Μουσική | Είδα...

Είδα: το «Ρωμαίος και Ιουλιέτα» σε σκηνοθεσία Νίκου Μαστοράκη 12 Μαρτίου 2018

Μια συνταγή ερασιτεχνική, τα υλικά της οποίας δεν έδεσαν ποτέ.

Η πρώτη παρουσίαση της όμορφης όπερας του Σαρλ Γκουνό «Ρωμαίος και Ιουλιέτα» από την Εθνική Λυρική Σκηνή στην Ελλάδα, δεν ήταν αυτό που λέμε μια ευτυχισμένη στιγμή για την ΕΛΣ. Στο παιχνίδι είναι και αυτές οι ατυχίες, συμβαίνουν. Όμως, η εν λόγω ατυχία μάς θέτει μπροστά σε έναν προβληματισμό που θα έπρεπε να απασχολήσει όλους τους οργανισμούς όπερας σε όλο τον κόσμο και αφορά στις αναθέσεις παραγωγών σε σκηνοθέτες που δεν έχουν καμία απολύτως σχέση με την όπερα. Γιατί και εδώ, ο σχεδόν αποκλειστικά υπεύθυνος για το απογοητευτικό αποτέλεσμα είναι ο σκηνοθέτης Νίκος Μαστοράκης, ο οποίος επιβεβαίωνε σε κάθε σκηνή του έργου την απόλυτη άγνοια του πάνω στο είδος.

Οι περισσότεροι εκ των μεγάλων σκηνοθετών του μελοδράματος, από τον Βισκόντι ως τον Τζεφιρέλι (βάζουμε ανάμεσά τους και τον μαέστρο Χέρμπερτ Φον Κάραγιαν που μας έχει χαρίσει υπέροχες παραστάσεις και ως σκηνοθέτης), γνώριζαν μουσική, μπορούσαν να εκτιμήσουν μια άρια ή ένα ντουέτο, αλλά και να καταλάβουν το χρόνο που χρειάζεται για να εξελιχθεί και να λειτουργήσει, χρόνο ο οποίος δεν έχει καμία σχέση με τους χρόνους που επικρατούν στο θέατρο. Επίσης, αγαπούσαν την όπερα, την απολάμβαναν, αντιμετώπιζαν το κάθε έργο με σεβασμό.

Ο Μαστοράκης, ένας καλός σκηνοθέτης του θεάτρου, μέσα από τον «Ρωμαίο και την Ιουλιέτα» που μας παρουσίασε, φανέρωσε όχι απλώς την απειρία του, αλλά την αδιαφορία του απέναντι σε ένα είδος που ούτε καταλαβαίνει, ούτε, φοβάμαι, έχει διάθεση να το καταλάβει. Γιατί δεν το αγαπάει. Αυτή είναι η αίσθηση που αποκόμισα από την παράστασή του: Σύγχυση, παρανόηση αλλά και αδιαφορία.

Από εκεί και πέρα, ο κάθε τραγουδιστής έπρεπε να σώσει τον εαυτό του. Και οι περισσότεροι τα κατάφεραν με το παραπάνω: Η Μυρτώ Παπαθανασίου ως Ιουλιέττα επιβεβαίωσε τον επαγγελματισμό και το ταλέντο της. Στέρεο τραγούδι και ωραία σκηνική παρουσία. Θαυμάσιος ο τενόρος Ισμαέλ Τζόρντι ως Ρωμαίος, μόνο λίγο φοβισμένος στην άρια του. Τραγουδιστής, όμως, υψηλού επιπέδου και αυτός, όπως και η Αρτεμις Μπόργη (Στέφανος) και ο Χάρης Ανδριανός (Μερκούτιος). Ολοι αξίζουν ένα μεγάλο μπράβο γιατί έδωσαν τον καλύτερο εαυτό τους. Η Χορωδία πάλι, δεν ήταν στα καλύτερα της, έμοιαζε απροετοίμαστη, ανέτοιμη. Ούτε τα γαλλικά της ήταν τα καλύτερα. Ο μαέστρος Λουκάς Καρυτινός είναι βεβαίως δοκιμασμένη αξία της Λυρικής και ένας άνθρωπος που βρίσκεται πάντα στο πλευρό των τραγουδιστών και των μουσικών του δίνοντάς μας κάθε φορά το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα.

Συμπερασματικά, ο κατά Μαστοράκη «Ρωμαίος και Ιουλιέττα» δεν ήταν… ούτε Ρωμαίος ούτε Ιουλιέττα. Ηταν μια συνταγή ερασιτεχνική τα υλικά της οποίας δεν έδεσαν ποτέ. Ευτυχώς, οι τραγουδιστές στάθηκαν πάνω από τη σκηνοθεσία. Αυτοί είναι οι νικητές της βραδιάς, σε αυτούς οφείλουμε το μεγάλο χειροκρότημα. Οσο για την όπερα του Γκουνό, ελπίζουμε κάποια στιγμή να τη δούμε και στην Ελλάδα, σκηνοθετημένη.

Νίκος Πρίντεζης

Περισσότερα "Είδα..."
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ "ΕΙΔΑ..." Main_slider Είδα: τη συναυλία του Bryan Ferry στο Ηρώδειο Η δόνηση που οφείλει να διαπερνάει ένα λάιβ είχε κάμποσες υφέσεις δίνοντας σου την αίσθηση μιας επανάληψης. Main_synavlia_eleftheriou_site_27_photo_thomas_daskalakis Ειδα: τη συναυλία - αφιέρωμα στον Μάνο Ελευθερίου στο Ηρώδειο Πόσα «πρόσωπα» είχε αυτός ο άνθρωπος, τι «ποταμός» το χέρι του (!), πόσο δικός του ο λυρισμός που διατρέχει τους στίχους του, αλλά και πόσες οι ..μεταμφιέσεις –αδύνατον να τον κλείσεις σε ένα στιλ. Main_63681986 Μια διαφορετική συναυλία στον περίβολο μιας... εκκλησίας Πλατείες, παραλίες, αυλές σπιτιών «γεμίζουν» μουσική. Main_slider Είδα: τους Scorpions στο Καλλιμάρμαρο Ένα απόλυτα έντιμο φωτιστικό και ηχητικό θέαμα με τις μεγάλες επιτυχίες του συγκροτήματος. Main_slider Είδα: τους Calexico στο Ηρώδειο Μια ζεστή (πολύ ζεστή) βραδιά του Ιουλίου, όπου οι τροβαδούροι από την Αριζόνα, μάς έκαναν επί ένα γεμάτο δίωρο να δούμε τι σημαίνει «The thread that keeps us» (ο τίτλος του τελευταίου δίσκου). Main_41006102970_0562a579cd_b Μποέμ: από το Λονδίνο στο… σπίτι σας! Η Βασιλική Οπερα μάς χάρισε διαδικτυακά μία θαυμάσια παραγωγή της «Μποέμ» του Πουτσίνι
#load_content_with_ajax