ΤΕΤΑΡΤΗ 15 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2018
Μουσική | Είδα...

Είδα: τη Δήμητρα Γαλάνη με το Chronos Project και τους Τακίμ 01 Φεβρουαρίου 2018

Το έδαφος –μουσικά- είναι εξαιρετικά εύφορο.

Μου άρεσε που ήταν γεμάτο το Μέγαρο. Που δεν έπεφτε καρφίτσα. Μου άρεσε, γιατί project σαν κι αυτό που είδαμε προχτές στην μεγάλη αίθουσα (Χρήστος Λαμπράκης) αποδεικνύουν ότι υπάρχει ένα ορεξάτο και ανοιχτόμυαλο κοινό που πλέον έχει μυηθεί στη διαδικασία της ακρόασης και ξέρει να εκτιμά…

Ας πάμε λοιπόν εκεί που ονειρεύτηκε να μας πάει η οικοδεσπότισσα της βραδιάς Δήμητρα Γαλάνη, που μετά από 50 χρόνια (περίπου) ασταμάτητης περπατησιάς στο ελληνικό τραγούδι έβαλε αμέτι μουχαμέτι να δώσει σε μεγάλα τραγούδια (Τσιτσάνη, Χατζιδάκι, Θεοδωράκη κλπ) και τραγούδια από την ελληνική παράδοση, μια δεύτερη ζωή σ’ ένα σύμπαν πιο ρευστό, πιο ανοιχτό, πιο challenging μουσικά παρά ποτέ. Ο πρώτος κύκλος άνοιξε πριν κάμποσα χρόνια με τους Chronos στο πλάι της. Ο Χατζιδάκις, ο Τσιτσάνης, ο Μάντζαρος κ.ά, έτσι όπως «μεταφράστηκαν» μέσα από τα χέρια τριών εξαιρετικών δικών μας τζαζμεν (Χρήστος Ραφαηλίδης βιμπράφωνο, Πέτρος Κλαμπάνης κόντρα μπάσο, Σπύρος Μάνεσης πιάνο) και του μοναδικού ανατολίτη της παρέας Θωμά Κωνσταντίνου (ούτι).

Στο Μέγαρο το project διευρύνθηκε (στο πλαίσιο της σειράς «Γέφυρες») και έτσι όπως χαμήλωσαν τα φώτα κι άρχισε να φτάνει στα αυτιά μας ο γλυκός ήχος του Θωμά Κωσνταντίνου (ούτι) και του Γιώργου Μαρινάκη (βιολί) -προάγγελοι τής -θα το τολμήσω- συγκινητικής διασκευής που έκαναν οι Chronos και οι Τακίμ από κοινού στον «Κλέφτικο» (αν δεν κάνω λάθος ) του Σκαλκώτα – ξέραμε ότι σ αυτή την συνάντηση θα είναι οι μουσικοί οι πρωταγωνιστές της βραδιάς. Chronos και Τακίμ. Και ανάμεσα τους διασταυρώσεις και συνομιλίες, ελεύθεροι συνειρμοί και «μυστικά» περάσματα από ανατολή σε δύση, το κανονάκι του Πάνου Δημητρακόπουλου και το βιμπράφωνο του Χρήστου Ραφαηλίδη, το ούτι του Θωμά Κωνσταντίνου και το πιάνο του Σπύρου Μάνεση, το κλαρίνο του Αλέξανδρου Αρκαδόπουλου και το κοντραμπάσο του Πέτρου Κλαμπάνη, τα κρουστά του Μερετάκη και το κοντραμπάσο του Πλαγιαννάκου όλοι συντονισμένοι σ’ αυτήν την πολύ δική τους διαδρομή, όπου η γλύκα της ανατολής πάει να συναντήσει την ελευθερία και την πνευματικότητα της δύσης. Νομίζω ότι σε καλλιτεχνικό επίπεδο αυτή η συναυλία μας έφερε ένα «κλικ» πιο μπροστά.

Πιο μπροστά και πιο κοντά σ' αυτό που ονειρεύτηκε η Δήμητρα. Γιατί μπορεί να υπήρξαν στιγμές που ένιωθες ότι είναι πιο εγκεφαλική η προσέγγιση, πιο φορτωμένο το «κέντημα» απ’ ότι άντεχε η ψυχή σου (προσωπικά το ένιωσα αυτό), όμως, στο σύνολο του, η συνάντηση Chronos και Τακίμ έδωσε και πραγματικά διαμαντάκια όπως λ.χ. στο «Χαλασιά μου» ή στον Σκαλκώτα. «Ασπρο Περιστέρι», «Ξανθούλα» « Ρόδο της Ανατολής» (του Ερικ Σατί), «Μπαξέ Τσιφλίκι», «Άρνηση» μερικά από τα τραγούδια που ακούσαμε μαζί με παραδοσιακά κομμάτια και ορχηστρικά θέματα. Αλλά ειδικά αυτή την φορά, τα τραγούδια ήταν μόνο η αφορμή.

Μην πω ότι και η Δήμητρα κάπως έτσι ένιωθε για τον εαυτό της. Αν κρατήσαμε κάτι απ' την όλη ιστορία (πέρα από το καθαρά καλλιτεχνικό κομμάτι ) είναι ότι το έδαφος –μουσικά- είναι εξαιρετικά εύφορο, οι μουσικοί που υπάρχουν θα έκαναν άνετα καριέρα παντού. Και κάτι ακόμα. Υπάρχουν «παλιοί» που πολύ χαίρονται γι' αυτό και κάνουν ότι μπορούν για να σπάσουν την περιρρέουσα γκίνια. Και γκρίνια. Και ευτυχώς. Γιατί εμείς (πλέον) μπορούμε και ακούμε.

Χάρη Ποντίδα

Περισσότερα "Είδα..."
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "ΕΙΔΑ..." Main_63681986 Μια διαφορετική συναυλία στον περίβολο μιας... εκκλησίας Πλατείες, παραλίες, αυλές σπιτιών «γεμίζουν» μουσική. Main_slider Είδα: τους Scorpions στο Καλλιμάρμαρο Ένα απόλυτα έντιμο φωτιστικό και ηχητικό θέαμα με τις μεγάλες επιτυχίες του συγκροτήματος. Main_slider Είδα: τους Calexico στο Ηρώδειο Μια ζεστή (πολύ ζεστή) βραδιά του Ιουλίου, όπου οι τροβαδούροι από την Αριζόνα, μάς έκαναν επί ένα γεμάτο δίωρο να δούμε τι σημαίνει «The thread that keeps us» (ο τίτλος του τελευταίου δίσκου). Main_41006102970_0562a579cd_b Μποέμ: από το Λονδίνο στο… σπίτι σας! Η Βασιλική Οπερα μάς χάρισε διαδικτυακά μία θαυμάσια παραγωγή της «Μποέμ» του Πουτσίνι Main_slider Είδα: τον Nick Cave στην Πλατεία Νερού Τελικά η επίδραση Κέιβ είναι αναλλοίωτη και φαίνεται να έχει ανάλογο απογειωτικό αποτέλεσμα με εκείνου του χειμώνα. Main_sting_shaggy-10 Είδα: τον Sting και τον Shaggy στο Ηρώδειο Η πιο "αταίριαστη" συνεργασία που έγινε ποτέ, αλλά που στην πράξη δικαιώθηκε πλήρως.
#load_content_with_ajax