ΣΑΒΒΑΤΟ 23 ΙΟΥΝΙΟΥ 2018
Χορός | Πρόσωπα

Η Monica Bill Barnes σπάει τους κανόνες στο Happy Hour 14 Ιουνίου 2018

«Θέλουμε να κάνουμε μια μορφή τέχνης όπου οι άνθρωποι μπορούν να δουν τον εαυτό τους με έναν νέο τρόπο».

Η σύγχρονη Αμερικανίδα χορογράφος Monica Bill Barnes διοργανώνει ένα ιδιότυπο «Happy Hour» στην Εναλλακτική Σκηνή της ΕΛΣ, στο πλαίσιο του Summer Nostos Festival. Κοινό και χορευτές παρευρίσκονται σε ένα από αυτά τα… άβολα πάρτι γραφείου, τα οποία ενώ είναι καταδικασμένα να αποτύχουν, πάντα κάτι συμβαίνει που τα κάνει αξιομνημόνευτα.
Σ΄αυτό το «Happy Hour», δύο χορεύτριες πασχίζουν να υποδυθούν δύο άνδρες καλεσμένους του πάρτι, αλλά αποτυγχάνουν. Όπως ακριβώς αποτυγχάνει κάποιος/α που τραγουδάει καραόκε, να θυμίσει με την ερμηνεία του/της τον πραγματικό ερμηνευτή του τραγουδιού. Είναι μια καταδικασμένη προσπάθεια. Ωστόσο, στον αγώνα των χορευτριών να μεταμορφωθούν σε αυτούς τους χαρακτήρες, μία ενδιαφέρουσα δυναμική αναβλύζει ενώπιον των καλεσμένων του Happy Hour: η επίμονη προσπάθεια δύο οντοτήτων να βρουν νέο νόημα στις πιο οικείες πτυχές του εαυτού μας.
Εμείς μιλήσαμε με την Monica Bill Barnes γιατί αυτό το πρωτότυπο πάρτι μας ερέθισε τη φαντασία…

Τι σας ενέπνευσε στο Happy Hour και τι θα δούμε σε αυτό; Το Happy Hour έχει στηθεί στο πλαίσιο ενός πάρτι γραφείου που λαμβάνει χώρα μετά το εργασιακό ωράριο. Σε όλες τις παραστάσεις μας, προσπαθούμε και δημιουργούμε ένα περιβάλλον κι ένα πλαίσιο με το οποίο το κοινό μπορεί να συνδεθεί άμεσα και γρήγορα. Έτσι και τώρα, έχουμε καραόκε, ποτά και σνακ και ότι άλλο θα μπορούσε κάποιος να βρει σε μία εκδήλωση με συναδέλφους.
Η παράσταση ξεκινά με τον Robbie Saenz de Viteri, έναν από τους συν-δημιουργούς και τους καλλιτέχνες της ομάδας μου, που είναι κι ο οικοδεσπότης του πάρτι. Ο Robbie περπατά πάνω σε μία γραμμή γοητευτική και ανήσυχη ταυτόχρονα μ έναν τρόπο που σκόπιμα κάνει το κοινό να νιώθει κι άνετα, αλλά και ελαφρώς νευρικά. Η παρουσία του και η αλληλεπίδρασή του με τα μέλη του κοινού δημιουργούν μια αίσθηση επικοινωνίας μεταξύ ξένων.  Κάπως έτσι οι θεατές «βρίσκουν» τον εαυτό τους, άλλοτε να τραγουδούν μαζί ένα τραγούδι καραόκε, άλλοτε να μοιράζονται ένα ποτό και μα γιορτάζουν γεγονότα τα οποία Robbie φέρνει στην αντίληψή τους. Λειτουργούν δηλαδή όπως δύο άτομα που έχουν βγει για πρώτη φορά ραντεβού.
Η συνεργάτιδά μου εδώ και 15 χρόνια,  Anna Bass, κι εγώ παίζουμε αυτούς τους δύο άντρες που «κυριαρχούν»  στο πάρτι. Φορούμε ανδρικά κοστούμια και ενσαρκώνουμε ένα συγκεκριμένο «είδος» ανδρικής  γοητείας. Όταν ξεκινήσαμε να κάνουμε αυτό το έργο κι όταν φορέσαμε τα ανδρικά κοστούμια αισθανθήκαμε μία ξεχωριστή δυναμική, αλλά και ανακούφιση. Γι΄αυτό κι επιλέξαμε να αποκαλύψουμε μια πλευρά του χαρακτήρα μας που δε θα την επιδεικνύαμε ποτέ ως γυναίκες. Θα μπορούσαμε να αποτύχουμε, να είμαστε ευάλωτες, ακόμη και να γελοιοποιηθούμε.  Είμαστε ντυμένες σαν άνδρες, αλλά το κοινό γνωρίζει ότι είμαστε γυναίκες. Νομίζω λοιπόν, πως αν όλα πάνε καλά, το κοινό αρχίζει να αμφισβητεί τις ίδιες τις προσδοκίες του για τις γυναίκες πάνω στη σκηνή. Κι αυτή την περίπλοκη ιδέα εμείς την αντιμετωπίζουμε μέσα από μία κωμωδία, με καραμέλες, popcorn και pretzels στα χέρια μας.

Τι συμβολίζει ο τίτλος «Happy Hour»; Ο τίτλος αναφέρεται σ΄ένα πρώτο επίπεδο σ΄ αυτήν την κουλτούρα του ποτού μετά τη δουλειά. Ωστόσο, στην πραγματικότητα εμείς εννοούμε εκίνη ακριβώς την ώρα που οι άνθρωποι αποφασίζουν να βγουν έξω από τα προσωπικά τους όρια, έστω και για λίγο. Βγαίνεις έξω από το γραφείο, κάνεις διαφόρων ειδών συζητήσεις, χαλαρώνεις κ.λ.π.  Ο τίτλος λοιπόν γίνεται περισσότερο κατανοητός ως η χαλάρωση της στιγμής που αισθάνεσαι όταν σχολάς από τη δουλειά…. Και σ΄αυτό υπάρχει και μία μορφή ελευθερίας, στην οποία η παράσταση κατορθώνει να παρεισφρήσει.

Τι θέλετε να επιτύχετε με αυτή την παράσταση; Να σημειώσω καταρχάς πως η παράσταση αυτή έχει υποστεί μία… μετατόπιση τον τελευταίο χρόνο.  Δηλαδή εμείς είμαστε γυναίκες που ενσαρκώνουν άνδρες που συμπεριφέρονται  άσχημα. Ωστόσο, τελευταία ο κόσμος ταράζεται συνέχεια από πραγματικές ιστορίες ανδρών που συμπεριφέρονται άσχημα. Αρχικά επιθυμούσαμε να δημιουργήσουμε μία παράσταση που να διευρύνει τους ορισμούς που εμείς οι ίδιοι έχουμε θέσει για τις γυναίκες πάνω στη σκηνή.  Όμως τώρα, το «Happy Hour» δημιουργεί ένα ασφαλές, φανταστικό και χαρούμενο πλαίσιο ώστε να ανοίξει κάποιος συζήτηση γι΄αυτό ακριβώς το θέμα που διαδραματίζεται γύρω μας.

Μπορούμε να βρούμε ένα νέο νόημα στις  οικείες πτυχές του εαυτού μας. Αυτό ακριβώς ελπίζουμε. Εξασκούμαστε πάνω σ΄ένα πολύ ιδιαίτερο είδος χορού και θεάτρου. Μας ενδιαφέρει να βλέπουμε πραγματικούς ανθρώπους σε πραγματικές καταστάσεις επειδή θέλουμε το κοινό να συσχετιστεί με το υλικό. Δε θέλουμε απλώς να διασκεδάζει (αν και αυτό είναι εξίσου σπουδαίο), θέλουμε να δει μια αντανάκλαση του εαυτού του στη σκηνή. Θέλουμε να κάνουμε μια μορφή τέχνης όπου οι άνθρωποι μπορούν να δουν τον εαυτό τους με έναν νέο τρόπο.

Σας αρέσει να ξαφνιάζετε το κοινό και να σπάτε τους κανόνες; Νομίζω πως όλες μας οι παραστάσεις ξεκινούν με το ερώτημα του τι θέλει το κοινό μας και με εμάς να προσπαθούμε να του δώσουμε το… αντίθετο.
Είναι πραγματικά καταπληκτικό που ερχόμαστε στην Αθήνα, τη γενέτειρα του θεάτρου, γιατί νιώθω πως σαν καλλιτέχνες ακόμη κουβαλάμε αυτές τις αρχικές παρορμήσεις της φόρμας του θεάτρου. Είναι πιο σημαντικό από ποτέ να επικοινωνούμε με το κοινό, να βλέπουμε κάτι μαζί και να γινόμαστε μέρος μιας ιστορίας που συμβαίνει ζωντανά. Δεν θέλουμε να αισθανόμαστε ξεχωριστά από αυτό. Θέλουμε να νιώθουμε όλοι υπεύθυνοι για το τι συμβαίνει στη σκηνή. Παρόλο που πάντα θέλουμε να εκπλήξουμε τους ανθρώπους και έχουμε την τάση να σπάσουμε τους κανόνες, αισθανόμαστε ταυτόχρονα πώς πορευόμαστε σταθερά μέσα σε στη μακρά παράδοση των τραγωδιών και των κωμωδιών που ξεκίνησαν εδώ.

To Summer Nostos Festival (SNFestival)  διοργανώνεται και χρηματοδοτείται με αποκλειστική δωρεά από το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (ΙΣΝ).

Γεωργία Οικονόμου

Info

20 Ιουνίου 2018
Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος- Εναλλακτική Σκηνή , Λεωφ. Ανδρέα Συγγρού 364, Καλλιθέα
Τηλ.: 2130885710

Περισσότερα "Πρόσωπα"
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "ΠΡΟΣΩΠΑ" Main_slider Form.at: Μια χορογραφική αλληγορία για την κοινωνική ουτοπία Μια χορογραφική αλληγορία για το αέναο χτίσιμο και γκρέμισμα των ανθρώπινων σχέσεων στο Bios. Main_moses-pendleton-choreograph Momix: Πώς δημιουργήθηκαν από ένα... ατύχημα! Ο χορογράφος της ομάδας Moses Pendleton μιλά στο www.tospirto.net. Main_slider Σπύρος Κουβαράς: Μετά το πείραμα του CERN, σπάει τα κλισέ του χορού Ο χορογράφος της ομάδας σύγχρονου χορού Synthesis 748 μιλά στο www.tospirto.net. Main_maria_lappa Η Μαρία Λάππα και το «Σώμα σε 64 κινήσεις» Έμπνευση της παράστασης; «Η μη αποδοχή του κύκλου της ζωής». Main_slider Η Μαρία Γοργία, ο Νίκος Καρούζος κι η ανυπόφορη... ύπαρξη «Σας θέλω λιγάκι τρελούς, να ξεφεύγετε από εκείνα τα εμφιαλωμένα νοήματα της φιλοσοφικής διαλεκτικής, να ξεφεύγετε. Η ζωή δεν έχει πώμα». Main_slider Συνέντευξη: Γύρα, Αδάμου, Βενετσανόπουλος παίρνουν έναν «Βαθύ Αναστεναγμό» Τα μέλη της ομάδας ΓΑΒ μιλούν στο www.tospirto.net.
#load_content_with_ajax