ΤΡΙΤΗ 19 ΙΟΥΝΙΟΥ 2018
Μουσική | Είδα...

Είδα: το «Ρωμαίος και Ιουλιέτα» σε σκηνοθεσία Νίκου Μαστοράκη 12 Μαρτίου 2018

Μια συνταγή ερασιτεχνική, τα υλικά της οποίας δεν έδεσαν ποτέ.

Η πρώτη παρουσίαση της όμορφης όπερας του Σαρλ Γκουνό «Ρωμαίος και Ιουλιέτα» από την Εθνική Λυρική Σκηνή στην Ελλάδα, δεν ήταν αυτό που λέμε μια ευτυχισμένη στιγμή για την ΕΛΣ. Στο παιχνίδι είναι και αυτές οι ατυχίες, συμβαίνουν. Όμως, η εν λόγω ατυχία μάς θέτει μπροστά σε έναν προβληματισμό που θα έπρεπε να απασχολήσει όλους τους οργανισμούς όπερας σε όλο τον κόσμο και αφορά στις αναθέσεις παραγωγών σε σκηνοθέτες που δεν έχουν καμία απολύτως σχέση με την όπερα. Γιατί και εδώ, ο σχεδόν αποκλειστικά υπεύθυνος για το απογοητευτικό αποτέλεσμα είναι ο σκηνοθέτης Νίκος Μαστοράκης, ο οποίος επιβεβαίωνε σε κάθε σκηνή του έργου την απόλυτη άγνοια του πάνω στο είδος.

Οι περισσότεροι εκ των μεγάλων σκηνοθετών του μελοδράματος, από τον Βισκόντι ως τον Τζεφιρέλι (βάζουμε ανάμεσά τους και τον μαέστρο Χέρμπερτ Φον Κάραγιαν που μας έχει χαρίσει υπέροχες παραστάσεις και ως σκηνοθέτης), γνώριζαν μουσική, μπορούσαν να εκτιμήσουν μια άρια ή ένα ντουέτο, αλλά και να καταλάβουν το χρόνο που χρειάζεται για να εξελιχθεί και να λειτουργήσει, χρόνο ο οποίος δεν έχει καμία σχέση με τους χρόνους που επικρατούν στο θέατρο. Επίσης, αγαπούσαν την όπερα, την απολάμβαναν, αντιμετώπιζαν το κάθε έργο με σεβασμό.

Ο Μαστοράκης, ένας καλός σκηνοθέτης του θεάτρου, μέσα από τον «Ρωμαίο και την Ιουλιέτα» που μας παρουσίασε, φανέρωσε όχι απλώς την απειρία του, αλλά την αδιαφορία του απέναντι σε ένα είδος που ούτε καταλαβαίνει, ούτε, φοβάμαι, έχει διάθεση να το καταλάβει. Γιατί δεν το αγαπάει. Αυτή είναι η αίσθηση που αποκόμισα από την παράστασή του: Σύγχυση, παρανόηση αλλά και αδιαφορία.

Από εκεί και πέρα, ο κάθε τραγουδιστής έπρεπε να σώσει τον εαυτό του. Και οι περισσότεροι τα κατάφεραν με το παραπάνω: Η Μυρτώ Παπαθανασίου ως Ιουλιέττα επιβεβαίωσε τον επαγγελματισμό και το ταλέντο της. Στέρεο τραγούδι και ωραία σκηνική παρουσία. Θαυμάσιος ο τενόρος Ισμαέλ Τζόρντι ως Ρωμαίος, μόνο λίγο φοβισμένος στην άρια του. Τραγουδιστής, όμως, υψηλού επιπέδου και αυτός, όπως και η Αρτεμις Μπόργη (Στέφανος) και ο Χάρης Ανδριανός (Μερκούτιος). Ολοι αξίζουν ένα μεγάλο μπράβο γιατί έδωσαν τον καλύτερο εαυτό τους. Η Χορωδία πάλι, δεν ήταν στα καλύτερα της, έμοιαζε απροετοίμαστη, ανέτοιμη. Ούτε τα γαλλικά της ήταν τα καλύτερα. Ο μαέστρος Λουκάς Καρυτινός είναι βεβαίως δοκιμασμένη αξία της Λυρικής και ένας άνθρωπος που βρίσκεται πάντα στο πλευρό των τραγουδιστών και των μουσικών του δίνοντάς μας κάθε φορά το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα.

Συμπερασματικά, ο κατά Μαστοράκη «Ρωμαίος και Ιουλιέττα» δεν ήταν… ούτε Ρωμαίος ούτε Ιουλιέττα. Ηταν μια συνταγή ερασιτεχνική τα υλικά της οποίας δεν έδεσαν ποτέ. Ευτυχώς, οι τραγουδιστές στάθηκαν πάνω από τη σκηνοθεσία. Αυτοί είναι οι νικητές της βραδιάς, σε αυτούς οφείλουμε το μεγάλο χειροκρότημα. Οσο για την όπερα του Γκουνό, ελπίζουμε κάποια στιγμή να τη δούμε και στην Ελλάδα, σκηνοθετημένη.

Νίκος Πρίντεζης

Περισσότερα "Είδα..."
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "ΕΙΔΑ..." Main_eleftheria_arvanitaki_takim_tin_idia_stigmi_site_18_photo_elli_poupoulidou Είδα: «Την ίδια στιγμή» την Ελευθερία Αρβανιτάκη με τους ΤΑΚΙΜ Ο,τι είδαμε στο κατάμεστο Ηρώδειο θα καταγραφεί στις σπάνιες στιγμές της Ελευθερίας Αρβανιτάκη. Main_b_10518__patroklos_skafidas-60 Είδα: το «Raven Revisited» σε σκηνοθεσία Ράιας Τσακηρίδη Μια παράσταση καλού γούστου και λεπτών αποχρώσεων. Main_slider_2 Είδα: την Ταράτσα του Φοίβου με τον Θανάση Αλευρά Φέτος ο Φοίβος και η Ταράτσα του κεντάνε. Main_slider Είδα: τους Αγγελάκα - Παυλίδη στην Πλατεία Νερού Ροκ το ελληνικόν στις πιο ηλεκτρισμένες του στιγμές. Main_slider Είδα: τους Thievery Corporation και τους UB40 στο Release Festival Ωραία βραδιά γενικά, σ' ένα καλά οργανωμένο χώρο, άνετο να μπεις, να περιπλανηθείς, να μπορείς να δεις τη σκηνή σχεδόν από παντού μέσα από τις μεγάλες οθόνες που είναι τοποθετημένες μέσα στον χώρο. Main_%ce%a0%cf%81%ce%b5%ce%bc%ce%b9%ce%ad%cf%81%ce%b1_%ce%a5%cf%80%cf%8c%ce%b8%ce%b5%cf%83%ce%b7_%ce%9c%ce%b1%ce%ba%cf%81%cf%8c%cf%80%ce%bf%cf%85%ce%bb%ce%bf%cf%85_2431_-_%cf%86%cf%89%cf%84%cf%8c_%ce%94._%ce%a3%ce%b1%ce%ba%ce%b1%ce%bb%ce%ac%ce%ba%ce%b7%cf%82 Είδα: την «Υπόθεση Μακρόπουλου» σε σκηνοθεσία Γιάννη Χουβαρδά «Κρύα σαν το μαχαίρι, η 300 χρονών ντίβα πατάει πάνω σε άνδρες, συναισθήματα και επιθυμίες, πρόθυμη να χρησιμοποιήσει και να χρησιμοποιηθεί, σίγουρη πως «είναι διαστροφή να αγαπήσει κάποιον θνητό», αφού αργά ή γρήγορα θα την εγκαταλείψει…»
#load_content_with_ajax