Χορός | Πρόσωπα

Συνέντευξη: Ο Γιάννης Μανταφούνης μιλά στο www.tospirto.net 05 Ιανουαρίου 2018

«Ο πειραματισμός-συνήθως- είναι το βαθύτερο «είναι» μας, αλλά και τα θέλω μας».

Διαπρέπει και του φαίνεται. Ο διεθνούς φήμης χορογράφος Γιάννης Μανταφούνης έχει ταλέντο, διαθέτει ήθος και ένα πλούσιο ιστορικό πολλών έργων και σημαντικών στιγμών. Από τις 18 Ιανουαρίου καλείται να δημιουργήσει το «MayaBuff.Ένα ντελίριο του Μαγιακόφσκι» μια σκηνική σύνθεση, στο Θέατρο Rex Σκηνή «Μαρίκα Κοτοπούλη» για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων. 

Ποια στοιχεία κάνουν ιδιαίτερη την καλλιτεχνική προσέγγιση στο «MayaBuff.Ένα ντελίριο του Μαγιακόφσκι”. Πόσο δύσκολη υπόθεση ήταν για εσάς να δουλέψετε και να αναδείξετε αυτό που είχατε στο μυαλό σας και που σας οδήγησε- από μόνο του- το έργο; Τι σας αποκάλυψε;
Ένα «ρυθμικό κείμενο/έργο» σαν το ««Μυστήριο Μπουφφ» του Μαγιακόφσκι θα ήταν- σίγουρα- μία ιδιαίτερη στιγμή για τον κάθε χορογράφο. Ο τρόπος που έχει γραφτεί το έργο μας δίνει και έμπνευση, αλλά και την απαιτούμενη ενέργεια και δυναμική να ανακαλύψουμε μέσα από την δουλειά νέα εργαλεία. Δεν μπορώ ακόμα να πω αν μου έχει αποκαλυφθεί κάτι, είναι νωρίς. Αλλά η διαδικασία είναι μεγάλο μάθημα και έμπνευση.

Έχουν δικαίωμα οι καλλιτέχνες να ανατρέπουν, να παίζουν με έργα και να τα προσαρμόζουν στις δικές τους επιθυμίες και ανάγκες; Υπάρχει όριο στην καλλιτεχνική έκφραση; Στον πειραματισμό;
Ειδικά αυτό το έργο…ναι. Το είπε και ο ίδιος ο Μαγιακόφσκι. Kάθε δευτερόλεπτο, ο κάθε σκηνοθέτης μπορεί να το αλλάζει…στιγμιαία. Φυσικά δεν σκέφτηκα να ανατρέψω το ίδιο το έργο, θέλησα απλώς να καταλάβω πώς μπορούμε να το προσεγγίσουμε σήμερα. Όριο…χμ! Το όριο του καλλιτέχνη είναι αυτό που θέτει ο ίδιος στον εαυτό του. Ο πειραματισμός-συνήθως- είναι το βαθύτερο «είναι» μας, αλλά και τα θέλω μας.

Έχετε υπάρξει υπερβολικός στη δουλειά σας; Έχετε κάνει λάθη; Έχετε υπερεκτιμήσει τον εαυτό σας με αποτέλεσμα να πέσετε σε παγίδες;
Υπερβολικός ποτέ. Λάθη σίγουρα έχω κάνει και σίγουρα έχω πέσει σε παγίδες, αλλά δεν ξέρω αν έχει να κάνει με την υπερεκτίμηση ή την θέληση να φτάσω έναν στόχο, κάπου πιο ψηλά. Ακούγεται, αλλά δεν είναι το ίδιο.

Πότε νιώθετε σπουδαίος και πότε ασήμαντος;  Στα δικά σας μάτια.
Χα! Αυτό δεν το σκέφτομαι ούτε λεπτό. Μου αρέσει να είμαι στο στούντιο και να δουλεύω. Και ποτέ να μην έβγαινα στη σκηνή πάλι αυτό θα έκανα. Και κανείς να μην έβλεπε το έργο μου εγώ θα το έφτιαχνα. Το θέμα της σπουδαιότητας ή της ασημαντότητας -διόλου- δεν με απασχολεί.

Οι επιλογές του καλλιτέχνη πού βασίζονται, γιατί γίνονται και πού αποσκοπούν; Ποια έργα επιλέξατε, ποια σας επέλεξαν και ποιες δουλειές σας θεωρείτε σημαντικές; Για το καλό ή ίσως και το «κακό» που σας έκαναν;
Δεν μπορώ να μιλήσω γενικά, δεν μπορώ να μιλήσω για τους άλλους. Προσωπικά με ενδιαφέρει η έρευνα. Σωματική, κινησιολογική, χορογραφική κ.τ.λ. Πιστεύω πως δεν είχα κάποια άλλη επιλογή στη ζωή μου. Εννοώ ότι δε θα μπορούσα να είχα κάνει κάποιο άλλο επάγγελμα. Ξέρω- τώρα πια- ότι αυτό με διάλεξε. Και το λέω για τον πολύ απλό λόγο του ότι κάθε φορά που αποφάσιζα να σταματήσω μου έλειπε τόσο πολύ που το ξανάρχιζα. Έτσι γίνεται και με τα έργα… εσύ δουλεύεις καθημερινώς και αυτά σε βρίσκουν. Είτε αυτά ήταν έργα, είτε συναντήσεις όλα –εν τέλει- έπαιξαν τον ρόλο τους στην πορεία που έχω διαμορφώσει.  Τον καλλιτέχνη- άλλωστε- πρέπει να τον γνωρίζουμε μέσα από την πορεία του και όχι μέσα από μεμονωμένα έργα.  Σε διαφορετική περίπτωση έχουμε να κάνουμε με ένα πάθος, δεν είναι μία ολοκληρωμένη και συνολική σκέψη.

Η κίνηση των σωμάτων έχει μεγαλύτερη επιρροή από τον λόγο ή από τη μουσική; Με ποιο τρόπο και πόσο εύκολο είναι να «δεθούν» όλα αυτά και να υπάρξει ένα αρμονικό, επαναστατικό και λυτρωτικό αποτέλεσμα; Την ίδια στιγμή ποιο έχει το πάνω χέρι;
Αν ξεκινήσουμε έχοντας στο νου μας πώς θα κάνουμε μια επαναστατική δουλειά τότε έχουμε χάσει – εξ αρχής- το παιχνίδι. Την επανάσταση την ονομάζουν οι ιστορικοί… μετά… σε βάθος χρόνου. Το ίδιο συμβαίνει και με τα έργα. Αν είναι ή όχι επαναστατικά θα το πουν οι άλλοι. Εμείς, στο στούντιο, ξέρουμε πώς δουλεύουμε, αλλά δεν κρίνουμε και ούτε το «χρωματίζουμε».  Δουλεύουμε, όμως, συνειδητά στο να βρούμε μία οργανικότητα για τη συνύπαρξη του λόγου και της κίνησης. Δε θα ήθελα να έχει- ούτε το ένα ούτε το άλλο- το πάνω χέρι στο έργο. Θέλω να περνάμε- οργανικά- από το ένα στο άλλο. Αυτό συνιστά να αφουγκραστούμε τον χορό με τον ίδιο τρόπο που κάνουν οι μουσικοί, να ακούσουμε κάθε λεπτομέρεια, το καθετί που θα μας δώσει την επόμενη κίνηση, λέξη, σκηνή κ.τ.λ.

Η τέχνη έχει γίνει για εσάς εφαλτήριο αρμονίας, επανάστασης ή λύτρωσης;
Εφαλτήριο… δουλειάς… και μόνο

Στην Ελλάδα πόσο εύκολο είναι για το κοινό να αναζητήσει και να τιμήσει την τέχνη του χορού;
Παντού υπάρχουν άνθρωποι που θα αναζητήσουν να δουν χορό, για εμάς αυτό είναι το «πάλι καλά». Αλλά όπως συμβαίνει παντού ο χορός δεν είναι το ίδιο δημοφιλής με άλλες μορφές τέχνης.

Έχετε νιώσει ότι απευθύνεστε σε ένα απαίδευτο κοινό; Σε κάποιους που καλείστε να τους διδάξετε κάτι σημαντικό;
Σημαντικό … όχι.… Αλλά μου έχει τύχει να χορέψω για ανθρώπους που δεν είχαν δει ποτέ τους χορό. Κάτι τέτοιο έχει μεγάλο ενδιαφέρον. Πιστεύω ότι η δουλειά του καλλιτέχνη είναι αρκετά βαθιά και αυτά τα θέματα δεν έχουν σημασία. Υπάρχουν έργα που λειτουργούν και έχουν τον ίδιο αντίκτυπο είτε τα δείξουμε σε ένα εκπαιδευμένο ή σε ένα απαίδευτο κοινό. Είναι έργα που έχουν κάτι.. κάτι που δεν μπορεί κάποιος να αμφισβητήσει…κάτι ανθρώπινο. Ελπίζω να καταφέρω να κάνω πολλά τέτοια έργα στη ζωή μου.

Η τέχνη έχει υποστεί βασανιστήρια από φωστήρες και καλλιτέχνες που έχουν μεγαλύτερη υπεροψία από ότι ταλέντο;
Δε χρειάζεται κάποιος να έχει μεγάλη υπεροψία ή μεγάλο «εγώ» για να κάνει κακό στην τέχνη. Και ένα μικρό «εγώ» να βρεθεί σε μία θέση ισχύος μπορεί να λειτουργήσει με κακό τρόπο. Το ταλέντο δεν έχει να κάνει με αυτό.  Πάλι η δουλειά είναι που κάνει τη διαφορά. Φτάνει πια αυτή η εμμονή με το ταλέντο.  Οπως λέμε «λίγο ταλέντο φτάνει... όμως θέλει πολλή δουλειά»

Την ίδια στιγμή πόσο χώρο αφήνουν τέτοιου είδους άνθρωποι στους νέους; Δίνεται «τόπος στα νιάτα»;
Όποιος θέλει να προχωρήσει ξέρει πώς να το κάνει. Και αν δεν το ξέρει, το νιώθει. Ο δρόμος, ο κόσμος γύρω του, του το δείχνουν καθημερινώς. Φτάνει να έχει τα μάτια και τα αυτιά του ανοιχτά. Οι περισσότεροι νέοι έχουν αυτόν τον στόχο από μόνοι τους… από μέσα τους. Μία ζωή οι νέοι θα παλεύουν για να φέρνουν το καινούριο. Όσο προχωράει η κοινωνία μας τόσους περισσότερους ανθρώπους θα βλέπουμε γύρω μας να συνθέτουν έργο. Ας ελπίσουμε ότι αυτό το έργο θα είναι και από νέους καλλιτέχνες.

Οι σκέψεις που κάνετε καθημερινώς αυτή την εποχή, της προετοιμασίας και του υπερβολικού φόρτου εργασίας. Τι σας αγχώνει και τι σας γαληνεύει;
Οι σκέψεις είναι απλές, σχεδόν απλοϊκές. Θα βρω τον τρόπο αυτήν τη μέρα να φτάσουμε σε ένα επιθυμητό αποτέλεσμα; Θα προοδεύσουμε σε σχέση με την προηγούμενη μέρα; Θα οικοδομήσουμε αυτό που επιθυμούμε; Το άγχος και η γαλήνη έχουν να κάνουν με το ίδιο θέμα.

Τα μελλοντικά σας σχέδια.
Μετά από την Αθήνα θα χορογραφήσω ένα καινούριο έργο για τα Βασιλικά Μπαλέτα της Δανίας. Με περιμένουν και πολλές περιοδείες με έργα που έχω χορογραφήσει και θα χορεύω μέχρι το τέλος του 2018. Στην Ευρώπη, την Ασία, την Αμερική, την Αφρική κ.τ.λ. Από του χρόνου με περιμένουν ενα νέο solo και ένα έργο για τα Βασιλικά Μπαλέτα της Γενεύης αλλά θα συνεχίσουν και οι πολλές περιοδείες.

Γιώργος Βλαχογιάννης

Περισσότερα "Πρόσωπα"
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "ΠΡΟΣΩΠΑ" Main_slider Η Μαρία Γοργία, ο Νίκος Καρούζος κι η ανυπόφορη... ύπαρξη «Σας θέλω λιγάκι τρελούς, να ξεφεύγετε από εκείνα τα εμφιαλωμένα νοήματα της φιλοσοφικής διαλεκτικής, να ξεφεύγετε. Η ζωή δεν έχει πώμα». Main_credit-_jakub_jelen_5 Η αιρετική ομάδα Svalbard Company στήνει ένα αλλοπρόσαλλο τσίρκο Τα μέλη της μιλούν στο www.tospirto.net. Main__car2174 Ένα ζωντανό έργο τέχνης απελευθερωμένο από αναστολές Ο Olivier de Sagazan μιλά στο www.tospirto.net. Main_slider Αρωμα από αυθεντικό αργεντίνικο tango στην Ελλάδα Η παγκοσμίου φήμης Αργεντίνα χορεύτρια και χορογράφος Natalia Ηills μιλά στο www.tospirto.net. Main_happy_hour_by_grant_halverson Η Monica Bill Barnes σπάει τους κανόνες στο Happy Hour «Θέλουμε να κάνουμε μια μορφή τέχνης όπου οι άνθρωποι μπορούν να δουν τον εαυτό τους με έναν νέο τρόπο». Main_slider Form.at: Μια χορογραφική αλληγορία για την κοινωνική ουτοπία Μια χορογραφική αλληγορία για το αέναο χτίσιμο και γκρέμισμα των ανθρώπινων σχέσεων στο Bios.
#load_content_with_ajax