progress Feedback Festival 2018

Σάββατο 31/3/18: “The lodge” (Καρολίνα Θελερίτη, Νικολέτα Κουτίτσα), “Εδωνά” (Ελένη Πανταζάτου Ελένη & Λουκιανή Παπαδάκη), “Τανκ Τοπ” (Πωλίνα Ευαγγέλου & Νίκος Γεωργίου)

Κυριακή 1/4/18": Re-lease" (ομάδα La lali cie) , "Hind End" (Elasma), "De pueritia" (Ομάδα Int. P.)

Δευτέρα 2/4/18: "Κοινή Πατρίς” (ομάδα Screenshort), "Multiple Choice" (Ξένια Βλάχου-Κογχυλάκη).  ΕΚΤΟΣ ΣΥΝΑΓΩΝΙΣΜΟΥ: “Μια προσωπική ιστορία" (ομάδα Μa)

 

Γεωργία Οικονόμου

Info

31 Μαρτίου 2018
ΚΙΝΗΤΗΡΑΣ STUDIO, Ερεχθείου 22, Ακρόπολη
Τηλ.: 210.9248 328
Website: http://kinitiras.com/v2/gr/gre/homepage.html
Έως 2 Απριλίου.Ώρα έναρξης: 20.30. Είσοδος με ελεύθερη συνεισφορά. Απαραίτητη η κράτηση θέσεων: 21 0924 8328 |

Περισσότερα "Νέα"
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "ΝΕΑ" Main_requiem_promo_myrto_apostolidou Μια χορεύτρια και 500 μπαλάκια πινγκ-πονγκ Από 14 έως 17 Ιουνίου στο Bios. Main_1 PeruPeru: Ο χορός ως μία ανάγκη... βιολογική Σκηνοθετεί η Mυρτώ Αποστολίδου. Main_no_land-lucio_baglivo_photo_b%c3%a1rbara_crosetti Ένα μικρό βήμα... χορού στην Κέρκυρα Το φεστιβάλ αξιοποιεί δρόμους, πλατείες, κτίρια με αρχιτεκτονικό ενδιαφέρον. Main_nafplio Υποβολή προτάσεων για τις επιχορηγήσεις ομάδων κλασικού και σύγχρονου χορού Οι προτάσεις θα πρέπει να υποβάλλονται ηλεκτρονικά μέχρι και τις 15 Ιουνίου 2018. Main_konstantinos_rigos Από το Θέατρο του Πολέμου, στο Χοροθέατρο Οκτάνα και τον Γκάρι Κασπάροφ Χορός, περφόρμανς και ψυχαγωγία. Main_slider Music in Motion: Όταν χορός και σύγχρονη μουσική γίνονται... ένα Στις 26 και 27 Μαΐου στον Πολυχώρο Τριανόν.
#load_content_with_ajax